Yunan Mitolojisi'nde Moros ( /ˈmɔːrɒs/ or Morus /ˈmɔːrəs/ ; Antik Yunanca: "kıyamet,kader" anlamına gelir), ölümlüleri ölümcül kaderlerine sürükleyen, yaklaşan kıyametin "nefret dolu" olarak kişiselleştirilmiş ruhudur. Moros'un insanlara ölümlerini öngörme yeteneği verdiği de söylenir. Roma eşdeğeri ise Fatum'dur.

AileDüzenle

Moros, gecenin ilkel tanrıçası Niks'in çocuğudur.

Hesiodos'a göre [1]Düzenle

Hesiodos'un Thegony'sinde, Niks'in diğer çocukları ile birlikte Moros'u tek başına doğurduğu anlatılmaktadır.

Hesiodos; Moros'u ve kardeşleri Keres(Şiddetli Ölüm) ve Thanatos(Ölüm)'u ölüm tanrıları olarak tanıtır.

Yine diğer kardeşlerini ise şu şekilde sıralar: Hypnos (Uyku), Oneiroi (Düşler), Momos (Alaycılık), Oizys (Depresyon), Hesperidler (Batılı Gece Kızları), Moirai (Kader Tanrıçaları), Nemesis (Hubris), Apate (İhanet), Philotes (Kara Sevda), Geras (Yaşlılık) ve Eris(Kavga)'tir.

Hyginus'a göre [2]Düzenle

Hyginus'a göre ise aşağıdaki gibidir:

Nox/ Niks'ten (Gece) ve Erebus'tan doğdu: Fatum/ Moros (Kader), Senectus/ Geras (Yaşlılık), Mors/ Thanatos (Ölüm), Letum (Çözülme), Continentia/ Sophrosyne (Ilımlılık), Somnus / Hypnos (Uyku), Somnia/ Oneiroi (Rüyalar), Amor (Aşk)—yani Lysimeles, Epiphron (İhtiyat), Porphyrion, Epaphus, Discordia/ Eris (Uyuşmazlık), Miseria/ Oizys (Sefil), Petulantia/ Hybris ( İsteksizlik), Nemesis (Kıskançlık), Euphrosyne (İyi Neşe), Amicitia/ Philotes (Dostluk), Misericordia/ Eleos (Merhamet), Styx (Nefret); üç Parcae/ Moirai (Kader), yani Clotho, Lachesis ve Atropos; Hesperides.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Hesiod, Theogony. 
  2. ^ Hyginus, Fabulae Preface; Cicero, De Natura Deorum.