Min Aung Hlaing

Min Aung Hlaing ( d. 3 Temmuz 1956), Myanmar'ın şu anki lideri olan,[2] aynı zamanda Devlet İdare Konseyi Başkanı ve Myanmar Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı olarak görev yapan Burmalı ordu generalidir . Ang San Su Çi [3] liderliğindeki seçilmiş hükümeti 1 Şubat 2021'de bir darbeyle devirdikten sonra iktidarı ele geçirdi.[4][5]

Kıdemli General
Min Aung Hlaing
Devlet İdare Konseyi Başkanı[1]
Görevde
Makama geliş
2 Şubat 2021
Başkan Yardımcısı Soe Win
Yerine geldiği Ang San Su Çi (Devlet Danışmanı olarak)
Savunma Hizmetleri Başkomutanı
Görevde
Makama geliş
30 Mart 2011
Yerine geldiği Than Shwe
Kişisel bilgiler
Doğum 3 Temmuz Temmuz 1956 (1956-07-03) (65 yaşında)
Tavoy, Burma
(günümüzde Dawei, Myanmar)
Milliyeti Burmalı
Evlilik(ler) Kyu Kyu Hla
Çocuk(lar) Aung Pyae Sone
Khin Thiri Thet Mon
Bitirdiği okul Rangoon Arts and Sciences University (LL.B)
Defence Services Academy
Resmî site seniorgeneralminaunghlaing.com.mm
Askerî hizmeti
Bağlılığı  Myanmar
Hizmet yılları 1974-günümüz
Rütbesi Kıdemli General
Birimi Myanmar Ordusu

2010-2011 yılları arasında Savunma Bakanlığı Ortak Kurmay Başkanı olarak görev yaptı. 2011 yılında Savunma Hizmetleri Başkomutanı görevini üstlendi. Aynı zamanda Myanmar Devlet Başkanı'nın başkanlık ettiği Ulusal Savunma ve Güvenlik Konseyi'nin (NDSC) bir üyesidir.[6] 2011'de dört yıldızlı General, 2013'te beş yıldızlı General oldu.

Hayatın erken dönemi ve eğitimDüzenle

Min Aung Hlaing, 3 Temmuz 1956'da Burma, Tavoy'da (şimdi Dawei, Myanmar) doğdu. Babası Thaung Hlaing, İnşaat Bakanlığı'nda eski bir inşaat mühendisidir.[7]

Min Aung Hlaing, 1972'de BEHS 1 Latha of Rangoon'da (şimdi Yangon) mezuniyet sınavını geçti.[7][8] 1973'ten 1974'e kadar Rangoon Sanat ve Bilim Üniversitesi'nde hukuk okudu. 1974 yılında 19. alımın bir parçası olarak Savunma Hizmetleri Akademisi'ne kabul edildi.[9] Sınıf arkadaşlarına göre, Min Aung Hlaing sessiz ve dikkat çekmeyen bir öğrenciydi.[10] Farklı kişiliği nedeniyle sınıf arkadaşları tarafından dışlandığı bildirildi.

KariyerDüzenle

Mezun olduktan sonra, Min Aung Hlaing farklı komuta pozisyonlarında görev yapmaya devam etti ve kademelerde yavaşça yükseldi.[10] Kariyerinin başlarında, askeri meslektaşları ona kedi dışkısına atıfta bulunan bir takma ad verdiler, "sessizce biriken ancak güçlü bir koku bırakan bir şey".[11] Kademelerde yükseldikçe, Min Aung Hlaing sert biri olarak ün kazandı.[7]

2002 yılında Doğu Şan Eyaletindeki Üçgen Bölge Komutanlığı komutanlığına terfi etti ve iki isyancı grup, Birleşik Wa Eyalet Ordusu (BWEO) ve Ulusal Demokratik İttifak Ordusu (UDİO) ile müzakerelerde merkezi bir figürdü.[7] Min Aung Hlaing'in eski Tayland Başbakanı Prem Tinsulanonda ile yakın olduğu ve onu bir baba figürü olarak gördüğü bildirildi.[12][13]

Min Aung Hlaing, 2008'de Safran Devrimi'nin askeri baskısını destekledi.[7] Kokang'daki isyancı Myanmar Ulusal Demokratik İttifak Ordusu'na karşı bir saldırı düzenledikten sonra 2009'da öne çıktı . Haziran 2010'da, Min Aung Hlaing, General Shwe Mann'ı Ordu, Donanma ve Hava Kuvvetleri Müşterek Kurmay Başkanı olarak değiştirdi.

Silahlı Kuvvetlerin BaşkomutanıDüzenle

2011–2015: Birlik Dayanışma ve Kalkınma Partisi yönetimiDüzenle

2011'e kadar ordu, Myanmar'ı yarı demokrasiye geçirmek için bir dizi siyasi reform yapmaya başladı. İktidardaki cunta, Devlet Huzur ve Kalkınma Konseyi, ordunun vekil partisi olan Birlik Dayanışma ve Kalkınma Partisi'nin (BDKP) kazandığı 2010 Myanmar genel seçimlerini yaptıktan sonra, iktidardan resmi ayrılışını tasarladı. 30 Mart 2011'de, koltuğundan ayrılan devlet başkanı Kıdemli General Than Shwe, o zamanın görevdeki Myanmar Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı, Min Aung Hlaing'i daha kıdemli subaylardan önce halefi olarak atadı.[14] Min Aung Hlaing'in atanması, BDKP'nin iktidara yükselişiyle aynı zamana denk geldi, bu sırada bir dizi askeri reformu denetledi ve BDKP önderliğindeki hükümetin etnik silahlı gruplarla barış anlaşmaları yapma çabalarını destekledi.

The Irrawaddy News'e göre Kasım 2011'de, Min Aung Hlaing'in o ay Çinli askeri yetkililerle yaptığı görüşmelerden ve Çin ile savunma işbirliği konusunda ikili bir anlaşma oluşturmadaki liderliğinin ardından Çinlilerle de görüşmelerde bulunduğuna "yaygın olarak inanılıyordu". Kendisi aynı zamanda Başkan Yardımcısı Şi Cinping'le Kachin Sorunu ile ilgili olarak Çin'den işbirliği için temaslarda bulundu.

27 Mart 2012'de Naypyidaw'da yaptığı bir konuşma sırasında Min Aung Hlaing, ordunun ulusal siyasetteki rolünün devam ettiğini savundu. 3 Nisan 2012'de Myanmar Hükümeti, Min Aung Hlaing'in Myanmar Silahlı Kuvvetleri'ndeki en yüksek ikinci rütbe olan kıdemli general yardımcılığına terfi ettiğini duyurdu. Mart 2013'te kıdemli generalliğe terfi etti.

2014 yılında Min Aung Hlaing, askeri görevliler için zorunlu emeklilik yaşı olan 60 yaşına yaklaşırken, Silahlı Kuvvetler Savunma Bakanlığı, Min Aung Hlaing'in zorunlu emeklilik yaşını 65'e uzatmasına olanak tanıyan bir talimat yayınladı.[15]

Ağustos 2015'te BDKP parçalandı ve Başkan Thein Sein, eski bir general ve Pyithu Hluttaw Başkanı olan Shwe Mann liderliğindeki fraksiyonu tasfiye etti.[14] Min Aung Hlaing, Shwe Mann'ı iktidardan uzaklaştırmak için doğrudan bir askeri müdahaleyi yönetti ve bu, ordunun BDKP aracılığıyla gündemini ilerletmeye devam etme arzusunu gösterdi.[16] Shwe Mann, ordunun ve BDKP'nin çıkarlarına aykırı olarak ordunun etkisini azaltacak yasa ve anayasa değişikliklerini savundu.

2016-2020: Ulusal Demokrasi Birliği yönetimine geçişDüzenle

2015 Myanmar genel seçimleri, Ang San Su Çi liderliğindeki Ulusal Demokrasi Birliği'nin (UDB) büyük bir zaferle kazanmasına sebep oldu. BDKP'den UDB liderliğindeki hükümete geçişle birlikte Min Aung Hlaing, önceliklerini askeri kurumlar için devlet gücünü geri almaya kaydırdı.[14] Uzlaşmazlığı ve sivil liderliğindeki hükümetle işbirliği yapmayı reddetmesi, Myanmar'ın barış sürecine doğru ilerlemeyi baltaladı. UDB'nin iktidara gelmesiyle, Min Aung Hlaing, Ekim 2016'dan itibaren Rohingya'ya yönelik devam eden askeri baskıyı yoğunlaştırmaya başladı.[17][18] Ağustos 2020'de Birlik Barış Konferansı - 21. Yüzyıl Panglong'da, UDB'yi, devam eden etnik çatışmalardaki rolü nedeniyle orduyu günah keçisi ilan etmemesi konusunda sert bir şekilde uyardı.[19]

 
Min Aung Hlaing'in, 29 Temmuz 2015'te Yeni Delhi'de Hindistan Başbakanı Narendra Modi ile görüşmesi.

Min Aung Hlaing sivil siyasete olan ilgisinin sinyalini de vermeye başladı.[14] Daha devlet adamı benzeri bir kişilik üstlenmeye başladı ve ordunun rolü konusunda giderek daha iddialı hale geldi.[19][11] 2020 Myanmar genel seçimleri öncesinde, kendisini bir sonraki Başkan olarak konumlandırmak için BDKP ile birlikte çalıştı. Min Aung Hlaing, 2019 yılı boyunca, çeşitli dini mekanlarda ve hayır kurumlarında [20] "cazibe saldırısı" olarak adlandırılan birkaç halka açık görünüm gerçekleştirdi ve siyasi hedefleri hakkında spekülasyonlar yükseltti.[21][15] Herkese açık kişiliğini geliştirmek için, 4,1 milyon takipçi toplamını yöneten iki Facebook sayfası başlattı.[22][23] Mayıs 2020'de Min Aung Hlaing, ordunun en genç korgenerali olan Kyaw Swar Lin de dahil olmak üzere Min Aung Hlaing'e sadık yeni nesil subayları terfi ettirerek üst düzey askeri rütbeleri değiştirdi.[24]

2020-günümüz: Askeri darbeDüzenle

 
Min Aung Hlaing'in Filipinler Devlet Başkanı Rodrigo Duterte ile 20 Mart 2017'de Nay Pyi Taw, Myanmar'da görüşmesi.

Kasım 2020'de Min Aung Hlaing, Sivil Hizmetler Personel Yasasını ihlal etme potansiyeli taşıyan ve yaklaşan 2020 seçimlerinin meşruiyetini sorgulayan bir dizi kamuoyu yorumu yaptı.[25] 5 Kasım'da Tatmadaw, Min Aung Hlaing'in rütbesinin Myanmar Başkan Yardımcısına eşdeğer olduğunu açıkladı.[26] Min Aung Hlaing, 2020 seçimlerinde oy pusulasını kullandıktan sonra seçim sonuçlarını kabul edeceğine söz verdi.[27] 2020 seçimleri, UDB'nin 2015'e kıyasla daha büyük çoğunlukla kazanmasını sağladı ve Min Aung Hlaing'in siyasi hedeflerini engelledi. Buna yanıt olarak ordu, seçim sahtekarlığı ve usulsüzlük iddialarını yoğunlaştırmaya ve Birlik Seçim Komisyonu'na resmi şikayetler sunmaya başladı. 27 Ocak 2021'de Min Aung Hlaing, geçen yılki seçimlerde seçmen dolandırıcılığı iddiaları yeterince ele alınmazsa, bir darbeyi ve Anayasa'nın kaldırılmasını dışlamayacağını açıkladı.[28] Bu yorumlar, ülkedeki başka bir potansiyel darbe konusunda endişelere yol açtı.[29] Ertesi gün, Birlik Seçim Komisyonu, bu iddiaları doğrulamak için sunulan delil eksikliğini gerekçe göstererek seçim sahtekarlığı iddialarını reddeden bir bildiri yayınladı.[30] 29 Ocak'ta ordu, Anayasayı ve geçerli yasaları koruma ve bunlara uyma sözü veren açıklayıcı açıklamalar yayınladı.[31]

1 Şubat'ta Min Aung Hlaing, demokratik olarak seçilmiş milletvekillerinin Birlik Meclisi üyeleri olarak yemin etmelerinin planlanmasından bir gün önce, 2021 Myanmar darbesine liderlik etti. Ertesi gün, ülkenin geçici yönetici organı olarak Devlet İdare Konseyi'ni kurdu.[32][33]

Rohingya SoykırımıDüzenle

BMİHK, Min Aung Hlaing'in askerlerinin kasıtlı olarak Myanmar'ın kuzey eyaletlerindeki sivilleri hedef aldığını ve Rakhine Eyaleti'ndeki azınlık topluluklarına karşı sistematik ayrımcılık ve insan hakları ihlalleri gerçekleştirdiklerini bildirdi.[34] Kendisi özellikle Rohingya halkına karşı etnik temizlik yapmakla suçlanmaktadır.[35] Bu insan hakları ihlalleri soykırım, insanlığa karşı suçlar ve savaş suçları anlamına gelebilir.[36]

Myanmar Ordusunun başkomutanı olarak Rohingya'ya soykırım amacıyla operasyonlar düzenlemekle suçlanmaktadır.[37]

Facebook, Min Aung Hlaing'in yanı sıra diğer 19 Burmalı yetkili ve örgütü Myanmar'da daha fazla kızışan etnik ve dini gerilimleri önlemek için platformundan yasakladı. Bu eylem, bir BM soruşturmasının, Myanmar'daki bazı askeri liderlerin Rohingya Müslümanlarına yönelik baskı nedeniyle soykırımdan soruşturulduğu ve yargılanacağı raporunun ardından geldi.[38][39] Twitter daha sonra 16 Mayıs 2019'da kendisini yasakladı.[40]

17 Mart 2019'da, Arakanlı milletvekili Kyaw Zaw Oo, Min Aung Hlaing'e Rakhine Eyaleti'nde birçok Tatmadaw ihlali hakkında iki dilli açık bir mektup yayınladı. Mektupta sivillerin canlarına, mülklerine, bazı kültürel miras binalarına zarar verildiği yazıyordu.[41][42]

Temmuz 2019'da Birleşik Devletler hükümeti Hlaing'in Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat etmesini yasakladı.[43] Aralık 2020'de Min Aung Hlaing'in Amerika merkezli varlıklarını dondurdu ve kendisi ile Amerika Birleşik Devletleri'ndeki herhangi biri arasındaki mali işlemleri suç haline getirdi.[44]

YolsuzlukDüzenle

Min Aung Hlaing, ailesinin kapsamlı ticari varlıkları ve potansiyel çıkar çatışmaları süregelen tartışmalara yol açtı. Orduya ait Myanmar Economic Holdings Limited'in (MEHL) büyük hissedarıdır. 2010–11 mali yılında 5.000 hisseye sahipti ve yıllık 250.000 $ temettü aldı.[45] Kendisi holdingi yöneten MEHL'nin Patron Grubu'nda oturmaktadır.[46]

Min Aung Hlaing'in oğlu Aung Pyae Sone, Sky One Construction Company ve Aung Myint Mo Min Insurance Company de dahil olmak üzere bir dizi şirketin sahibidir. Ulusal bir telekom operatörü olan Mytel'de de çoğunluk hissesine sahiptir.[47] 2013 yılında, Aung Pyae Sone, babasının Genelkurmay Başkanlığına terfisini takiben, Yangon Halk Parkı'ndaki yüksek kaliteli bir restoran ve sanat galerisi için 30 yıllık bir arazi kiralaması amacıyla piyasa oranlarının çok altında bir teklifsiz hükümet izni kazandı.[48] Aung Pyae Sone ayrıca, ilaçlar ve tıbbi cihazlar için Gıda ve İlaç Dairesi (GİD) onayları ve gümrükleme hizmetleri sunan A&M Mahar'ı da yönetiyor.[49] Myanmar'ın gümrük departmanı eski bir MEHL müdürü olan Kyaw Htin tarafından yönetiliyor.

Kızı Khin Thiri Thet Mon, 2017 yılında 7th Sense Creation adlı büyük bir film stüdyosu kurdu.[50] Aynı yıl, gelini Myo Yadanar Htaik, Stellar Seven Entertainment adlı başka bir eğlence şirketi kurdu. Yangon'daki Amerikan Büyükelçiliği, 7th Sense Creation ile işbirliği yaptığı için Aralık 2020'de medya incelemesine girdi, çünkü Min Aung Hlaing teknik olarak ABD'nin ekonomik yaptırımlarına tabi.[51]

Kişisel yaşamDüzenle

Min Aung Hlaing, emekli öğretim üyesi Kyu Kyu Hla ile evli.[52][53] Aung Pyae Sone ve Khin Thiri Thet Mon dahil olmak üzere birkaç çocuğu var.[54]

TerfilerDüzenle

  •   Tümgeneral - 2008/2009
  •   Korgeneral - 2009 Sonu
  •   General - 2011 Başı
  •   Kıdemli General Yardımcısı - 2012 Başı
  •   Kıdemli General - Mart 2013

Ödüller ve süslemelerDüzenle

  •   En Cesur Askerlik Düzeni, Malezya Silahlı Kuvvetleri Cesur Komutanı (Darjah Panglima Gagah Angkatan Tentera), Onursal Malezya Silahlı Kuvvetleri Cesaret Nişanı (1. Derece), Malezya[kaynak belirtilmeli]
  •   "Askeri topluluğu güçlendirdiği için" Madalyası (Savunma Bakanlığı, Rusya) [55]
  •   FSMTC Şeref Madalyası "Askeri-Teknik İşbirliği Alanındaki Esaslar İçin"[kaynak belirtilmeli]
  •   Beyaz Filin En Yüce Düzeni, Şövalye Büyük Haçı (1. Sınıf), Tayland [56]
  •   Tayland'ın En Asil Nişanı, Şövalye Büyük Haçı (1. Sınıf), Tayland [57]

Dini onurlarDüzenle

7 Ekim 2019'da, Genç Erkekler Budist Derneği (GEBD) kendisine Mingaladhamma Zawtika Dhaza ve GEBD'nın daimi patronu unvanını verdi.[58][59] 9 Aralık 2020'de GEBD, kendisine Thado Thiri Agga Maha Mingalar Zawtika unvanını verdi .[60]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "မြန်မာအာဏာသိမ်း- ရွေးကောက်ပွဲကော်မရှင် နဲ့ ရဲချုပ် အသစ်ခန့် - ဘီဘီစီ မြန်မာ | အထူးသတင်း | နောက်ဆုံးရ သတင်း | နောက်ဆုံးရခေါင်းစဉ် သတင်း |မြန်မာသတင်း". BBC News မြန်မာ (Birmanca). 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2021. 
  2. ^ "Myanmar coup: Min Aung Hlaing, the general who seized power". BBC News (İngilizce). 1 Şubat 2021. Erişim tarihi: 2 Şubat 2021. 
  3. ^ "Myanmar coup: Aung San Suu Kyi detained as military seizes control". BBC News. 1 Şubat 2021. 31 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ "အရေးပေါ်ကာလ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးပါက ရွေးကောက်ပွဲ ပြန်လည်ကျင်းပ၍ အနိုင်ရပါတီအား နိုင်ငံတော်တာဝန်ကို လွှဲအပ်ပေးနိုင်ရေး ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း တပ်မတော်ထုတ်ပြန်". 7 Day Daily (Birmanca). 1 Şubat 2021. 
  5. ^ "Myanmar military seizes power, detains elected leader Aung San Suu Kyi". Reuters. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2021. 
  6. ^ "Constitution of the Republic of the Union of Myanmar (2008)" (PDF). Burma Library. 16 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2019. 
  7. ^ a b c d e "Vice-Senior General Min Aung Hlaing, Tatmadaw Commander-in-Chief". Alternative Asean Network. 12 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2018.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "Asean" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "Asean" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "Asean" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "Asean" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  8. ^ "တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်သစ်နှင့် အမေရိကန် မြန်မာ တပ်မတော်နှစ်ရပ် ဆက်ဆံရေး – အပိုင်း (၁)". VOA News (Birmanca). 2 Nisan 2011. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  9. ^ Barron (3 Kasım 2017). "Meet Min Aung Hlaing, the Chief of Myanmar's Notorious Military". Time. 29 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2018. 
  10. ^ a b Webb (24 Şubat 2016). "Amid transition, Myanmar's Senior General emerges from the shadows". Reuters (İngilizce). Erişim tarihi: 3 Şubat 2021.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":4" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  11. ^ a b Beech (2 Şubat 2021). "Myanmar's Army Is Back in Charge. It Never Truly Left". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. Erişim tarihi: 3 Şubat 2021.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":5" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  12. ^ Limited. "Myanmar dignitaries honour Gen Prem". Bangkok Post. Erişim tarihi: 1 Şubat 2021. 
  13. ^ "Myanmar supreme general pays last respects to Prem". The Nation Thailand (İngilizce). 31 Mayıs 2019. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2021. 
  14. ^ a b c d "Could Min Aung Hlaing's retirement break the political deadlock?". Frontier Myanmar (İngilizce). 12 Ocak 2021. 15 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2021.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":6" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":6" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme) Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":6" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  15. ^ a b "The game of Myanmar's Senior General". The Myanmar Times. 19 Şubat 2020. 20 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":7" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  16. ^ "Shwe Mann's Ouster, Military Involvement, and Implications for Myanmar's Elections • Stimson Center". Stimson Center (İngilizce). 8 Eylül 2015. 25 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  17. ^ "Myanmar coup: Min Aung Hlaing, the general who seized power". BBC News (İngilizce). 1 Şubat 2021. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  18. ^ "Rohingya crisis: How we got here". CNN. 13 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2021. 
  19. ^ a b "What next for Senior General Min Aung Hlaing?". Frontier Myanmar (İngilizce). 24 Ağustos 2020. 21 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: ":9" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  20. ^ "Military Chief Launches Charm Offensive Against Muslims, Hindus and Christians". Myanmar NOW (İngilizce). 6 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  21. ^ "Tatmadaw chief sets sights on politics". The Myanmar Times. 1 Temmuz 2020. 1 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  22. ^ "Facebook bans Min Aung Hlaing, army top brass after UN genocide allegations". Frontier Myanmar (İngilizce). 27 Ağustos 2018. 29 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  23. ^ "Newsmaker: Ambitious but Cornered, Myanmar Army Chief Took Full Power". Reuters. 1 Şubat 2021. 
  24. ^ "Min Aung Hlaing reshuffles senior military ranks ahead of election". Frontier Myanmar (İngilizce). 19 Mayıs 2020. 27 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  25. ^ "Min Aung Hlaing's election remarks violate law, says President's Office". Myanmar NOW (İngilizce). 5 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  26. ^ "ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင်သည် ဒုတိယသမ္မတအဆင့်ရှိသူဟု တပ်မတော်ထုတ်ပြန်". The Myanmar Times (Birmanca). 5 Kasım 2020. 13 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2021. 
  27. ^ "Military chief Min Aung Hlaing vows to accept election results after public spat with government". Myanmar NOW (İngilizce). 8 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  28. ^ "Commander-in-chief says 'constitution can be repealed'". Myanmar NOW (İngilizce). 28 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  29. ^ "Tatmadaw chief's rhetoric fuels fears of a coup". Frontier Myanmar (İngilizce). 29 Ocak 2021. 29 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  30. ^ "Myanmar Election Authority Rejects Military Claims of Election Fraud". Radio Free Asia (İngilizce). 29 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  31. ^ Naing (30 Ocak 2021). "Myanmar military allays coup fears, says it will protect constitution". Reuters (İngilizce). Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  32. ^ "ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော် တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရုံး အမိန့်အမှတ်(၉/၂၀၂၁) ၁၃၈၂ ခုနှစ်၊ ပြာသိုလပြည့်ကျော် ၆ ရက် ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်". Tatmadaw Information Team (Birmanca). 3 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2021. 
  33. ^ "Myanmar military announces new State Administrative Council". The Myanmar Times. 2 Şubat 2021. 3 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2021. 
  34. ^ "UN News – Myanmar must address 'serious' human rights violations against minorities – UN rights chief". UN News Service Section (İngilizce). 20 Haziran 2016. 12 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2017. 
  35. ^ Farmaner (13 Eylül 2017). "Only One Person Can Stop Ethnic Cleansing In Myanmar, And It Isn't Aung San Suu Kyi". Huffington Post. 9 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2017. 
  36. ^ "Burma's Military Milestone". Human Rights Watch. 30 Mart 2015. 4 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2018. 
  37. ^ Nebehay (27 Ağustos 2018). "Myanmar generals had "genocidal intent" against Rohingya, must face justice - UN". Reuters (İngilizce). Erişim tarihi: 4 Şubat 2021. 
  38. ^ "Facebook bans Myanmar army chief over rights abuses". The Times of India. 27 Ağustos 2018. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2018. [ölü/kırık bağlantı]
  39. ^ "Facebook bans Myanmar Army Chief Min Aung Hlaing, 19 others over rights abuses". News Nation. 27 Ağustos 2018. 27 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2018. 
  40. ^ "Archived copy". 30 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mayıs 2020. 
  41. ^ Open Letter to Senior General Min Aung Hlaing from U Kyaw Zaw Oo about damage to cultural heritage, fatalities and casualties incurred by intentional and indiscriminate attacks of Myanma Tatmadaw on non-military targets. Kyaw Zaw Oo. 2019. 27 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Aralık 2020. 
  42. ^ သမိုင်းဝင် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာအဆောက်အအုံများအပါအဝင် စစ်ဖက်ပစ်မှတ်မဟုတ်သည့်နေရာများသို့ တမင်သက်သက် ပစ်ခတ်ကြသဖြင့် သေဆုံးထိခိုက်ကြရသည့်ကိစ္စ အိတ်ဖွင့်ပေးစာ (Birmanca). Kyaw Zaw Oo. 2019. 27 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Aralık 2020. 
  43. ^ "US Tightens Sanctions on Myanmar Army Chief". Voice of America (İngilizce). 8 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  44. ^ "Treasury Sanctions Individuals for Roles in Atrocities and Other Abuses". U.S. Department of the Treasury. 7 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  45. ^ "Leaked documents reveal global business links to Myanmar military crimes". Amnesty International (İngilizce). 8 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  46. ^ "Systemic Conflict of Interest in Myanmar Military Allows for Serious Corruption". Justice For Myanmar. 17 Haziran 2020. 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  47. ^ "တပ်ချုပ်သားပိုင်ကုမ္ပဏီများကို အရေးယူရန် ကုလအချက်အလက်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ တောင်းဆို". Myanmar NOW (Birmanca). 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  48. ^ "Military Chief's Son Paid 'Very Low' Rent for His Upscale Restaurant on Government-Owned Land". Myanmar NOW (İngilizce). 17 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  49. ^ "Dirty Secrets #2: Sr. Gen. Min Aung Hlaing's family profiting off of FDA and Customs clearances". Justice For Myanmar. 26 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  50. ^ "Military Chief's Family Members Spend Big on Blockbuster Movies, Beauty Pageants". Myanmar NOW (İngilizce). 15 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  51. ^ "US Embassy Under Fire for Working With Firm Owned by Sanctioned Military Chief's Daughter". The Irrawaddy (İngilizce). 15 Aralık 2020. 4 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  52. ^ "တပ်မတော် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ယာဘက် လက်သူကြွယ် ခွဲစိတ်မှုအောင်မြင်". Lotaya (Birmanca). 21 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Şubat 2021. 
  53. ^ "Commander-in-chief of Myanmar Defence Forces visits Eastern Naval Command". The Economic Times. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  54. ^ "Military Chief's Family Members Spend Big on Blockbuster Movies, Beauty Pageants". Myanmar NOW (İngilizce). 15 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021. 
  55. ^ "Military chief awarded Medal of the Ministry of Defence of Russia". Eleven Media Group Co., Ltd (İngilizce). 30 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Haziran 2020. 
  56. ^ "Thailand decorates Myanmar's army chief amid Rohingya crisis". Reuters (İngilizce). 17 Şubat 2018. 1 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2019. 
  57. ^ "Burmese Military Chief Receives Top Thai Honor". The Irrawaddy (İngilizce). 31 Mayıs 2013. 31 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2019. 
  58. ^ "ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင်ကို YMBA က ရာသက်ပန်နာယကကြီးဘွဲ့ ပေးအပ်". Myanmar NOW (Birmanca). 7 Ekim 2019. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Aralık 2020. 
  59. ^ "တပ်ချုပ်ကို ဆုပေးသင့်ပေးထိုက်လို့ ဖော်ထုတ်ပြီးပေးတာပါလို့ YMBAအသင်းကရှင်း". BBC News (Birmanca). 10 Ekim 2019. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  60. ^ "YMBA က ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးမင်းအောင်လှိုင်ကို သတိုးသီရိ အဂ္ဂမဟာမင်္ဂလဇောတိကဓဇ ဘွဲ့ချီးမြှင့်". DVB (Birmanca). 9 Aralık 2020. 1 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Aralık 2020. 
Siyasi görevi
Önce gelen
Ang San Su Çi
Devlet Danışmanı olarak
Devlet İdare Konseyi Başkanı
2021-günümüz|width="30%" align="center" rowspan="1"|Görevde