Ana menüyü aç

Marienbad Ağıtı (Marienbader Elegie), Johann Wolfgang von Goethe tarafından yazılmış bir şiirdir.

Bu şiir, Goethe'nin en iyi ve en kişisel yapıtlarından biri olarak kabul görür [1][2] ve Baroniçe Ulrike von Levetzow'a yaptığı evlenme teklifinin (Goethe kişisel olarak bir teklifte bulunmamış, arkadaşı Carl August vasıtasıyla bunu dile getirmiştir.) reddedilmesi üzerine duyduğu üzüntüyü yansıtır. Goethe şiirini yazmaya 5 Eylül 1823 yılında Cheb'ten Weimar'a giderken yazmaya başlamış, 12 Eylül'de yolculuğunun bitmesiyle tamamlamıştır. Bu şiiri yalnızca yakın arkadaşları ile paylaşmıştır.[3]

  • Mir ist das All, ich bin mir selbst verloren,
  • Der ich noch erst den Göttern Liebling war;
  • Sie prüften mich, verliehen mir Pandoren,
  • So reich an Gütern, reicher an Gefahr;
  • Sie drängten mich zum gabeseligen Munde,
  • Sie trennen mich, und richten mich zugrunde.


Almanca aslından şiirin son kıtası

Goethe Bohemya'ya bir daha dönememiş, 1832'de Weimar'da ölmüştür.

Kaynakça ve dış bağlantılarDüzenle