Likud

İsrail'de bir sağ siyasi parti

Likud (Hebrew: הַלִּכּוּד‎ HaLikud, Konsolidasyon), İsrail'in ana merkez sağ siyasi partisidir.

Likud
הַלִּכּוּד
Genel başkan Benjamin Netanyahu
Kurucu Menachem Begin
Kuruluş tarihi 1973 (ittifak)
1988 (parti)
Merkez Metzudat Ze'ev
38 Kral George Caddesi
Tel Aviv, İsrail
Gençlik kolu Likud Gençlik
Üyelik (2012) 125,000
İdeoloji
Siyasi pozisyon Merkez sağ[11] ve Sağ[12]
Uluslararası üyelik Uluslararası Demokrat Birliği
Avrupa üyeliği Avrupa Muhafazakârlar ve Reformcular Partisi (Bölgesel partner)[13]
Resmî renkleri      Mavi
Knesset
32 / 120
Seçim sembolü
מחל
م‌ح‌ل

[14]
İnternet sitesi
İsrail

1973 yılında Menachem Begin tarafından birkaç liberal ve sağ partinin birleşmesiyle kurulmuştur. Likud'un 1977 seçimlerindeki zaferi, ilk defa solun güç kaybetmesi bakımından ülke siyasal tarihinde önemli bir dönüm noktasıdır. Fakat 1980'lerin büyük bölümünde iktidarda kaldıktan sonra parti 1992 Knesset seçimlerini kaybetmiştir. Mamafih, Likud'un adayı Benyamin Netanyahu 1996 senesinde başbakanlık için yapılan seçimi kazanmıştır ve 2009 seçimlerinin akabinde de hükûmeti kurma görevi ona verilmiştir. 2003 zaferinden sonra Likud'un lideri Ariel Şaron'un 2005 yılında yeni Kadima partisini kurmak üzere partiden ayrılması büyük bölünmeyi de beraberinde getirmiştir. Bu, Likud'un 2006 seçimlerinde dördüncülüğe gerilemesine yol açsa da parti, yitirdiği kaybı 2009 seçimlerinde telafi ederek el'an Başbakan Netanyahu idaresinde İsrail Hükümeti'ne yön vermektedir.

Üyeleri genellikle Likudnik olarak adlandırılır, Irgun'un siyasi ardılı olarak kabul edilmektedir.

KaynakçaDüzenle

  1. ^
    • Bueno de Mesquita, Bruce (2013). Principles of International Politics. SAGE. s. 69. 
    • Utter, Glenn (2004). Conservative Christians and Political Participation. ABC-CLIO. s. 29. 
    • El-Gendy, Karim (2018). The Process of Israeli Decision Making. Al-Zaytouna Centre. s. 192. 
    • Neack, Laura (2018). Studying Foreign Policy Comparatively. Rowman & Littlefield Publishers. s. 43. ISBN 9781538109632. 
    • The Middle East: From Transition to Development. Brill. 2022. s. 64. ISBN 9789004476677. 
  2. ^
    • Daniel Tauber (13 Ağustos 2010). "Ze'ev Jabotinsky (1880-1940)". Likud Anglos. 22 Şubat 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Jabotinsky's movement and teachings, which can be characterized as national-liberalism, form the foundation of the Likud party. 
    • McGann, James G.; Johnson, Erik C. (2005). Comparative Think Tanks, Politics and Public Policy. Edward Elgar Publishing. s. 241. ISBN 9781781958995. The Likud Party, the party of Prime Minister Ariel Sharon, is a national-liberal party, while the Labor Party, led by Shimon Peres, is more left-wing and identified as social-democratic. 
    • "Israel – Political Parties". GlobalSecurity.org. 12 Nisan 2014. 7 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ocak 2015. The two main political parties—Likud, essentially national-liberal and Labor, essentially social-democratic—have historical roots and traditions pre-dating the establishment of the State in 1948. 
    • "Meet the parties – Likud". Haaretz. 2015. Erişim tarihi: 1 Mart 2015. A national-liberal political movement (center-right, in Israeli terms) that was established as an alliance of parties that united into a single party in 1984. 
  3. ^ "Israel election: Who are the key candidates?". BBC News. 14 Mart 2015. Erişim tarihi: 3 Eylül 2022. 
  4. ^ "Guide to Israel's political parties". BBC News. 21 Ocak 2013. Erişim tarihi: 28 Haziran 2015. 
  5. ^
    • Shafir, Gershon (2002). Being Israeli: The Dynamics of Multiple Citizenship. Cambridge University Press. s. 30. 
    • Moghadam, Valentine (2020). Globalization and Social Movements. Rowman & Littlefield. s. 201. 
    • Langford, Barry (2017). All Together Now. Biteback Publishing. Netanyahu, leader of the right-wing populist party Likud, ran for re-election 
  6. ^ Amnon Rapoport (1990). Experimental Studies of Interactive Decisions. Kluwer Academic. s. 413. ISBN 0792306856. Likud is a liberal-conservative party that gains much of its support from the lower and middle classes, and promotes free enterprise, nationalism, and expansionism. 
  7. ^ Watzal, Ludwig (1999). Peace Enemies The Past and Present Conflict Between Israel and Palestine. PASSIA. s. 28. 
  8. ^ Grübel, Monika (1997). Judaism. Barron's. s. 191. ISBN 9780764100512. 
  9. ^ Joel Greenberg (22 Kasım 1998). "The World: Pursuing Peace; Netanyahu and His Party Turn Away from 'Greater Israel'". The New York Times. Erişim tarihi: 30 Haziran 2015. Likud, despite defections, had joined Labor in accepting the inevitability of territorial compromise.... Revolutionary as it may seem, Likud's abandonment of its maximalist vision has in fact been evolving for years. 
  10. ^ Ethan Bronner (20 Şubat 2009). "Netanyahu, Once Hawkish, Now Touts Pragmatism". The New York Times. Erişim tarihi: 30 Haziran 2015. Likud as a party has made a major transformation in the last 15 years from being rigidly committed to retaining all the land of Israel to looking pragmatically at how to retain for Israel defensible borders in a very uncertain Middle East.... 
  11. ^ Remennick, Larissa (2014). Russian Israelis: Social Mobility, Politics and Culture. Routledge. s. 60. ISBN 9781317977698. 17 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Kasım 2022. 
  12. ^
  13. ^ Member parties 12 Ekim 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. European Conservatives and Reformists Party
  14. ^ "הליכוד בהנהגת בנימין נתניהו לראשות הממשלה". Central Election Committee for the Knesset. 1 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2021.