Ana menüyü aç

Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri

Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri (İspanyolca: Fuerzas Armadas Revolucionarias de Cuba; FARC), Küba Cumhuriyeti'nin anayasal ordusudur. Kökenleri Fulgencio Batista rejimine karşı savaşan İsyancı Ordudan gelir. 2 Aralık 1956 tarihinden Küba Devriminin zafere ulaştığı 1 Ocak 1959 tarihine kadar bu silahlı kuvvet başarıyla mücadele vermiş ve iktidarın alınmasından sonra düzenli orduya dönüşmüştür.

Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri
Fuerzas Armadas Revolucionarias de Cuba
FAR emblem.png
Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri amblemi
Kuruluş 1960
Karargâh Havana
Komuta
Başkomutan Devlet Başkanı Raúl Castro
Devrimci Silahlı Kuvvetler Bakanı Korgeneral Leopoldo Cintra Frías
Genel Bilgiler
Askere alınması mümkün
olan vatandaş sayısı
3,134,622 erkek, yaş 15-49,
3,022,063 kadın, yaş 15-49
Askere alınmaya uygun
olan vatandaş sayısı
1,929,370 erkek, yaş 15-49,
1,888,498 kadın, yaş 15-49
Etkin personel sayısı 85,000 (2011)
Maliye
GSYİH paydası 3.8% (2006)
Sanayi
Dış yardımlar  Rusya
 Çin
 Kuzey Kore
 Kazakistan
 Moğolistan
 İspanya
Eski:
 Sovyetler Birliği
İlgili maddeler
Tarih Küba askeri tarihi

FAR, muharebe gereklerini yerine getirmesinin yanı sıra Küba toplumunun ekonomik ve sosyal yararına faaliyetlere de katkıda bulunacak şekilde örgütlenmiştir. FAR, Küba nüfusu ve yüzölçümü gözönüne alındığında Latin Amerika'daki en iyi ekipmana ve muharebe kabiliyetine sağlayan ordularındandır. Ordu özellikle Angola ve Etiyopya'daki muharebelere katılarak deneyim kazanmıştır.

İdeolojik arka planDüzenle

Küba Devrimci silahlı Kuvvetlerinin tüm kuvveti ülke topraklarının korunmasına adanmıştır. Yabancı bir ülkeden gelebilecek olası bir askeri saldırıya karşı savunmanın kapsamı bütün Kübalıların katılacağı bir Halk Savaşı olarak tanımlanan direnişle tanımlanmıştır. Küba Anayasasında sosyalist anavatanı savunmak her Kübalı için en büyük görev ve onur kaynağı olarak yer almıştır.

DoktrinDüzenle

Küba'nın küçük bir ada ülkesi olması, sınırlı ekonomik kaynaklara sahip olması ve ABD'nin ülkeye karşı düşmanca ve saldırgan tutumu ülkenin Latin Amerika'daki diğer ülkelere göre kendine has bir askeri doktrin geliştirmesine sebep olmuştur.

Halk savaşıDüzenle

Bu kapsamda geliştirilen Halk Savaşı tanımlaması, özellikle teknolojik ve sayısal üstünlüğe sahip düşman saldırısına karşı geliştirilmiştir. Buna göre toplumun bünyesindeki tüm varlıklar ülke savunması için kullanılır. Devrimin ve ülkenin korunması için tüm toplumun seferber edilmesi temel askeri doktrindir.

Teşkilat yapısıDüzenle

FAR, dört bölüme ayrılmıştır:

  • Kara Kuvvetleri (Ejército), düzenli kara ordusu, eski İsyancı Ordu
  • Deniz Kuvvetleri (Marina de Guerra Revolucionaria) (MGR)
  • Hava Kuvvetleri (Defensa Antiaérea y Fuerza Aérea Revolucionaria) (DAAFAR)
  • Genç İşçi Ordusu (Ejército Juvenil del Trabajo) (EJT)

Düzenli ordudan ayrı olan silahlı kuvvetler örgütlenmeleri de bulunur:

  • Milisler (Milicias de Tropas Territoriales) (MTT), bölgesel olarak örgütlenen eski Ulusal Devrimci Milislerinin devamıdır.
  • Tugaylar (Brigadas de Producción y Defensa) (BPD), savaş döneminde üretimi geliştirmek için örgütlenmiştir.

FAR, bölgesel olarak üç orduya ayrılmıştır. Her ordunun komutası o bölgedeki karargâhta bulunmaktadır:

Genç İşçi Ordusu birlikleri üretim de görev alsalar da askeri eğitim görürler. Bu birliklerin yanı sıra Küba Sivil Savunması da orduya bağlıdır.

Muharebe geçmişiDüzenle

Küba topraklarına karşı ABD tarafından desteklenen 1961 yılındaki Domuzlar Körfezi Çıkartmasının yanı sıra 1959-1965 yılları arasındaki Haydutlara Karşı Savaş sırasında Küba Devrimci Silahlı Kuvvetleri deneyim kazanmıştır. Bunun yanı sıra FAR, 1963 yılında Cezayir’de, 1973 yılında Suriye’de, 1978 yılında Etiyopya’da, 1975-1989 yılları arasında Angola’da görev yapmıştır. Bu uluslararası yardım görevlerinin en büyük ölçekli olanı Angola’daki MPLA iktidarına verilen askeri destektir. Küba birlikleri ırkçı Güney Afrika rejimine Afrika kıtasındaki ilk yenilgisini Cuito Cuanavale Muharebesinde yaşatmıştır. Angola’da toplamda 300 bin Küba askeri görev yapmış, asker sayısı muharebelerin zirveye ulaştığı dönemde 50 bine ulaşmıştır. Angola’da Küba uçakları da muharebelerde yer almış, operasyonlar sırasında büyük lojistik engeller aşılmıştır.[1]

Günümüzdeki durumuDüzenle

Sovyetler Birliği’nin çözülmesi ve Doğu Blokunun dağılmasından sonra Küba Devrimci Silahlı Kuvvetlerinin her türlü silah ve ekipman kaynakları bir anda kesilmiş oldu. Bu dönemde FAR her türlü sorunu kendi kısıntılı kaynaklarıyla çözme yolunu seçmek zorunda kaldı. 2000’li yıllara gelindiğinde ise Küba özellikle Rusya ve Venezuela ile askeri anlamda işbirliğini güçlendirmiş konumdadır.

Yönetim kademesiDüzenle

Silah envanteriDüzenle

Kara KuvvetleriDüzenle

Piyade silahlarıDüzenle
TanklarDüzenle
Top, obüs ve kundağı motorlu toplarDüzenle
Çok namlulu roketatarDüzenle
Anti-tank toplarıDüzenle
Uçaksavar toplarıDüzenle
Balistik füzelerDüzenle
  • FROG-7 (70 km menzilli) Sovyet yapımı
  • Hwasong-5 (330 – 550 km menzilli) Kuzey Kore yapımı
Karadan havaya füzelerDüzenle

Hava KuvvetleriDüzenle

Taarruz uçaklarıDüzenle

Savaş uçaklarıDüzenle

Eğitim uçaklarıDüzenle

Nakliye uçaklarıDüzenle

Deniz KuvvetleriDüzenle

GemilerDüzenle

  • Pauk II sınıfı Sahil Güvenlik gemileri
  • Osa II sınıfı gemiler
  • Sonya sınıfı mayın gemileri
  • Yevgenya sınıfı mayın gemileri
  • İstihbarat gemileri
  • Amfibi çıkartma gemileri
  • Foxtrot sınıfı denizaltılar

Deniz toplarıDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Castro, Fidel, Angola Savaşı ve Ochoa Davası: Bu aksiliği bir zafere dönüştüreceğiz, İvme Yayınları, 1991, derleyen Mete Deniz s.19

Dış bağlantılarDüzenle