Joe Biden

Birleşik Devletler'in seçilmiş başkanı, eski başkan yardımcısı (2009–2017)

Joseph Robinette “Joe” Biden Jr. (/ˈbdən/ BAY-dın; d. 20 Kasım 1942), Birleşik Devletler'in seçilmiş başkanı olan[n 1] Amerikalı politikacı ve eski avukattır. 2020 başkanlık seçimlerinde görevdeki 45. Cumhuriyetçi başkan Donald J. Trump'ı yendikten sonra Ocak 2021'de 46. başkan olarak göreve başlayacaktır.[5][6][7][8][9][10] Demokrat Parti'nin bir üyesi olan Biden, 2009–2017 arası Birleşik Devletler'in 47. başkan yardımcılığını, 1973–2009 arasında ise Delaware'den Senatörlük yapmıştır.

Joe Biden
2013'te Biden
Birleşik Devletler seçilmiş başkanı
Görevde
Makama geliş
20 Ocak 2021
Başkan Yardımcısı Kamala Harris (seçilmiş)
Yerine geldiği Donald Trump
47. Birleşik Devletler Başkan
Yardımcısı
Görev süresi
20 Ocak 2009 - 20 Ocak 2017
Başkan Barack Obama
Yerine geldiği Dick Cheney
Yerine gelen Mike Pence
Delaware'den Birleşik Devletler
Senatörü
Görev süresi
3 Ocak 1973 - 15 Ocak 2009
Yerine geldiği J. Caleb Boggs
Yerine gelen Ted Kaufman
Senato Dış İlişkiler Komisyonu
Başkanı
Görev süresi
3 Ocak 2007 - 3 Ocak 2009
Yerine geldiği Richard Lugar
Yerine gelen John Kerry
Görev süresi
6 Haziran 2001 - 3 Ocak 2003
Yerine geldiği Jesse Helms
Yerine gelen John Kerry
Görev süresi
3 Ocak 2001 - 20 Ocak 2011
Yerine geldiği Jesse Helms
Yerine gelen Jesse Helms
Uluslararası Narkotik Kontrol
Grubu Başkanı
Görev süresi
3 Ocak 2007 - 3 Ocak 2009
Yerine geldiği Chuck Grassley
Yerine gelen Dianne Feinstein
Senato Yargı Komitesi
Başkanı
Görev süresi
3 Ocak 1987 - 3 Ocak 1995
Yerine geldiği Strom Thurmond
Yerine gelen Orrin Hatch
Kişisel bilgiler
Doğum Joseph Robinette Biden Jr.
20 Kasım 1942 (1942-11-20) (78 yaşında)
Scranton, Pensilvanya, Birleşik Devletler
Milliyeti Amerikan
Partisi Demokrat
Evlilik(ler)
Neilia Hunter
(e. 1966; ö. 1972)

Jill Jacobs (e. 1977)
Çocukları
Ebeveynleri Joseph R. Biden Sr. (baba)
Catherine Eugenia Finnegan (anne)
Yaşadığı yer Washington, D.C.
Bitirdiği okul Delaware Üniversitesi (BA)
Syracuse Üniversitesi (JD)
Mesleği
  • Politikacı
  • avukat
  • yazar
Dini Katolik Kilisesi
Ödülleri PresMedalFreedom.jpg Başkanlık Özgürlük Madalyası
İmzası
Resmî site joebiden.com (kampanya için)

Scranton, Pensilvanya'da doğup New Castle County, Delaware'de büyüyen Biden, 1968'de Syracuse Üniversitesi'nden hukuk diplomasını almadan önce Delaware Üniversitesi'nde okumuştu. 1970'te New Castle County Meclis Üyesi seçildi. 1972'de Delaware'den Senato'ya seçildiğinde, Amerikan tarihinin en genç altıncı senatörü oldu. 1991'deki Körfez Savaşı'na politik düzlemde karşı çıktı, ancak Doğu Avrupa'daki ülkelerin NATO'ya yakınlaşmasını ve Yugoslav Savaşları'na yapılan askerî müdahaleyi destekledi. 2002'de Irak Savaşı'na onay veren kararıda destekledi, ancak 2007'de bölge üzerindeki Amerikan birliklerinin sayısının artırılması kararına karşı geldi. 1987–1995 arasında uyuşturucu, artan suç, ve sivil özgürlük problemleriyle ilgilenen Senato Yargı Komitesinin başkanlığını yaptı; Şiddetli Suç Kontrolü ve Yasa Uygulama Yasası ile Kadına Yönelik Şiddet Yasasını yürürlüğe geçirme çabasında önemli bir isim oldu. B.D. Yüksek Mahkemesi'nde, Robert Bork ve Clarence Thomas'ın tartışmalı duruşması gibi toplam altı çekişmeli duruşmayı denetledi.

Toplam altı defa Senato'ya seçilen Biden, 2008 başkanlık seçimlerini kazanan Barack Obama'nın başkan yardımcısı olarak görev yapmak üzere Senato'dan "kıdemli senatör" olarak istifa etti. Başkan yardımcılığı görevinde Biden, Büyük Durgunluğa karşı koymak için 2009'da altyapı harcamalarını denetledi. Kongre'deki Cumhuriyetçilerle yaptığı müzakereler, bir vergilendirme çıkmazını çözen 2010 Vergi Yardımı Yasası, borç tavanı krizini çözen 2011 Bütçe Kontrol Yasası ve yaklaşmakta olan finansal uçurumu ele alan 2012 Amerikan Vergi Mükellefi Yardım Yasası gibi birçok çözüm odaklı yasanın geçmesine yardımcı oldu. Birleşik Devletler–Rusya Yeni Başlangıç antlaşmasını kabul etme çabasında önemli bir isim oldu. Libya'ya yapılacak olan askerî müdahaleyi destekledi ve 2011'de Irak'taki Amerikan birliklerinin geri çekilmesiyle yeni Irak politikasının hazırlanması için çaba gösterdi. Ocak 2017'de ise Obama tarafından Biden'e Başkanlık Özgürlük Madalyası verildi.

Erken yaşamı (1942–1965)

 
10 yaşındayken Joseph
 
Archmere Akademisi'nde eğitim görürken Joseph

Joseph Robinette Biden Jr., 20 Kasım 1942'de Catherine Eugenia "Jean" Biden (née Finnegan; 1917–2010) ve Joseph Robinette Biden Sr. (1915–2002) çiftinin oğlu olarak Scranton, Pensilvanya'daki St. Mary's Hastanesinde[11]:5 dünyaya geldi.[12][13] Bir kız ve iki erkek kardeşe sahip olan Biden, ailenin en büyük çocuğuydu.[11]:9 Annesi Jean, İrlanda kökenli bir Katolikti ve kökleri Louth Kontluğu[14] ve Londonderry Kontluğu'na kadar uzanıyordu.[15][11]:8 Babası Joseph Biden Sr.'nin ebeveynleri Mary Elizabeth (née Robinette) ve Joseph H. Biden idi; Joseph H., Baltimore, Maryland doğumlu bir petrol işletmecisiydi ve İngiliz, Fransız ve İrlandalı köklere sahipti.[16][11]:8

Babası başlangıçta zengin bir işletmeciydi, ancak Biden'in bebek olduğu dönemlerde ailecek finansal problem çektiler. Birkaç yıl boyunca Biden, anne tarafından büyükebeveynleri ile birlikte yaşadı.[17] 1950'lerde Scranton şehri, ekonomik olarak negetif büyüme yaşadı, bu nedenle Biden'in babası istikrarlı bir iş bulamadı.[18] 1953'ten sonra aile, Claymont, Delaware'de bir apartman dairesi kiraladı ve birkaç yıl orada yaşadılar. Sonra Wilmington, Delaware'de başka bir eve taşındılar.[17] Daha sonra Joe Biden Sr., başarılı olacağı bir ikinci el araba satıcılığı işine başladı ve aile, orta-sınıf bir yaşam tarzı sürdürerek devam etti.[17][18][19]

Claymont'taki Archmere Akademisi'nin[11]:27, 32 futbol takımında oynayan Biden, oyun kurucu özelliğiyle göze çaptı;[17][20] ayrıca orada beyzbol da oynadı.[17] Yoksul fakat doğal bir liderdi ve ilk ve son sınıfta başkandı.[11]:40–41[21]:99 1961'de ise mezun oldu.[11]:40–41 Newark'taki Delaware Üniversitesi'nde de kısa bir süre Amerikan futbolu oynamaya devam etti.[22][23] 1965'te tarih ve politika bilimi alanlarında çift anadal, dilbilimi alanında ise yandal lisansı derecesini aldı.[24][21]:98 Ortalaması C idi ve 688 öğrencili okulunun 506'ıncısı oldu.[25][26] Yirmili yaşlarından itibaren gittikçe büyüyen bir kekemeliğe sahip olan Biden,[27] aynanın önünde şiir okuyarak bunu azalttığını,[21]:99[28] ancak 2020 Demokrat Parti başkanlık tartışmalarındaki performansını etkilediği söyledi.[29] Ayrıca Biden, "ailemde yeterince alkolik var" diyerek alkol kullanmadığını da birçok kez dile getiridi.[17][30]

Hukuk fakültesi ve erken politika kariyeri (1966–1972)

 
1965'de, Delaware Üniversitesi'nde eğitim görürken Joseph

1968'de Syracuse Üniversitesi'nin Hukuk Fakültesi'nden, 85 öğrencili bölümün 76'ıncısı[25] olarak hukuk derecesi aldı.[26] 1969'da Delaware barosuna kabul edildi.[31] Okuldayken öğrenci taslak ertelemelerini aldı[32] ve sahip olduğu astım hastalığı nedeniyle vermek istediği askerlik hizmetine "şu an için uygun değil" denilerek kabul edilmedi.[32][33]

1968'de Biden, yerel Cumhuriyetçi William Prickett'in başkanlık ettiği bir Wilmington hukuk bürosunda katiplik yaptı ve daha sonra ise Biden, "kendimi bir Cumhuriyetçi olarak düşündüm" dedi.[34][35] Görevdeki Demokrat Delaware valisi Charles L. Terry'nin muhafazakâr, ırkçı politikasınıdan hoşlanmadı[34] ve 1968'de Terry'yi mağlup eden daha liberal bir Cumhuriyetçi Russell W. Peterson'u destekledi.[34] Zamanla Biden, yerel Cumhuriyetçiler tarafından topluluğa alındı, ancak Cumhuriyetçi başkan adayı Richard Nixon'u pek sevmediğinden ileriki zamanlarda bağımsız olmayı tercih etti.[34]

1969'ya gelindiğinde ise Biden, önce kamuda, sonra ise onu Demokratik Forum'a alacak aktif bir Demokratın başkanlık ettiği,[36][34] partiyi yeniden biçimlendirmeye ve canlandırmaya çalışan bir grup içinde avukatlık yaptı.[11]:86[34] Daha sonra başka bir avukatla birleşip bir hukuk bürosu kurdular.[36] Ancak şirketler hukuku hiç şikâyet vermedi ve ceza hukuku iyi para getirmedi.[17] Gelirlerini mülkleri yöneterek sağladı.[37] Aynı yılın ilerleyen zamanlarında Biden, çoğunlukla Cumhuriyetçilerin yaşadığı New Castle County, Delaware banliyölerinde toplu konutlara destek içeren liberal bir ilçe meclisi koltuğuna seçildi.[36][38][36][11]:59 Yasa hâlâ uygulanırken, 1972'ye kadar konseyde görev yaptı.[31][39] Wilmington'un şehir planını bozabilecek otoyol projelerine de karşı çıktı.[11]:62

Senato kampanyası

 
1973'te, Senato'ya girdiği zamanlarda Joseph

Delaware'den çıkan bir B.D. Senatörü olmak isteyen Biden, görevdeki Cumhuriyetçi rakibi J. Caleb Boggs'u 1972'deki seçimlerde mağlup etti.[36] Boggs'a karşı meydan okuma ruhuna sahip tek Demokrat Joe Biden idi;[17] kaliteli bir kampanya yapmak için neredeyse hiç parası yoktu. Delaware'nin küçük boyutu ve küçük nüfusu sayesinde seçmenlerle yüz yüze görüştü ve kampanya broşürlerini elden dağıttı.[37][40] Aynı zamanda AFL–CIO'dan Demokrat anketör Patrick Caddell'den de biraz yardım aldı.[36] Daha çok halkın memnuniyetsizliğine odaklanmış Biden'ın[36][40] temel kampanya konuları 'Vietnam'dan çekilme', 'çevre', 'sivil haklar', 'toplu taşıma', 'adil vergilendirme' ve 'sağlık hizmetleri' idi.[36] Seçimlerden birkaç ay önce Biden, Boggs'u neredeyse 30/100 puan geride bıraktı;[19] seçim sonuçlarında, Biden'ın seçmenlerin duygularıyla bağlantı kurma becerisi işe yaradı ve oyların 50,5/100'ünü kazandı.[40]

Senato kariyeri (1973–2009)

Biden 5 Ocak 1973'te, eşinin ve çocuklarının geçirdiği trafik kazası nedeniyle Wilmington Tıp Merkezi'ndeydi ve Senato sekreteri Francis R. Valeo tarafından orada yemin ettirildi;[41][11]:93, 98 artık 30 yaşında, B.D. tarihindeki en genç altıncı senatör olmuştu.[41][11]:93, 98[42][43]

Erken Senato faaliyetleri

 
Joseph, Başkan Jimmy Carter ile görüşürken

Senato'daki ilk yıllarında Biden, tüketicinin ve çevrenin korunması gibi konulara odaklandı.[44] Time dergisinin 1974 sayılı Geleceğin 200 Yüzü dergisinde ismi geçenlerden biri oldu.[44] Aynı yıl yaptığı bir röportajda, sivil haklar ve özgürlükler, yaşlı vatandaşların endişeleri ve sağlık hizmetleri konusunda liberal olduğunu, ancak kürtaj ve askerlik hizmeti gibi diğer konularda muhafazakâr olduğunu belirtti.[45]

1981'de Biden, Senato Yargı Komitesinin en üst düzey azınlık üyesi oldu. 1984'te Kapsamlı Suç Kontrol Yasası'nın geçişini başarılı bir şekilde sağlamak için kat müdürü oldu; ancak zamanla, yasa içindeki 'suçla mücadele' hükümleri tartışma yarattı ve 2019'da Biden, tasarıyı geçirmedeki rolünü "büyük bir hata" olarak nitelendirdi.[46][47] Bu, o zamana kadarki en önemli yasama başarısıydı ve sevenleri, yasanın içinde bulunan bazı kötü hükûmleri değiştirdiği için Biden'ı övdü.[48] Aynı yıl yaptığı Demokratları azarlayan ve cesaretlendiren konuşamalarıyla da dikkat çekti.[49]:216 1993'te Biden, eşcinselliğin askerî yaşamla bağdaşmaz kabul eden ve böylece eşcinsellerin orduda görev yapmasını yasaklayan bir hükme evet oyu verdi.[50][51][52] 1996'da ise federal hükûmetin eşcinsel evlilikleri tanımasını yasaklayan Evliliği Savunma Yasası'na da evet oyu verdi; böylece bu tür evliliklerdeki bireylerin federal yasalar altında eşit korumaya sahip olması yasaklandı (eyaletlerin de aynısını yapmasına izin verdi).[53] 2015'te, eşcinsel evliliklerini yasallaştırmak için Kongreye sunulan Obergefell v. Hodges yasasının, anayasaya aykırı olduğunu kabul etti.[54]

 
Başkan Ronald Reagan ile Joseph tokalaşırken

Biden, Senato'da geçirdiği ilk on yıl boyunca silahlanma kontrolü üzerinde durdu.[55][56] 1979'da Sovyet başbakanı Leonid Brejnev ve Başkan Jimmy Carter'in imzaladığı SALT II Antlaşmasını Kongre'nin onaylamamasının ardından Biden, antlaşma üzerindeki Amerikan şüphelerini gidermek için Sovyet Dışişleri Bakanı Andrei Gromyko ile bir araya geldi ve Senato Dış İlişkiler Komitesi'nin itirazlarını ele alan değişiklikleri güvence altına aldı.[57] Stratejik Savunma Girişimi'ne daha olumlu bakan Reagan yönetimi, SALT I Anltaşmasını gevşetmek istediğinde Biden, bu karara karşı çıkarak antlaşmaya sıkı sıkıya bağlı kalmaları gerektiğini savundu.[55] Ayrıca Biden, Reagan yönetiminin devam eden apartheid politikasına rağmen Güney Afrika'ya verdiği destekten ötürü Dışişleri Bakanı George Shultz'u övdü ve savundu; bu yaklaşımından dolayı kamuoyunda olumlu bir imaj yarattı.[34]

Kişisel ve aile yaşamı

İlk evliliği

27 Ağustos 1966'da Biden, Syracuse Üniversitesi öğrencisi Neilia Hunter (28 Temmuz 1942 – 18 Aralık 1972) ile tanıştı ve bir süre sonra evlendi. Neilia Hunter'in ailesi, kızlarının bir Roma Katoliği ile evlenmesine başta karşı çıktı, ancak sonrasında razı oldular ve Skaneateles, New York'da bir Katolik Kilisesi töreni eşliğinde evlendiler. Daha sonra çiftin Joseph R. "Beau" Biden, III (3 Şubat 1969 – 30 Mayıs 2015), Robert Hunter Biden (d. 1970) ve Naomi Christina "Amy" Biden (8 Kasım 1971 – 18 Aralık 1972) isimlerinde üç çocukları oldu.[24]

18 Aralık 1972'de, eşi Neilia ve bir yaşındaki kızları Amy Hockessin, Delaware'de bir trafik kazasında öldü.[24] Oğulları Beau'nun bacak, Hunter'in ise kafa kemiğinde çatlaklıklar meydana geldi,[11]:93, 98 ancak doktorlar tamamen iyileşebileceklerini söylediler,[11]:96 ve öyle de oldu. Biden, onlara bakmak için bir ara istifa etmeyi düşündü,[19] ancak Senato Parti Lideri Mike Mansfield, bunu yapmaması için Biden'i ikna etti.[58] Biden, oğullarını her gün görmek için Delaware ile Washington, D.C. arasında—90 dakika—trenle gidip geliyordu.[59] Senato'da geçirdiği 36 yıl boyunca böyle yaptı ve zamanla bunu bir alışkanlık haline getirdi.[19] Yaşanan bu kaza Biden'ı öfke ile doldurmuştu;[60] sonra ajandasına "Tanrı'nın kendisine korkunç bir oyun oynadığını" ve "odaklanmakta güçlük çektiğini" yazdı.[61][62]

Beau Biden, önce Irak Savaşı'nda görev yapan bir 'Ordu Yargıçı Avukatı' oldu, sonra Delaware Başsavcısı oldu;[63] 2015'te ise beyin kanserinden öldü.[64][65] Günümüzde çiftin yaşıyan tek çocukları Hunter Biden ise Washington D.C.'de çalışan avukat ve bir lobicidir.[66]

İkinci evliliği

 
Joseph ve Jill Biden çifti

1975'te Biden, gelecekte ikinci eşi olacak olan eğitimci Jill Tracy Jacobs'u, erkek kardeşinin aracılığıyla tanıdı.[67] Bir söyleşide Biden, Jill'in hayatına girmesinin, ölmüş eski eşinin ve kızının, yaralanmış iki oğlunun üzüntüsünü bir nebze dindirdiğini söyledi.[68] 17 Haziran 1977'de New York'taki Birleşmiş Milletler şapelinde evlendiler.[69][70] Roma Katolik olan çift, evliliklerinin ardından Greenville, Delaware'deki St. Joseph's Ayinine katıldı.[71] İleriki zamanlarda Ashley Blazer (d. 1981)[24] isminde, gelecekte sosyal hizmet uzmanı olacak olan bir kızları oldu.[72]

Geçirdiği ameliyatlar

Şubat 1988'de Biden, giderek şiddetlenen boyun ağrısı[n 2] şikâyeti nedeniyle ambulansla Walter Reed Ordu Tıp Merkezi'ne kaldırıldı; ilk cerrahi operasyonunu (ameliyat) burada geçirdi.[73][74] Bu ameliyattan çıkıp iyileşme sürecine geçtikten bir süre ciddi bir komplikasyon olan pulmoner embolini yaşadı.[74] Aynı yılın Mayıs ayında, yarım kalmış anevrizma ameliyatına tekrar girdikten sonra Biden, politikadan yaklaşık yedi ay[75] uzak kalmak zorunda kaldı.[74][76]

2020 Başkanlık seçimleri

Joe Biden, ABD'nin 59. başkanlık seçimlerinde rakibi, Donald Trump'ı mağlup ederek seçimi kazansa da henüz resmi sonuçlar açıklanmamıştır. Muhtemelen Trump'ın itirazları ve mahkeme süreci tamamlanana kadar henüz ortada resmi sonuç olmayacaktır.[77] Bazı iddalara göre ise de Trump'ın bu davalarının sonuçsuz kalacağı yönünde.[78]

Yazarlık çalışmaları

Kaynakça

Notlar

  1. ^ Seçimin beşinci gününde büyük medya kuruluşları tarafının Biden'ın galip geldiği haberlerinin yayılmasının ardından bu, güvenilir bir kaynak olarak görülüp Vikipedi'ye eklendi.[1] Aynı gün mevcut başkan Donald Trump, seçim sonuçlarını kabul etmedi ve rakibinin "seçim sahtekarlığı" iddasıyla oyları ondan çaldığını idda etti. Trump tarafından atanan Genel Hizmetler Yönetimi (GSA) yöneticisi Emily W. Murphy, geçiş sürecini resmî olarak başlatmak için görünen kazananları "seçilmiş başkan" ve "seçilmiş başkan yardımcısı" olarak tasfir etti,[2][3][4] ancak görünen kazananlar "yasal olarak belirsizdir".[4]
  2. ^ Biyolojik açıklamasıyla: Omurilikte, içeri sızan bir intrakraniyal berry anevrizması.

Alıntılar

  1. ^ "Wikipedia:Neutral point of view". Wikipedia. Erişim tarihi: 13 Kasım 2020. Vikipedi'deki tüm ansiklopedik içerikler tarafsız bir bakış açısıyla (TBA) yazılmalıdır; bu, bir konuda güvenilir kaynaklar tarafından yayımlanan olası taraflı ifadeleri adil orantılı ve mümkün olduğunca editoryal, önyargı olmadan yazmak anlamına gelir. Gereklilik ve aşırı ağırlık: Tarafsızlık, ana alandaki her bir maddenin veya diğer sayfaların, yayımlanan, güvenilir kaynaklardaki her bir bakış açısının önemi ile orantılı olarak güvenilir kaynaklar tarafından yayımlanan tüm bakış açılarını adil bir şekilde temsil etmesini gerektirir. 
  2. ^ "Presidential Transition Act of 1963 (Public Law 88-277)" (İngilizce). General Services Administration. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2016. The terms "President-elect" and "Vice-President-elect" as used in this Act shall mean such persons as are the apparent successful candidates for the office of the President and Vice President, respectively, as ascertained by the Administrator following the general elections held to determine the electors of the President and Vice-President in accordance with title 3, United States code, sections 1 and 2. 
  3. ^ Smith, David; Gambino, Lauren (9 Kasım 2020). "Joe Biden gets to work as president-elect while Trump refuses to concede" (İngilizce). The Guardian. Erişim tarihi: 13 Kasım 2020. Mon 9 Nov 2020 07.37 GMT First published on Sun 8 Nov 2020 19.15 GMT ... Joe Biden spent his first full day as US president-elect determined to hit the ground running, ... The US General Services Administration, which oversees federal property, has not certified the winner yet. The Trump appointee who runs the agency, has not given the go-ahead for the transition to begin. A GSA spokeswoman gave Reuters no timetable for the decision. 
  4. ^ a b "Trump faces calls to work with Biden team on transition" (İngilizce). The Tribune (Chandigarh). 9 Kasım 2020. Erişim tarihi: 13 Kasım 2020. President Donald Trump is facing pressure to cooperate with President-elect Joe Biden's team to ensure a smooth transfer of power when the new administration takes office in January. ... The General Services Administration is tasked with formally recognising Biden as president-elect, which begins the transition. But the agency's Trump-appointed administrator, Emily Murphy, has not started the process and has given no guidance on when she will do so. ... But that process can't begin in full until the GSA recognises Biden as president-elect. The definition of what constitutes a clear election winner for the GSA is legally murky, making next steps unclear, especially in the short term. ... at least some elements of the federal government already have begun implementing transition plans. Aviation officials, for instance, have restricted the airspace over Biden's lakefront home in Wilmington, Delaware, while the Secret Service has begun using agents from its presidential protective detail for the president-elect and his family. 
  5. ^ "In pictures: Joe Biden and Kamala Harris win the US election" (İngilizce). Financial Review. 8 Kasım 2020. Erişim tarihi: 8 Kasım 2020. 
  6. ^ "US election 2020 results live: Biden wins presidency, defeating Trump" (İngilizce). The Guardian. 7 Kasım 2020. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020. 
  7. ^ Schaff, Erin (7 Kasım 2020). "Election 2020 Live Updates: Joseph R. Biden Jr. Has Won the Presidency" (İngilizce). The New York Times. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020. 
  8. ^ "US Election Results - 2020 live" (İngilizce). The Telegraph. 7 Kasım 2020. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020. 
  9. ^ Chelsea Stahl (7 Kasım 2020). "Joe Biden becomes president-elect". NBC News (İngilizce). Erişim tarihi: 7 Kasım 2020. 
  10. ^ Robertson, Nic (8 Kasım 2020). "What Joe Biden's win means for the world" (İngilizce). Erişim tarihi: 8 Kasım 2020. 
  11. ^ a b c d e f g h i j k l m n Witcover, Jules (2010). Joe Biden: A Life of Trial and Redemption (İngilizce). New York, NY: William Morrow. ISBN 978-0-06-179198-7. 
  12. ^ Chase, Randall (9 Ocak 2010). "Vice President Biden's mother, Jean, dies at 92". WITN-TV. Associated Press. 
  13. ^ "Joseph Biden Sr., 86, father of the senator". The Baltimore Sun. 3 Eylül 2002. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  14. ^ Smolenyak, Megan (2 Temmuz 2012). "Joe Biden's Irish Roots". Huffington Post. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  15. ^ "Number two Biden has a history over Irish debate". The Belfast Telegraph. 9 Kasım 2008. Erişim tarihi: 22 Ocak 2008. 
  16. ^ Smolenyak, Megan (Nisan–Mayıs 2013). "Joey From Scranton—Vice President Biden's Irish Roots". Irish America. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  17. ^ a b c d e f g h Broder, John M. (23 Ekim 2008). "Father's Tough Life an Inspiration for Biden". The New York Times. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  18. ^ a b Rubinkam, Michael (27 Ağustos 2008). "Biden's Scranton childhood left lasting impression". Fox News. Associated Press. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  19. ^ a b c d Almanac of American Politics 2008, p. 364.
  20. ^ Frank, Martin (28 Eylül 2008). "Biden was the stuttering kid who wanted the ball". The News Journal. s. D.1. 1 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  21. ^ a b c Taylor, Paul (1990). See How They Run: Electing the President in an Age of Mediaocracy. Alfred A. Knopf. ISBN 0-394-57059-6. 
  22. ^ Biden, Promises to Keep, pp. 27, 32–33.
  23. ^ https://web.archive.org/web/20121221225751/http://firstread.nbcnews.com/_news/2012/10/16/14489712-fact-check-bidens-too-tall-football-tale
  24. ^ a b c d "A timeline of U.S. Sen. Joe Biden's life and career". San Francisco Chronicle. Associated Press. 23 Ağustos 2008. 25 Eylül 2008 tarihinde orjinalinden arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020
  25. ^ a b Dickenson, James R. (22 Eylül 1987). "Biden academic claims 'inaccurate'". Washington Post. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  26. ^ a b Margolis, Jon (22 Eylül 1987). "Biden admits errors in school claims". Chicago Tribune. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  27. ^ Biden, Joseph R., Jr. (9 Temmuz 2009). "Letter to National Stuttering Association chairman" (PDF). National Stuttering Association. 28 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  28. ^ "Joe Biden's childhood struggle with a stutter: How he overcame it and how it shaped him". Los Angeles Times. 16 Eylül 2019. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  29. ^ Hendrickson, John (Ocak–Şubat 2020). "What Joe Biden Can't Bring Himself to Say". The Atlantic. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  30. ^ Leibovich, Mark (16 Eylül 2008). "Riding the Rails With Amtrak Joe". The New York Times. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  31. ^ a b "Biden, Joseph Robinette, Jr.". Biographical Directory of the United States Congress. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  32. ^ a b Chase, Randall (6 Kasım 2020). "Biden got 5 draft deferments during Nam, as did Cheney". Newsday. Associated Press. 
  33. ^ Romano, Lois (9 Haziran 1987). "Joe Biden & the Politics of Belief". The Washington Post. 
  34. ^ a b c d e f g Leubsdorf, Carl P. (6 Eylül 1987). "Biden Keeps Sights Set On White House". The Dallas Morning News.  Reprinted in "Lifelong ambition led Joe Biden to Senate, White House aspirations". The Dallas Morning News. 23 Ağustos 2008. 19 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  35. ^ Barrett, Laurence I. (22 Haziran 1987). "Campaign Portrait, Joe Biden: Orator for the Next Generation". Time. 
  36. ^ a b c d e f g h Current Biography Yearbook 1987, p. 43.
  37. ^ a b Palmer, Nancy Doyle (1 Şubat 2009). "Joe Biden: 'Everyone Calls Me Joe'". Washingtonian. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  38. ^ Harriman, Jane (31 Aralık 1969). "Joe Biden: Hope for Democratic Party in '72?". Newspapers.com. The News Journal. s. 3. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  39. ^ "2008 Presidential Candidates: Joe Biden". The Washington Post. 22 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  40. ^ a b c Naylor, Brian (8 Ekim 2007). "Biden's Road to Senate Took Tragic Turn". National Public Radio. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  41. ^ a b "Oath Solemn". Spokane Daily Chronicle. Associated Press. 6 Ocak 1973. s. 11. 
  42. ^ "Youngest Senator". United States Senate. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020.    Bu madde, bu kaynaktan alınan kamu malı olan bir metni içermektedir.
  43. ^ Byrd, Robert and Wolff, Wendy Senate, 1789–1989: Historical Statistics, 1789–1992, Volume 4, p. 285 (Government Printing Office 1993)   Bu madde, bu kaynaktan alınan kamu malı olan bir metni içermektedir.
  44. ^ a b "200 Faces for the Future". Time. 15 Temmuz 1974. 13 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  45. ^ Kelley, Kitty (1 Haziran 1974). "Death and the All-American Boy". The Washingtonian. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  46. ^ Herndon, Astead W. (21 Ocak 2019). "Biden Expresses Regret for Support of Crime Legislation in the 1990s". The New York Times. ISSN 0362-4331. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  47. ^ "Biden in 2020? Allies Say He Sees Himself as Democrats' Best Hope", By Jonathan Martin and Alexander Burns. New York Times. January 6, 2019
  48. ^ Current Biography Yearbook (1987), s. 44.
  49. ^ Germond, Jack; Witcover, Jules (1989). Whose Broad Stripes and Bright Stars? The Trivial Pursuit of the Presidency 1988. Warner Books. ISBN 0-446-51424-1. 
  50. ^ "govinfo". govinfo.gov. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2019. 
  51. ^ Epstein, Reid J.; Lerer, Lisa (20 Eylül 2019). "Joe Biden Has Tense Exchange Over L.G.B.T.Q. Record". The New York Times. ISSN 0362-4331. Erişim tarihi: 15 Nisan 2020. 
  52. ^ A. Del, Jose. "Sanders attacks Biden's record on gay rights and women's issues". Washington Post. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  53. ^ "U.S. Senate: U.S. Senate Roll Call Votes 104th Congress—2nd Session". senate.gov. Erişim tarihi: 12 Haziran 2019. 
  54. ^ de Vogue, Ariane; Diamond, Jeremy. "Supreme Court rules states must allow same-sex marriage". CNN. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  55. ^ a b Gordon, Michael R. (24 Ağustos 2008). "In Biden, Obama chooses a foreign policy adherent of diplomacy before force" (İngilizce). The New York Times. Erişim tarihi: 7 Kasım 2020
  56. ^ Current Biography Yearbook 1987, p. 45.
  57. ^ Salacuse, Jeswald W. (2005). Leading Leaders: How to Manage Smart, Talented, Rich and Powerful People. American Management Association. ISBN 0-8144-0855-9.  p. 144.
  58. ^ Levey, Noam M. (24 Ağustos 2008). "In his home state, Biden is a regular Joe". Los Angeles Times. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  59. ^ Pride, Mike (1 Aralık 2007). "Biden a smart guy who has lived his family values". Concord Monitor. 3 Aralık 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  60. ^ Biden, Promises to Keep, p. 81
  61. ^ Bumiller, Elisabeth (14 Aralık 2007). "Biden Campaigning With Ease After Hardships". The New York Times. Erişim tarihi: 13 Eylül 2008. 
  62. ^ "On Becoming Joe Biden". Morning Edition. NPR. 1 Ağustos 2007. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  63. ^ Cooper, Christopher (20 Ağustos 2008). "Biden's Foreign Policy Background Carries Growing Cachet". The Wall Street Journal. s. A4. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  64. ^ Helsel, Phil (31 Mayıs 2015). "Beau Biden, Son of Vice President Joe Biden, Dies After Battle With Brain Cancer". NBC News. Erişim tarihi: 30 Aralık 2019. 
  65. ^ Kane, Paul (31 Mayıs 2015). "Family losses frame Vice President Biden's career". The Washington Post. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  66. ^ Evans, Heidi (28 Aralık 2008). "From a blind date to second lady, Jill Biden's coming into her own". Daily News. New York. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  67. ^ Biden, Promises to Keep, p. 113.
  68. ^ Seelye, Katharine Q. (24 Ağustos 2008). "Jill Biden Heads Toward Life in the Spotlight". The New York Times. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  69. ^ Dart, Bob (24 Ekim 2008). "Bidens met, forged life together after tragedy". Orlando Sentinel. Cox News Service. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  70. ^ Biden, Promises to Keep, p. 117
  71. ^ Gibson, Ginger (25 Ağustos 2008). "Parishioners not surprised to see Biden at usual Mass". The News Journal. s. A.12. 1 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  72. ^ "Ashley Biden and Howard Krein". The New York Times. 3 Haziran 2012. s. ST15. 
  73. ^ Altman, Lawrence K. (23 Şubat 1998). "The Doctor's World; Subtle Clues Are Often The Only Warnings Of Perilous Aneurysms". The New York Times. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2008. 
  74. ^ a b c Altman, Lawrence K. (19 Ekim 2008). "Many Holes in Disclosure of Nominees' Health". The New York Times. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  75. ^ Woodward, Calvin (22 Ağustos 2008). "V.P. candidate profile: Sen. Joe Biden". The Seattle Times. Associated Press. Erişim tarihi: 6 Kasım 2020. 
  76. ^ "Biden Resting After Surgery For Second Brain Aneurysm". The New York Times. Associated Press. 4 Mayıs 1988. 
  77. ^ "Joe Biden ABD'nin 46. Başkanı seçildi". BBC News Türkçe. Erişim tarihi: 12 Kasım 2020. 
  78. ^ "Trump Hukuki İtirazlardan Sonuç Alır mı?". Amerika'nin Sesi | Voice of America - Turkish. Erişim tarihi: 12 Kasım 2020. 

Kitaplar

Dış bağlantılar

Siyasi görevi
Önce gelen
Dick Cheney
Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı
2009–2017
Sonra gelen
Mike Pence
Parti siyasi görevi
Önce gelen
John Edwards
Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı Adayı
Demokratik

2008, 2012
Sonra gelen
Tim Kaine