I. Ercole (Ferrara dükü)

(I. Ercole d'Este sayfasından yönlendirildi)

I. Ercole d'Este, KG (26 Ekim 1431 - 25 Ocak 1505), 1471'den 1505'e kadar Ferrara Dükü idi. Este Hanedanlığı'nın bir üyesiydi. En çok Rönesans sırasında sanatın en büyük destekçilerinden biri olmasıyla tanınır.[1] 1471'den Ferrara Dükü; Beatrice, Isabella ve I. Alfonso d'Este'nin babası. 1474'te Ercole, Napoli kralının kızı Eleonora d'Aragon ile evlendi, bu ittifak Ferrara'ya siyasi olarak faydalı oldu. Yeğeni Niccolò, kendisine karşı başarısız bir darbe düzenledi, ardından dük olarak görev süresi, 1481'de Venedik ile tuz tekeli üzerindeki savaş dışında büyük bir siyasi istikrar getirdi.[2] Ercole, papalık kuvvetleri Milan ve Napoli ile ittifak kurdu ve 1484'te Bagnolo'da barış sağlandı ve Ferrara, Polesine'yi düşmanına kaptırdı.[3] Ercole'nin Ferrara'yı surlarının ötesine genişletmesi, şehrin büyüklüğünü üç katından fazla artırır. Mimarı, kendisi için 1493'te tamamlanan ünlü Palazzo dei Diamanti de dahil olmak üzere bir dizi saray ve kilise tasarlayan Biagio Rossetti'ydi.[4]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "ISABELLA D'ESTE GONZAGA". xenophon-mil.org. 23 Kasım 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2009. 
  2. ^ Strayer, Joseph Reese (1989). Dictionary of the Middle Ages. New York: Charles Scribner's Sons. ISBN 978-0684190730. 
  3. ^ Bjork, Robert E. (2010). The Oxford dictionary of the Middle Ages. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0198662624. 
  4. ^ Bertazzo. "Il principe umanista". Medioevo. 11 (142): 78. 

Kullanılan kaynaklarDüzenle

  • Brown, David Alan (2006). Bellini, Giorgione, Titian, and the Renaissance of Venetian painting. Washington: National Gallery of Art. ISBN 978-0894683329. 
  • Hayes, Matthew (2021). The Renaissance restored: paintings conservation and the birth of modern art history in nineteenth-century Europe. Los Angeles: Oxford University Press. ISBN 978-1606066966. 
  • n.a., n.a. (2012). Florence at the dawn of the Renaissance : painting and illumination, 1300-1350. Los Angeles, Cal.: Getty Publications. ISBN 978-1-60606-126-8. 
  • Eimerl, Sarel (1981). The world of Giotto, c.1267-1337. Amsterdam: Time-Life International. ISBN 0-900658-15-0. 
  • Casazza, Ornella (1990). Masaccio and the Brancacci Chapel. Floransa: Scala. ISBN 1-878351-11-7. 
  • Paolieri, Annarita (1991). Paolo Uccello, Domenico Veneziano, Andrea del Castagno. Floransa: Scala. ISBN 1-878351-20-6. 
  • della Francesca, Piero (1985). The complete paintings of Piero della Francesca. Harmondsworth: Penguin. ISBN 0-14-008647-1. 
  • Hartt, Frederick (2011). History of Italian Renaissance art : painting, sculpture, architecture (7. bas.). Upper Saddle River: Prentice Hall. ISBN 978-0205705818. 
  • Freeland, Cynthia A. (2003). Art theory: a very short introduction. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0192804631. 
  • Arnold, Dana (2020). Art history: a very short introduction (2. bas.). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0198831808. 
  • Johnson, Geraldine A. (2005). Renaissance art: a very short introduction. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0192803542. 
  • Campbell, Stephen J. (2017). Italian Renaissance art (2. bas.). New York, New York: Thames & Hudson. ISBN 978-0500293348. 
  • Adams, Laurie (2014). Italian Renaissance art (2. bas.). Boulder, Col.: Routledge. ISBN 978-0813349022. 
  • Tempestini, Anchise (1999). Giovanni Bellini (1. bas.). New York: Abbeville Press. ISBN 978-0789204332. 
  • Echols, Robert (2018). Tintoretto: artist of renaissance Venice. New Haven, Conn.: Yale University Press. ISBN 978-0300230406. 
  • Campbell, Gordon (2003). The Oxford dictionary of the Renaissance. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0198601753. 
  • Zirpolo, Lilian H. (2016). Historical dictionary of Renaissance art (2. bas.). Lanham, Md.: Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 978-1442264663. 
  • Terry-Fritsch, Allie (2020). Somaesthetic experience and the viewer in medicean Florence : renaissance art and political persuasion, 1459-1580. Amsterdam: Amsterdam University Press. ISBN 978-9463722216.