Henri Ey

Henri Marie Jean Louis Ey Fransız nöropsikiyatr, Bonneval ( Eure-et-Loir ) akıl hastanesi başhekimi, 10 ağustos 1900 senesinde Banyuls-dels-Aspres [1]'de doğdu, 8 Kasım 1977 senesinde aynı şehirde öldü.

BiyografiDüzenle

Henri Ey tıp eğitimine 1917'de Toulouse'da başladı, daha sonra 1920'de Paris'te devam etti ve 1926'da hekimlik ünvanını aldı. Ayrıca eş zamanlı olarak felsefe ve adli tıp diploması da aldı [2] . Paris'teki Sainte-Anne hastanesinde (1925-1931), Jacques Lacan [3], Eugène Minkowski, Pierre Mâle ile birlikte staj yaptı ve eşi olan Renée Schlouch ile tanıştı. Sonrasında klinik şefliğini yürüttü (1931-1933).

KariyeriDüzenle

 
Bonneval'daki Henri-Ey Hastanesi

Henri Claude'un öğrencisi olan Ey, 1933 yılında Bonneval Akıl Hastanesinin başhekimi oldu ve 1970'te emekli oluncaya değin bu görevi yürüttü [3] .Sainte-Anne hastanesinde gerçekleşen "Ste Anne Çarşambaları" olarak bilinen toplantılarda, eğitmenlik yapmaya da devam etti [2]

1945 senesinde psikiyatr ve filozof Minkowski ile birlikte,L'Évolution psychiatrique (psikiyatrik evrim) hareketinin kurdu ve aynı adlı derginin de editörlüğünü üstlendi. 1950'de Dünya Psikiyatri Birliği'nin kurucuları arasında yer aldı ve genel sekreterlik görevini de üstlendi[4], aynı yıl 1950'de Paris'te derneğin ilk kongresinin hazırlanmasına da katkısı olmuştur. .

Bonneval SeminerleriDüzenle

Paris Sainte-Anne Hastanesi'nin kütüphanesinde verdiği kurslarla hekimleri, psikanalistleri, nörologları ve filozofları bir araya getiren Ey'in, "Bonneval konferansları" aracılığıyla bir psikiyatr kuşağı üzerinde belirgin bir etkisi olmuştur. [3] . Bilimsel yazıları, özellikle "Psikiyatri üzerine bir inceleme" kaynak mahiyetinde klinik önemini sürdürmektedir. Çeşitli konferanslar [2] :

  • 1942 : Deliliğin doğal tarihi
  • 1943 : Nöroloji ve psikiyatri raporları (Ajuriaguerra ve Hécaen ile)
  • 1946 : Psikoz ve nevrozların psikogenez problemi (Lacan, Bonnafé, Follin ve Rouart ile)
  • 1950 : Psikiyatride kalıtım ( Duchêne ile )
  • 1956 : Psikopatoloji ve irade sorunu
  • 1957 : Şizofreni (Follin, Stein, Erkek, Yeşil, Leclaire, Perrier, Racamier, Lébovici, Diatkine, Danon-Boileau, Rumke, Morselli ve Laboucarié ile)
  • 1960 : Bilinçdışı (Blanc, Diatkine, Follin, André Green, Lairy, Jacques Lacan, Georges Lanteri-Laura, Jean Laplanche, Serge Lebovici, Serge Leclaire, Lefebvre, Perrier, Paul Ricœur, Stein ve de Waelhens vb.

ÇalışmalarıDüzenle

Sayısız ve hacimli çalışmaya sahip olmasının yanısıra, 1936 senesinde Sigmund Freud ve Eugene Bleuler'in psikanalitik teorilerinden ve John Hughlings Jackson'ın nöroloji prensiplerinden temel alarak organo-dinamik teoriyi ortaya atmıştır.

Jean-Martin Charcot çizgisinde ve Paul Guiraud'un temsil ettiği önceki neslin aksine, psişik fonksiyonların hiyerarşisini beynin anatomik organizasyonu ve sinir sisteminin üzerinde tutan, dinamik, kompleks olduğu ölçüde de hümanist ve mekanik önkabullerden arınmış, hastanın somatik belirlenimlerine zarar vermeden psişe'nin tekil bir şekilde evrilmesini sağlayan bir psikiyatri yaklaşımı kurdu.

Henri Ey, eşzamanlı olarak hem organik temellere (kalıtım, fizyopatoloji, serebral nöromediyatörler vb.) hem de özneyi dinleme odağına alan, dinamik, psikanalitik bakış açısına yoğunlaşmıştır. İşte bu yaklaşıma "organodinamik" denmektedir.

Organodinamik, psikiyatrik belirtiler ve nörofizyolojik veriler arasında bir sentez girişiminde bulunmuştur. Bir işlev bozukluğunun, patolojiye atlayana kadar başka bir işlevin aşırı gelişimine yol açabileceği fikrine dayanır. Dolayısıyla tüm psişik ve organik fonksiyonlar hiyerarşik bir biçimde birbirine bağlıdır [3] .

Bu kuramın tarihi ve teorik kaynakları Jacksonian ve neo-Jacksonian akımında aranmalıdır.

Psikiyatride Jacksonyanizm tarihi, her şeyden önce klinik nörolojik olgu ile evrimcilik arasındaki değişimin tarihidir. 1930'larda John Hughlings Jackson'ın bazı eserleri ortaya çıktı : Jackson'ın modeli psikiyatri için de geçerlidir, örneğin şizofreninin tanımında kullanılmıştır (birincil semptomlar ve ikincil semptomlar arasındaki ayrım).

Plon ve Roudinesco'nun iddiasına göre;

[3] . R.M. Palem ise şunun altını çizer:

Gerçekten de Elisabeth Roudinesco'nun bahsettiği 3 farklı kahramanı var, ancak farklı ve daha yakından iç içe dağılmışlar. Ey, aslında 1920'lerden beri kısmen Freudcudur. 1948'de, Çalışmalarında şöyle ifade eder: "Psikoanalistlerin -Freud sayesinde- sahip oldukları bilgi, bilim ve psikiyatrik antropolojiyi gözardı eden bütün psikiyatri kuramları ancak gülünç olabilir".

Ancak ölümünden kısa bir süre önce şunları yazar: "Psikiyatrinin organodinamik anlayışı, psikiyatrinin tıbbın bir parçası olduğu ve nihayetinde nörolojinin altında olduğu sonucuna varır ve ek olarak danöroloji bilgisinin psikiyatristler için temel teşkil etmesi gerekliliğinin altını çizmek gerekir."

Ey, Freudizm'i Organodinamizme iyi entegre etti, en azından "topografik kuramı"nı. "Dinamik kuramı"nı da kendi kuramını oldukça kayda değer bir şekilde değiştirerek barındırabilirdi. Ancak Freud'un “psişik aygıt” kavramını “psişik beden” ile değiştirmeyi tercih etti.

Artık otuzlu yılların Jacksonian nörolojisine yakın bir kaynak olmaktan ziyade, bir yanda evrimsel perspektifler için Spencer ve Fr. Jacob'a yakın; diğer taraftan da farkındalık ve eylem için, kendi söylemiyle: “aşkın(transandantal) bir varoluş düzeni, bir başka deyişle bir tarihsellik ve kişisel değerler - ilişkiler sistemi üretme olasılığı” için J. P. Sartre ve sonrasında E. Mounier ve P. Ricoeur'a yakın bir referans haline gelmiştir.

"Psişik beden sadece organizmada nihayete eren bir canlı beden değil, aynı zamanda yaşamın düzenine zihnin düzenine eklenen, varoluşun bir anlamda 'novum organum'udur".

Öte yandan Ey, Fransız Psikanalizinin Tıbba daha yakından entegre olmak istemediğinden derinden üzüntü duyuyor, bu bağlamda kendisini tıp camiasında bir anlamda "fildişi kulesi"ne hapsettiğini söylemek yerinde olur [El. Amado Levy Valensi bu duruma onun "obsidyonel kompleksi (complexe obsidional; bir anlamda baskı altında hissetmenin yarattığı, kendisine yöneltilen eleştirileri yadsıması)" diyecekti].

Henri Ey ve JaponyaDüzenle

 Ömrü boyunca H.Ey ile uzun bir değişim geleneği (O.Miyagi, T.Miura, T.Fukuda, J.Kike, A.Miyoshi ...) ve sonra ölümünden sonra öğrencileriyle (Sh.Horiuchi, K. Takemasa, H. Akimoto, F. Furukawa, S. Kato, T. Hamanaka, J. Kageyama, T. Fujimoto…). Japonya'da, "H.Ey'nin çalışması, günümüzde üniversite öğretmenlerinin çoğunluğu tarafından, nöropsikoloji, nörofizyoloji ve serebral biyoloji profesörleri tarafından sıklıkla vurgulanmaktadır" (M.Hoshina ve M. Matsumoto). 

"La Conscience(Bilinç) ile ilgili çalışmaları 1969 yılında Profesör H.Ohashi (Kyoto'dan) tarafından tercüme edildi ve Japonya'da birçok kez yeniden yayınlandı. Halüsinasyonlar üzerine İncelemesi (Masson, Paris, 1973, 1543p) Japonya'da 1996 yılında tercüme edildi (M.Komiyama, Miyamoto et al. ). T. Fujimoto (Miyazaki'den), son yirmi yıldır H. Ey ve bazı öğrencilerinin Psikiyatri çalışmalarını Japonca'ya tercüme etmek için son derece etkileyici bir program yürütmektedir.

Çeşitli YayınlarıDüzenle

  • Hallucinations et Délire, Alcan 1934. réédité, éd. L'Harmattan, 2000, 2-7384-7843-3
  • Des idées de Jackson à un modèle organo-dynamique en psychiatrie, Doin 1938, Privat 1975, L’Harmattan 2000, 2-7384-5926-9
  • Le Problème de la psychogenèse des névroses et des psychoses (avec L. Bonnafé, S. Follin, J. Lacan, J. Rouart), Desclée de Brouwer, 1950. Réédition 1977 et 2004 (Tchou)
  • Études psychiatriques : Desclée de Brouwer t.I, 1948, 296 pages ; t. II, 1950, 550Şablon:Nb p. ; t. III, 1954. Réédité en 2 volumes et un CDRom, Préface Patrice Belzeaux et Jean Garrabé, Şablon:Éd. CREHEY, Cercle de Recherche et d'Édition Henri Ey, 2007, 2-9527859-0-2
  • Traité de psychiatrie de l’Encyclopédie Médico-chirurgicale (avec 142 collaborateurs), 3 tomes, 1955.
  • Manuel de psychiatrie (avec Bernard et Brisset), Masson 1960, 7e réédition, Şablon:Éd. Elsevier Masson, 2010, 2294711580 (« Le » Ey)
  • Psychiatrie animale (avec Abel Brion), Desclée de Brouwer, Paris, 1964, 606 p. Rééd.CREHEY, Perpignan 2018(T.1) et 2019 (T.2)
  • L’Inconscient 1 vol. Desclée de Brouwer 1966, 2004 (Tchou), réédition : L'Inconscient : VIe colloque de Bonneval, Ed.: Bibliothèque des Introuvables, 2006, 2-84575-187-7
  • La Conscience, l vol. PUF 439 pages (1963) et Desclée de Brouwer 1968.
  • Conscience, article in İngilizceEncyclopædia universalis, vol. IV, mai 1969, p. 922-927.
  • « La dissolution de la conscience dans le sommeil et le rêve et ses rapports avec la psychopathologie. Esquisse d'une théorie de la relativité généralisée de la désorganisation de l'être conscient et des diverses maladies mentales » in L'Evolution psychiatrique rééd. 2007, no 72 (ISSN 0014-3855)
  • Traité des hallucinations, Masson 1973, 2 tomes, 2004 (Tchou), réédition t. 1, éd. Bibliothèque des Introuvables, 2006, 2-84575-185-0, t. 2, éd. Bibliothèque des Introuvables, 2006, 2-84575-186-9
  • La Notion de schizophrénie (séminaire de Thuir), Desclée de Brouwer 1975.
  • Schizophrénie: études cliniques et psychopathologiques, éd. Empêcheurs Penser en Rond, 1996, 2-908602-82-2
  • Psychophysiologie du sommeil et psychiatrie. Masson 1974.
  • Défense et illustration de la psychiatrie, Masson 1977.
  • Naissance de la médecine, un volume, Masson, 1981.
  • Le déchiffrement de l'inconscient ; Travaux psychanalytiques, (texte de 1964), éd. L'Harmattan, 2005, 2-7475-8008-3
  • Neurologie et psychiatrie, (texte de 1947), éd. Hermann, 1998, 2-7056-6372-X

Ödüller ve MirasıDüzenle

DistinctionsDüzenle

  • Officier de l'Ordre national de la Légion d'honneur (1959)
  • Officier de la Santé publique (1956)
  • Docteur honoris causa, Universités de Barcelone, Hambourg, Lima, Montréal et Zurich

MirasDüzenle

Adını Taşıyan Yerler :

  • Bonneval psikiyatri hastanesi [5]
  • 13bölgede Porte de Choisy'de bulunan Paris psikiyatri hastanesi [6]
  • Saint-Étienne-du-Rouvray psikiyatri hastanesinin birimlerinden biri
  • EPSAN Koğuşlarından biri
  • Sainte-Anne Hastanesi tıp kütüphanesi [7]
  • Nantes'teki Saint-Jacques Hastanesi'nin kapılarından biri

Notlar ve referanslarDüzenle

 RM.Palem : -L’Organodynamisme en psychiatrie. La modernité d’H.Ey. L’Harmattan 2012.  	
   -H.Ey médecin psychiatre et philosophe. Trabucaire éd. 66140 Canet/Perpignan, 2019.
 H.Ey : Études psychiatriques, Desclée de Brouwer 1948, T1.Étude n°6, p156.
 H.Ey : Article Organodynamisme in Dictionnaire de psychologie de N.Sillmay Bordas éd. 1980 et 	83, pp483–485.
 H.Ey : La Conscience, 2e éd.1968, Desclée de Brouwer, p456.
 H.Ey : Des idées de Jackson à un modèle organo-dynamique en psychiatrie, Privat 1975, pp227–	237. Reéd. L’Harmattan 1997
 F.Jacob : La logique du vivant. Gallimard NRF 1970
 H.Ey : Naissance de la Médecine, Paris Masson 1981p195-196.Rééd.Crehey 2017
 H.Ey : Médecine et Psychanalyse et Le mouvement psychanalytique.Rev.du praticien du 1-04-1970

Références sur H.Ey et le Japon: -Fonds H.Ey (7S) aux Archives Municipales de Perpignan

 -"La psychiatrie française au Japon". L’Information psychiatrique 75, n°9,1999, p. 906-911. La liste de 77 psychiatres japonais (dont 45 hospitalo-universitaires) ayant apporté leur soutien à la création en France d’une Association pour une fondation H.Ey à Perpignan, est publiée dans le n°9 de cette revue. Leur aide matérielle et morale a favorisé la reédition et la traduction des œuvres maîtresses d’H.Ey et l’édition d’une revue bi-annuelle : Les "Cahiers Henri Ey" à partir de 2000, aux Presses littéraires de St Estève (France) 66240.  (ISSN 1631-5391). 978-2-901197-10-2. Siège à Perpignan 66000, 1 bis rue B.Franklin (Dr RM.Palem) et 2 rue Leon Dieudé (Dr P.Belzeaux
 - H.Ohashi : "Influences de l’Organodynamisme d’H.Ey sur la psychiatrie japonaise". Revue Psychiatrie française n°6. 1986, p. 107-109.
 -T.Fujimoto:"La psychiatrie au Japon et Henri Ey de 1968 à nos jours". Ann.Médico-psychologiques 2005, avril-mai, vol.163,n°3-4,pp310–322.
- Éditeurs de Ey au Japon :Kongo Shuppan, Tokyo. Soronsha éd.Tokyo

EklerDüzenle

kaynakçaDüzenle

  • Hommage à Henri Ey, L'Évolution psychiatrique no  spécial 1977, 530 p. (48 auteurs), avec la bibliographie complète des œuvres de H. Ey par J. Grignon (présente aussi sur le site de l’Association H.Ey www.ey.asso.fr).
  • G.E. Berrios, Henri Ey, Jackson et les idées obsédantes. L'Évolution Psychiatrique 62: 685-699, 1977.
  • C.J. Blanc, Ch. Durand, T. Kammerer, J. Laboucarié , « Henri Ey » in Encyclopædia Universalis Plurisciences 1978.
  • Jean-Christophe Coffin (dir.), « Conceptions de la folie & pratiques de la psychiatrie. Autour d'Henri Ey » Perpignan: Association pour la Fondation Henri Ey, 2008.
  • A. Tatossian, T. Albernhe et J. Roux, La pensée de Henri Ey. Şablon:Éd. médicales Spécia, 1990.
  • C.J. Blanc :
    • « Henri Ey, théoricien de la conscience, Actualité d’une œuvre historique » in Psychiatrie française 1996, no 1, p. 33-46.
    • Psychiatrie et pensée philosophique. Intercritique et quête sans fin, L’Harmattan 1998.
  • C.J. Blanc (CJ), Chazaud (J.) et coll.: La Psychopathologie et la philosophie de l’esprit au Salon, L’Harmattan, 2001.
  • J. Garrabe (J.)
    • Les Études cliniques et psychopathologiques sur la schizophrénie de H.Ey. Empêcheurs/Synthelabo 1996.
    • Henri Ey et la pensée psychiatrique contemporaine. Empêcheurs, 1997.
  • R.M Palem, P. Belzeaux et coll., Henri Ey, un humaniste catalan dans le siècle et dans l’Histoire, 1997, Şablon:Éd. Trabucaire, 2 rue Jouy d’Arnaud 66140 Canet-en-Roussillon.France.
  • Robert Michel Palem :
    • H. Ey psychiatre et philosophe. Şablon:Éd. Rive droite, Paris, 1997. Reédition revue et augmentée ("Henri Ey médecin psychiatre et philosophe"{Ed.Trabucaire, Canet.Perpignan, France 2019} 978-2-84974-276-1
    • La modernité d’H. Ey: l’organodynamisme. Desclée de Brouwer Şablon:Éd. 1997 et Soronsha Tokyo 2004 (trad. T.Fujimoto).{Reéd.}revue et augmentée "L'organo-dynamisme en psychiatrie. La modernité d'Henri Ey" Paris L'Harmattan 2012.978-2-336-00628-4
    • Organodynamisme et neurocognitivisme. Paris, L'Harmattan 2006
    • Henri Ey et la Philosophie les Racines et Référents Philosophiques et Anthropologiques d'Henri Ey, Éditeur : L'Harmattan, coll. « Commentaires philosophiques », 2013, 234301132X
  • Ph. Prats, Une psychiatrie philosophique : l’organodynamisme comme anthropologie, L’Harmattan éd., 2001.
  • P. Belzeaux , Vie et œuvre de H. Ey (chronologie) sur le site WEB de l’Association pour la Fondation H.Ey : <www.ey.asso.fr>
  • M. Charles, Ey-Lacan : du dialogue au débat ou l'homme en question. L'Harmattan 2004. - Henri Ey psychiatre du XXIe siècle. Actualité de l'œuvre d'Henri Ey, collectif de l’Assoc. Fondation HEY, Şablon:Éd. L'Harmattan, 2000.
  • Jacques Chazaud, Lucien Bonnafé « La folie au naturel » premier colloque de Bonneval comme moment décisif de la psychiatrie, l'Harmattant, 2005. 2-7475-9836-5
  • (İngilizce) Ph. Evans « Henri Ey’s concepts of the organisation of Consciousness and its disorganization: an extension of Jacksonian theory » Brain, 1972;95(2):413-40.
  • (İngilizce)Farina (B.), Ceccarelli (M.), Di Giannantonio (M.) İngilizce« Henri Ey’s Neojacksonism and the Pychopathology of disintegrated mind » Psychopathology 2005;543.
  • « Henri Ey (1900-1977 » dans . ISBN 978-2-253-08854-7.  Eksik ya da boş |başlık= (yardım)
  • Dr Ludwig Fineltain dans "Manuels" [1] "bulletindepsychiatrie.com/manuels.htm"

İlgili MakalelerDüzenle

  • Structure en psychopathologie

Dış bağlantılarDüzenle

  • SitEy le site de l'Association pour la fondation Henri Ey.