Ana menüyü aç

Günay Kut (d. 1939, Bayburt), Türk edebiyat profesörü ve eski Türk edebiyatı araştırmacısı. 1939 yılında Bayburt'ta doğdu. İlkokul ve liseyi Aydın'da tamamladı. Yüksek Öğretmen Okulu bursunu kazanıp İstanbul'a geçti. 1956-61 arası İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde eğitim görüp Zâtî’nin “Şem ü Pervane”si ile mezun oldu. 1961-1970 yılları arasında aynı üniversitenin Eski Türk Edebiyatı kürsüsünde asistan ve doktor asistanlık görevlerinde bulundu. 1965 yılında Ali Şîr Nevaî'nin birinci divanı “Garayibü’s-sığar” ile doktor oldu. 1969'da evlendi ve dil eğitimi için İngiltere'ye gitti. Eşiyle beraber Londra'da özel bir kursta İngilizce dil bilgisini geliştirdi. Aynı zamanda Chicago Üniversitesi'nden aldığı davet ile Yakın Doğu Dilleri ve Medeniyetleri bölümünde okutman ve yardımcı doçentlik yaptı. 1978'de Türkiye'ye dönünce "Heşt Behişt:Sehi Beg Tezkiresi” adlı çalışması ile 1982 yılında doçent oldu. 6 yıl sonra profesörlüğe yükseldi. Fahir İz, Halil İnalcık ve Helmutt Ritter'in öğrencilerinden biriydi. Boğaziçi Üniversitesi'nde uzun yıllar Osmanlı paleografyası dersleri verdi.[1] Boğaziçi Üniversitesi'nde Türkoloji bölümünü ve Oxford Üniversitesi'nde Atatürk Enstitüsü'nü kurdu.[2] Proje, sergi, tez danışmanlığı vb. dışında 24 adet kitap, 172 makale ve 61 bildiri yayımladı. Aynı zamanda Prof Gönül Tekin'in kardeşidir.[3]

EserleriDüzenle

  • Günay Kut bibliyografyası için okumalar: Fatma Büyükkarcı Yılmaz, “Günay Kut Bibliyografyası”, Journal of Turkish Studies Türklük Bilgisi Araştırmaları , Kaf Dağının Ötesine Varmak:Günay Kut Armağanı, 2003, c. I, s. xv-xxix
  • Detaylı bibliyografyası için bakınız.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "SÖYLEŞİ: Günay Kut ile Eski Türk Edebiyatı Üzerine". TALİD Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2017. 
  2. ^ "Türkçe'ye Q harfi şart !". Haber 3. 5 Ekim 2009. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2017. 
  3. ^ Bardakçı, Murat (21 Nisan 2017). "Hocaanne'nin kitabı". Habertürk. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Temmuz 2017.