Suriyeli Efrem, Nusaybinli Efrem ya da Süryani Efrem (d. 306, Nusaybin, (Nisibe) – 9 Haziran 373, Urfa), Suriyeli diyakon, din öğretmeni, mistik ve Kutsal Kitap yorumcu. Aziz olarak hürmet gösterilir, 1920 yılından itibaren Katolik kilisesi tarafından Kilise Doktoru olarak tanınmaktadır. Yortusu 18 Hazırandır (Batı Kilisesi) ve 28 Ocaktır (Doğu Kilisesi).[1]

Efrem
Ephrem the Syrian (mosaic in Nea Moni).jpg
Kilise Babası - Kilise Doktoru
Doğum 306
Nusaybin, (Nisibe)
Ölüm 9 Haziran 373
Urfa
Kutsayanlar Katolik Kilisesi, Doğu Ortodoks Kilisesi, Lüteryan Kilisesi, Anglikan Komünyonu
Yortu 18 Haziran (Batı Kilisesi); 28 Ocak (Doğu Kilisesi) ; Paskalya'dan önce 7inci cumartesi (Süryani Kilisesi)

Süryanice konuşan kilise geleneğinde, Kilise Babaları arasında en önemlisi kabul edilir.[2]

HayatıDüzenle

Babası pagan idi. Yetişkin olarak vaftiz olmuş, ruhbanlık yapmamıştır. Bir sürede manastır yaşamını seçmişti. Veba kurbanlarına yardımcı olurken hastalığa yenik düşmüştür.[3]

Efrem ve ÇalışmalarıDüzenle

Efrem çeşitli ilahiler, şiirler ve vaazlar yazmış, bir yorumlama kitabını da kaleme alarak İznik ortodoksluğunu savunmuştur. Onun tarafından yazılmış dört yüzden fazla ilahi korunmuştur. İlahileri İncil kaynaklarından, popüler geleneklerden ve diğer din ve felsefelerden alınmış zengin bir görselliğe sahiptirler.[1]

Özellikle etkili olmuş olanlar Sapkınlıklara Karşı İlahiler’dir. Efrem kendi cemaatini, erken Kilise'yi bölme riskini taşıyan sapkınlıklara karşı uyarmak için bu ilahileri kullanmıştır. Sapkınlıklara Karşı İlahiler’de renkli metaforlarla Mesih’in enkarnasyonu tam olarak insan ve tam olarak ilahi biçimde betimlenmiştir. Efrem Mesih’in insan ve ilahi birliğinin barışı, mükemmelliği ve kurtuluşu temsil ettiğini savunmuştur.[4]

Efrem’e çoğunlukla daha sonraki yüzyıllarda Süryani Hristiyan geleneğinin eğitim merkezi haline gelen Edessa’nın (Urfa) Yorumcu Okulu'nun kuruculuğu atfedilmektedir.[4]

Çoğu döneminin Hristiyan yazarı gibi, ölümü bedenin dirilişine kadar ruhun girdiği bir çeşit uyku olarak görmüştür. Bakire Meryem’e büyük bir bağlılığı vardı ve Meryem’in dünyaya günahsız geldiğine inanmaktaydı, bu inancın dogma haline gelmesi ancak 19. yüzyılda olmuştur.[5]

Efrem eserlerini sadece orta Aramice’nin bir diyalektiği olan Süryanice’de yazmıştır, Bazı eserleri günümüze sadece çeviri olarak ulaşmıştır (ağırlıklı olarak Ermenice).

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b New Catholic Encyclopedia - Second Edition. E. Des Places (İngilizce). Thomson and Gale. 2003. s. 277 Cilt: 5 ISBN 0-7876-4009-3. 
  2. ^ A Dictionary of Christian Spirituality. Sebastian Brock (İngilizce). SCM Press LTD. 1983. s. 134. 
  3. ^ Kilise Babalarında ve Yazarlarında Alıntılar. Kaya Basın Yayın Dağıtım Tic. Ltd. Şti. 1997. s. 291 ISBN 975-7065-03-X. 
  4. ^ a b Encyclopedia of Early Christianity – Second Edition. Kathleen McVey (İngilizce). Garland Publising INC. 1998. s. 376 ISBN 0-8153-3319-6. 
  5. ^ İdem. s. 377.