Demokratik Parti (İtalya)

Demokratik Parti (İtalyanca: Partito Democratico, PD), İtalya'da sosyal demokrat siyasi parti.

Demokratik Parti
Partito Democratico
Kısaltma PD
Sekreter Enrico Letta
Sekreter Yardımcıları Irene Tinagli
Peppe Provenzano
Başkan Valentina Cuppi
Başkan Yardımcıları Debora Serracchiani
Anna Ascani
Kuruluş tarihi 14 Ekim 2007
Üyelik (2020) 412,675[1]
İdeoloji Sosyal demokrasi[2][3][4]
Hristiyan Sol[4][5][6]
Siyasi pozisyon Merkez sol
Ulusal üyelik Merkez Sol Koalisyon
Uluslararası üyelik İlerici İttifak
Resmî renkleri Kırmızı, Beyaz, Yeşil
Temsilciler Meclisi
0 / 400
Cumhuriyet Senatosu
0 / 200
Avrupa Parlamentosu
14 / 76
İnternet sitesi
İtalya

Seçim sonuçlarıDüzenle

İtalyan ParlamentosuDüzenle

Temsilciler Meclisi
Seçim Oy % Sandalye +/– Lider
2008 12,434,260 (#2) 33.1
217 / 630
Yeni Walter Veltroni
2013 8,934,009 (#1) 25.5
297 / 630
  80 Pier Luigi Bersani
2018 6,161,896 (2) 18.8
112 / 630
  185 Matteo Renzi
Cumhuriyet Senatosu
Seçim Oy % Sandalye +/– Lider
2008 11,052,577 (#2) 33.1
118 / 315
Yeni Walter Veltroni
2013 8,400,255 (#1) 27.4
112 / 315
  6 Pier Luigi Bersani
2018 5,783,360 (#2) 19.1
54 / 315
  58 Matteo Renzi

Avrupa ParlamentosuDüzenle

Avrupa Parlamentosu
Seçim Oy % Sandalye +/– Lider
2009 8,008,203 (#2) 26.1
21 / 72
Yeni Dario Franceschini
2014 11,203,231 (#1) 40.8
31 / 73
  10 Matteo Renzi
2019 6,089,853 (#2) 22.7
19 / 76
  12 Nicola Zingaretti

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Pd, al via la campagna di tesseramento: "Non per l'io ma per il noi"". 30 Mayıs 2020. 31 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  2. ^ Richard Collin; Pamela L. Martin (2012). An Introduction to World Politics: Conflict and Consensus on a Small Planet. Rowman & Littlefield. s. 218. ISBN 978-1-4422-1803-1. Erişim tarihi: 18 Temmuz 2013. 
  3. ^ Gianfranco Pasquino (2016). "Italy". Jean-Michel de Waele; Fabien Escalona; Mathieu Vieira (Edl.). The Palgrave Handbook of Social Democracy in the European Union. Palgrave Macmillan. s. 238. ISBN 978-1-137-29380-0. 
  4. ^ a b Nordsieck, Wolfram (2018). "Italy". Parties and Elections in Europe. 15 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  5. ^ Fotia, Mauro (2011). Il consociativismo infinito: dal centro-sinistra al Partito democratico. Edizioni Dedalo. Bari. s. 232. ISBN 9788822063182. 
  6. ^ "Salvati: "La maggioranza liberale di sinistra ha rigenerato il partito democratico"". LaStampa.it. May 2017. 5 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi.