Cemal Kutay

Cemal Kutay (1909, Konya - 5 Şubat 2006, İstanbul), Türk tarihçi ve yazar.[1]

GençliğiDüzenle

Bedirhan Bey'in torunu ve Tahir Muhlis Kutay'ın oğlu olan Kürt kökenli[2] Cemal Kutay, orta öğrenimini Kadıköy Lisesi'nde tamamladı.

YazarlıkDüzenle

Anadolu Ajansı'nda 1924-1928 yılları arasında muhabirlik, Hâkimiyet-i Milliye'de istihbarat şefliği ve fıkra yazarlığı yapan Kutay, Konya'da Yeni Anadolu gazetesini ve Zaman dergisini, İstanbul'da Halk gazetesini, Millet dergisini çıkardı. Kutay, pek çok gazete ve dergide özellikle tarihi konularda yazılar yazdı.[3]

Atatürkçü tarihçi Cemal Kutay “Gerçek Atatürk”ün anlatılmamış olmasından dert yanar:

“Asıl ibretli olan da…iktidara gelenlerin, O’nu (M. Kemal’i) efsanelerden arındırılmış gerçek yapısı ile evlatlarımıza anlatma himmeti yerine 5816 numaralı ‘Atatürk Kanunu’ ile sadece savcıların hassasiyetine emanet basit yolunu tercih etmeleridir. Ogün-bugün, üzeri sisli perdelerle örtülü bu hakikatlerden hangisi ele alınmış, aydınlığa çıkartılmış, kitablaştırılmıştır?” [4]

EserleriDüzenle

Cemal Kutay'ın kitap halinde basılan 187 eserinden bazıları şöyle:

  • "1913'te Garbî Trakya'da İlk Türk Cumhuriyeti" Batı Trakya Bağımsız Hükûmeti
  • "Türkiye İstiklal ve Hürriyet Mücadeleleri Tarihi" (20 cilt, 1957-62),
  • "Bilinmeyen Tarihimiz" (4 cilt, 1974-75),
  • "Tarih Sohbetleri" (9 cilt, 1966-68),
  • "Örtülü Tarihimiz" (2 cilt, 1975),
  • "Sisli Tarihimiz" (2 cilt-1975),
  • "Tarih her zaman ibrettir", Yeni Asya Yayınevi, 1981
  • "Midhat Paşanın Gurbet Hatıraları" (3 cilt, 1983),
  • "Geçmişten Günümüze Türk Kitaplığı"
  • "Türkçe İbadet"
  • "Lawrens'e Karşı Kuşçubaşı"
  • "Müslüman Kardeşler Hareketi"
  • "Ardında Kalanlar" (Cem Ofset, Istanbul, 1988)

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Cemal Kutay". biyografi.net. 21 Temmuz 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  2. ^ "Yazdıklarım Hep Konuşuldu". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ "Popüler tarih tarihin neresinde". Yeni Şafak. 8 Nisan 2007. 23 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ Cemal Kutay (1988). (Atatürk’ün) Ardında Kalanlar. İstanbul: Cem Ofset. s. 9.