Avlonya Kuşatması

Avlonya Kuşatması, 1684-1699 Osmanlı-Venedik Savaşı'nda evre.

Avlonya Kuşatması
1684-1699 Osmanlı-Venedik Savaşı
Valona Pinargenti 1573.jpg
XVI. yüzyılda Avlonya kalesi ve limanı
Tarih4 Şubat-6 Mart 1691
Bölge
Sonuç Kesin Osmanlı zaferi
Coğrafi
Değişiklikler
Osmanlılar Venedik işgalindeki Avlonya'yı geri aldı.
Taraflar
Osmanlı İmparatorluğu Osmanlı İmparatorluğu Venedik Cumhuriyeti Venedik Cumhuriyeti
Komutanlar ve liderler
Osmanlı İmparatorluğu Koca Halil Paşa
Osmanlı İmparatorluğu Küçük Cafer Paşa
Osmanlı İmparatorluğu Süleyman Paşa
Osmanlı İmparatorluğu Mahmud Bey
Venedik Cumhuriyeti Giralomo Cornaro  
Venedik Cumhuriyeti Giovanni Bassignani
Venedik Cumhuriyeti Giovanni Matteo Bembo  
Venedik Cumhuriyeti Teodoro Corraro
Venedik Cumhuriyeti Charles Sparre  
Güçler
10-15.000 asker 1.200 asker garnizon
6-7.000 asker takviye
Kayıplar
Hafif 4.000 ölü
1.000 esir

Venedik Cumhuriyeti'nin 1690 sonunda Avlonya'yı ele geçirmesine karşılık, Koca Halil Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu 4 Şubat-6 Mart 1691 tarihlerinde icra ettiği kuşatma sonucunda Venediklileri büyük bir yenilgiye uğratarak bu önemli kale ve limanı geri aldı.

Kuşatma öncesiDüzenle

1690 yazında Rumeli Beylerbeyi ve Avlonya Mutasarrıfı Küçük Cafer Paşa bütün birlikleriyle Köprülü Fazıl Mustafa Paşa'nın Avusturya üzerine düzenlediği sefere katıldığından, Avlonya'daki Osmanlı garnizonu bir hayli zayıf kaldı.

Sancaktaki Arnavutların Venedik'e bu durumu haber vermelerinin ardından, 55 parçadan oluşan Giralomo Cornaro komutasındaki Venedik donanması 19 Eylül 1690 tarihinde Avlonya ve Kanina kalelerini istila ederek ele geçirdi.[1] Sadrazam Köprülü Fazıl Mustafa Paşa bu haberi Belgrad'ı kuşatırken aldı ve Koca Halil Paşa'yı kaleyi geri almakla görevlendirdi.

Venedik Doçesi Francesco Morosini ise Avlonya ve Kanina kalelerinin elde tutulmasına yönelik tereddütlüydü, zira Osmanlı İmparatorluğu'nun 1684-1689 arasında toprak kaybettiği dönem geride kalmış, Sadrazam Köprülü Fazıl Mustafa Paşa 1690 yılındaki seferinde Niş, Vidin, Semendire veBelgradAvusturya işgalinden kurtararak Osmanlıların Balkanlardaki konumunu yeniden güçlendirmişti. Dolayısıyla Doçe Morosini de, Osmanlıların karşı taarruz ihtimaline karşılık, Arnavutluk'taki kalelere harcanan kaynakların Mora'nın savunmasını zayıflatma olasılığından endişe duyuyordu.[2]

KuşatmaDüzenle

 
Kanina kalesi

Avlonya'yı geri almak için Serdar tayin edilen ve emrine 6.000 yeniçeri ve kuşatma topları verilen[3] Vezir Koca Halil Paşa'ya, Rumali Beylerbeyi Küçük Cafer Paşa, İşkodra Sancakbeyi ve Muhafızı Süleyman Paşa ve Prizren Sancakbeyi Mahmud Bey de emrindeki birliklerle katıldı.[4]

4 Şubat 1691'de başlayan kuşatmanın 28. günü olan 4 Mart'ta Venedik donanması bölgeye çıkarma yaparak takviye kuvvet çıkardı. Bu birliklerin, metrislerde bulunan Süleyman Paşa komutasındaki İşkodra askerine taarruzu, Osmanlıların seri bir şekilde savunma düzeni alması sonucunda püskürtüldü. Esirlerin yanı sıra, yaklaşık 4.000 ölü veren Venedik birliği bozgun halinde gemilere sığındı.[5] Kuşatma sırasında Türk topçularının bombardımanında garnizon komutanı Giovanni Matteo Bembo ve (İsveç kökenli) General Charles Sparre de ölmüşlerdi.[6]

Bunun sonucunda kurtulma ümidi kalmayan Avlonya kalesindeki Venedik garnizonu surları lağımlarla tahrip ederek kaleyi tahliye etti (6 Mart 1691).

Kuşatma sonrasıDüzenle

Kalenin alınmasından sonra tahribatın büyük olduğu ve onarılması gerektiği anlaşıldığından Avlonya'da garnizon bırakılmadı ve onun yerine yakınındaki Kanina kalesine muhafızlar yerleştirildi.[7]

Venedik Cumhuriyeti'nin müteakip sefer mevsimindeki hedefi ise Girit'teki Hanya oldu.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Venice's Last Imperial Venture", Proceedings, American Philosophical Society (1976), c.120, sy.3, s.161
  2. ^ "Venice, Austria, and the Turks in the Seventeenth Century", Kenneth Meyer Setton, American Philosophical Society (1991), s.375-377
  3. ^ "Venice, Austria, and the Turks in the Seventeenth Century", Kenneth Meyer Setton, American Philosophical Society (1991), s.376
  4. ^ "Osmanlı Tarihi", İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Ankara (2003), c.3/1, s.545
  5. ^ "Kayı 7: Kutsal İttifaka Karşı", Ahmet Şimşirgil, Timaş Tarih (2015)
  6. ^ "Essays on the Latin Orient", William Miller, CUP Archive, Cambridge University (1921), s.439
  7. ^ "Osmanlı Tarihi", İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Ankara (2003), c.3/1, s.546