Antakyalı Eustathius

Antakyalı Eustathius, (d. 270, Side - ö. 338, Trajaopolis) bazen ‘büyük’ olarak da anılır, 4. yüzyılda yaşamış Antakyalı patrik ve Hristiyan Kilise Babalarından biri. Yortusu Şubat 21.[1]

Antakyalı Eustathius
Antakya Patriği
Eustace of Antioch.jpg
Önce gelen Philogonius
Sonra gelen Paulinus I
Doğum 270
Side, Roma imparatorluğu
Ölüm 360
Alexandroupoli, Roma imparatorluğu
Oruç günü 21 Şubat
Nitelikler Kilise Babaları

HayatıDüzenle

Pamphylia’daki Side’nin yerlisidir. 320 yıllarında Suriye’deki Beroea’nın episkoposluğuna atanmıştır ve İznik Konsili’nden kısa bir süre sonra Antakya patriği olmuştur. Bu mecliste Ariusçuların katı bir karşıtı olarak öne çıkmıştır. Nikomedialı Eusebius ile Ariusçuluk karşıtı polemiği sebebiyle Ariusçu epsikoposlar arasında gözden düşmüş ve 330 yılında Antakya’da düzenlenen Ariusçu sinodda görevinden alınmıştır. I. Konstantin tarafından Trakya’daki Trajaopolis’e sürülmüş ve burada 337 yılında görevine yeniden çağrılmasından bir sene sonra vefat etmiştir.[2]

EserleriDüzenle

Hieronymus, kendisinin Ariusçu doktrinlere karşı pek çok inceleme yazdığını söyler (yaklaşık 20). Özellikle De Anima’dan bahseder, bu kitapta beden ve ruh arasındaki ilişkinin Platonist yaklaşımlarını reddeder, bir diğer bahsi geçen kitapta, De Engastrimytho contra Origenem ve pek çok diğer mektubunda Ariusçu Logos doktirinine de karşı çıkar. Yazılarının çoğu günümüze ulaşamamıştır. Eustathius’a ait bütünü korunmuş tek eser De Engastrimytho contra Origenem’dur. Bu kitabında alegorik tefsiri reddetmektedir.[3]

Adversus Arianos, en önemli eseri olmuştur ancak, günümüze ulaşamamıştır. Bu 8 bölümlük ve Kristoloji ve Üçlü-Birlik üzerine yazılmış bir kitaptı. Tanrı ve Söz arasındaki ilişki üzerine konuşmakta, Baba ve Oğul arasındaki ilişkiden söz etmekteydi. Mesih hakkında konuşurken O’nun iki doğasının ayrı ve bütünlüğüne dair ısrarı sebebiyle, Nestoryancılığın bir öncüsü olduğu söylenebilir.[4]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 30 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2022. 
  2. ^ Quasten, Johannes (1983). Patrology (İngilizce). Westminster, Md.: Christian Classics, Inc. s. 302 Cilt 3. ISBN 0-87061-084-8. OCLC 10738889. 
  3. ^ Patrology. s. 302 Cilt 3. 
  4. ^ New Catholic encyclopedia. M. Spanneut. 2nd ed (İngilizce). Catholic University of America. Detroit: Thomson/Gale. 2003. s. 456 Cilt 5. ISBN 0-7876-4004-2. OCLC 50723247. 18 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2022.