Albany Kongresi

Albany Kongresi (19 Haziran - 11 Temmuz 1754),Britanya Amerikası'ndaki On Üç Koloni'nin yedisinin yasama organları tarafından gönderilen temsilcilerin bir toplantısıydı.[1] Bu eyaletler, Connecticut, Maryland, Massachusetts, New Hampshire, New York, Pensilvanya ve Rhode Island idi.[1]

Albany Kongresi
Fransız-Kızılderili Savaşı'nın bir parçası
Albany Congress.jpeg
Albany Kongresi · 1754Allyn Cox
Tür
Tür
Tarih
Kuruluş 19 Haziran 1754 (1754-06-19)
Dağılış 11 Temmuz 1754 (1754-07-11)
Sonraki Pul Yasası Kongresi
Başkanlık
Vali
Sandalye 21
Toplantı yeri
City Hall (FelemenkçeStadt Huys)
Albany, New York

Fransız–Kızılderili Savaşı'nın başlangıcında düzenlenen Kongre'nin amacı Britanya Amerikası'ndaki kolonilerleKızılderililer'in arasını iyileştirmek ve Fransız tehdidine karşı ortak savunma önlemlerini almaktı.[1]

O güne gelindiğinde, Fransa, Kanada’daki ve Büyük Göller çevresindeki çok sayıda Kızılderili kabilesiyle güçlü ilişkiler kurmuş, Mississippi Nehri’ni ele geçirmiş ve bir dizi kale ve ticaret merkezi kurarak Quebec’ten New Orleans’a kadar uzanan hilal biçiminde bir imparatorluk yaratmıştı.[1] Bunun sonucu olarak İngilizler, Appalachian Dağları’nın doğusundaki dar bir şeride sıkışıp kalmışlardı.[1] Fransa sadece Britanya İmparatorluğunu tehdid etmiyor, aynı zamanda, Mississippi Vadisi’ni elinde tutarak batıya yayılmalarını sınırlayabildiği Amerikan kolonicileri için de bir tehlike oluşturuyordu.[1]

Benjamin Franklin'in Kongre'ye desteği teşvik eden karikatürü

Londra’daki Ticaret Kurulu, New York, Pensilvanya, Maryland ve New England kolonilerinin temsilcilerini bir toplantıya çağırarak, çatışmaya bir çözüm bulmayı denedi.[1] New York’un Albany kentinde yapılan ve Albany Kongresi diye bilinen toplantıda, 10 Temmuz’dan 19 Temmuz’a kadar Iroquois Kızılderilileri ile görüşülerek, ilişkilerin düzeltilmesine ve onların İngilizlere karşı sadakatleri güvence altına alınmaya çalışıldı.[2]

Delegeler, Benjamin Franklin tarafından kaleme alınan Albany Birlik Planı göre, Kral’ın atayacağı bir başkan, koloni meclislerinin seçeceği delegelerin katıldığı bir büyük konseyle birlikte çalışacak ve konseyde her koloni, genel hazineye yaptığı mali katkıya uygun olarak temsil edilecekti.[1]

Ancak, vergi yetkisini merkezî bir otoriteye vermek istemeyen kolonilerin hiçbiri Franklin’in planını kabul etmedi.[1]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b c d e f g h i Shannon 2002.
  2. ^ H.W. Brands, The First American: The Life and Times of Benjamin Franklin (2002)

Kullanılan kaynaklarDüzenle

   Bu madde Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı'nın yayınladığı kamu malı materyali içermektedir.