1976 UEFA Kupası Finali

1976 UEFA Kupası Finali, 28 Nisan 1976 ve 19 Mayıs 1976 tarihinde Liverpool'daki Anfield'da ve Brugge'deki Jan Breydel Stadyumu'nda 2 ayak üzerinden oynanan 1975-76 UEFA Kupası'nın şampiyonunun belirlendiği maçtır. Karşılaşma İngiliz ekibi Liverpool ile Belçika ekibi Club Brugge arasında oynandı. Yarışmada ikinci kez final oynayan Liverpool, daha önce 1973'te kupayı kazanma başarısı gösterdi. Brugge ise ilk kez finalde mücadele etti ve Avrupa yarışmalarında finale çıkan ilk Belçika takımı oldu.

1976 UEFA Kupası Finali
Olay 1975-76 UEFA Kupası
Toplamda
İlk ayak
Tarih 28 Nisan 1976
Yer Anfield, Liverpool
Hakem Ferdinand Biwersi (Batı Almanya)
Seyirci 50.188
İkinci ayak
Tarih 19 Mayıs 1976
Yer Jan Breydel Stadyumu, Brugge
Hakem Rudi Glöckner (Doğu Almanya)
Seyirci 29.423
1975 1977

Her iki takımda finale ulaşana kadar beş tur oynadı. Maçlar, her takımın kendi sahasında birer kez olmak üzere iki ayak üzerinden oynandı. Liverpool finale ulaşana kadar, rakiplerini hem farklı hem de yakın skorlarla elemeyi başardı. İkinci turda İspanyol ekibi Real Sociedad'ı toplamda 9-1'lik skorla yenerken, yarı finalde bir başka İspanyol ekibi Barcelona'yı toplamda 2-1'lik skorla geçmeyi başardı. Brugge ise genellikle az farklı galibiyetler elde ederek finale ulaştı. İlk turda Fransa'nın Lyon ve üçüncü turda İtalya'nın Roma takımlarına karşı, turu 2 farkla geçmeyi başardı.

Anfield'da oynanan final maçının ilk ayağını toplam 50.188 seyirci izledi ve Brugge, Raoul Lambert ve Julien Cools'un attığı gollerle maçın ilk yarısında 0-2 öne geçti. Ancak ikinci yarıda, Ray Kennedy, Jimmy Case ve Kevin Keegan'ın yedi dakika içerisinde attığı üç gol, Liverpool'un ilk ayağı 3-2'lik skorla kazanmasını sağladı. Jan Breydel Stadyumu'nda oynanan ve 29.423 seyircinin izlediği final maçının ikinci ayağında Brugge 11. dakikada öne geçti. Liverpool dört dakika sonra Kevin Keegan ile skorda dengeyi sağladı. Maçın geri kalanında iki takımda skoru değiştiremedi ve maç 1-1 berabere sonuçlandı. Böylece, Liverpool toplamda 4-3'lük skorla galip gelerek ikinci kez UEFA Kupası'nı müzesine götürdü.

Finale giden yolDüzenle

LiverpoolDüzenle

Tur Rakip İlk ayak İkinci ayak Toplam skor
1. Hibernian 0-1 (d) 3-1 (e) 3-2
2. Real Sociedad 3-1 (d) 6-0 (e) 9-1
3. Śląsk Wrocław 2-1 (d) 3-0 (e) 5-1
Çeyrek final Dynamo Dresden 0-0 (d) 2-1 (e) 2-1
Yarı final Barcelona 1-0 (d) 1-1 (e) 2-1

Liverpool, 1974-75 First Division'ı ikinci sırada tamamlayarak UEFA Kupası'na katılmaya hak kazandı. İlk turda İskoç ekibi Hibernian ile eşleşti. Liverpool, Hibernian ile Easter Road'da oynadığı ilk ayağı 1-0'lık skorla kaybetti. Anfield'da oynanan ve John Toshack'ın hat trick yaptığı ikinci ayağı ise 3-1 kazandı. Böylece toplamda 3-2'lik skorla turu geçti.[1] İkinci turda İspanyol ekibi Real Sociedad ile eşleşen Liverpool, deplasmanda oynadığı ilk maçı 3-1 kazandı. İkinci maçta elde ettiği 6-0 galibiyetle birlikte, rakibini toplamda 9-1'lik skorla eledi.[2]

Liverpool üçüncü turda Polonya ekibi Śląsk Wrocław ile eşleşti. Liverpool deplasmanda oynadığı ilk maçı Ray Kennedy ve Toshack'ın golleriyle 2-1 kazandı. Anfield'da oynanan ikinci maçta, Jimmy Case'nin hat trick'i ile Liverpool 3-0 kazandı. Rakibini toplamda 5-1'lik skorla eleyerek tur atladı.[3] Liverpool çeyrek finalde Doğu Alman ekibi Dynamo Dresden ile eşleşti. Doğu Almanya'da oynanan ilk karşılaşmada, Liverpool kalecisi Ray Clemence, Peter Kotte'nin kullandığı penaltıyı kurtardı ve karşılaşma 0-0 berabere tamamlandı. İkinci maçta ise Liverpool Case ve Kevin Keegan'ın golleriyle 2-1 kazandı. Rakibini toplamda aynı skorla eledi.[4]

Yarı finalde İspanyol ekibi Barcelona ile eşleşti. İlk maç Barcelona'nın sahası Camp Nou'da oynandı. Toshack'ın 13. dakikada attığı golle Liverpool maçı 1-0 kazandı. Anfield'daki ikinci maçta, Phil Thompson'ın 50. dakikada attığı golle Liverpool öne geçti. Barcelona bu golden bir dakika sonra skoru eşitledi ancak maçta başka gol bulamadı ve mücadele 1-1 eşitlikle tamamlandı. Liverpool toplamda elde ettiği 2-1'lik galibiyetle, tarihinde ikinci kez UEFA Kupası finaline yükseldi.[5]

Club BruggeDüzenle

Tur Rakip İlk ayak İkinci ayak Toplam skor
1. Lyon 3-4 (d) 3-0 (e) 6-4
2. Ipswich Town 0-3 (d) 4-0 (e) 4-3
3. Roma 1-0 (e) 1-0 (d) 2-0
Çeyrek final Milan 2-0 (e) 1-2 (d) 3-2
Yarı final Hamburg 1-1 (d) 1-0 (e) 2-1

Club Brugge, 1974-75 Division I'i dördüncü sırada tamamlayarak UEFA Kupası'na katılma hakkını kazandı.[6] İlk turda Fransız ekibi Lyon ile eşleşti. İlk maç Lyon'un sahası Gerland Stadyumu'nda oynandı ve Brugge 4-3'lük skorla mağlup oldu. Jan Breydel Stadyumu'nda oynanan ikinci maçta, Brugge sahadan 3-0 galip ayrıldı ve rakibini toplamda 6-4'lük skorla eledi.[7]

Brugge'ün ikinci turdaki rakibi İngiliz ekibi Ipswich Town oldu. Ipswich'in sahası Portman Road'daki ilk maçı İngiliz ekibi 3-0 kazandı. Brugge'ün kupada kalma şansı elde etmesi için en az üç gol atması gerekiyordu.[7] Brugge ikinci maçta rakibini 4-0 mağlup etti ve toplamda elde ettiği 4-3'lük galibiyetle tur atladı.

Üçüncü turda Brugge'ün rakibi İtalyan ekibi Roma oldu. Brugge, Belçika'daki ilk ayağı Julien Cools'un golü ile 1-0 kazandı. Roma Olimpiyat Stadyumu'nda oynanan ikinci karşılaşmayı da 1-0 kazanan Brugge, rakibini toplamda 2-0'lık skorla eledi. Çeyrek finalde bir başka İtalyan ekibi Milan ile eşleşti. Brugge, Ulrik le Fevre ve Eduard Krieger'in golleriyle Belçika'daki ilk maçı 2-0 kazandı. San Siro'da oynanan ikinci maçı 2-1 kaybetmesine rağmen, toplamda elde ettiği 3-2'lik zaferle yarı finale adını yazdırdı.[7]

Brugge'in yarı finaldeki rakibi Alman ekibi Hamburg oldu. Hamburg'un sahası Volksparkstadion'da oynanan ilk maç 1-1 eşitlikle tamamlandı. Brugge, Belçika'daki ikinci maçı 1-0 kazanarak rakibini toplamda 2-1'lik skorla eledi ve tarihinde ilk kez bir Avrupa kupası finaline adını yazdırdı.[7]

Arka plânDüzenle

Liverpool, bu karşılaşmayla birlikte ikinci kez UEFA Kupası finalinde mücadele etti. Daha önce 1973'te Borussia Mönchengladbach'ı 3-2 yenerek yarışmayı kazandı. Club Brugge ise ilk kez bir Avrupa kupasında finalde yer aldı ve Avrupa kupalarında finale ulaşan ilk Belçika takımı oldu. Daha önce ise 1970-71 UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda[8] çeyrek finalde mücadele etmiş ancak yarışmayı kazanan İngiliz ekibi Chelsea'ye kaybetmişti.[9] Liverpool, UEFA Kupası finalinin birinci ve ikinci maçları arasında, 1975-76 Football League'i kazandı. Lig sezonunun son gününde, Wolverhampton Wanderers'ı 3-1 yenerek şampiyon oldu. Liverpool ligde elde ettiği bu şampiyonlukla birlikte, 1976-77 Şampiyon Kulüpler Kupası'na İngiltere şampiyonu olarak katılmaya hak kazandı.[10] Brugge ise 1975-76 Division I'ı, ikinci sıradaki Anderlecht'in 4 puan önünde şampiyon olarak tamamladı. Bu sonuçla birlikte, bir sonraki sezon Şampiyon Kulüpler Kupası'na Belçika şampiyonu olarak katılma hakkı kazandı.[6]

İlk ayakDüzenle

ÖzetDüzenle

 
İlk ayak, Liverpool'un iç saha maçlarına ev sahipliği yapan Anfield'da oynandı.

Brugge maçın henüz 5. dakikasında öne geçti. Liverpoollu Phil Neal'in kaleci Ray Clemence'e kafa ile verdiği pas kısa düştü ve araya giren Brugge orta saha oyuncusu Raoul Lambert topu Clemence'in üzerinden aşırtarak takımını 1-0 öne geçirdi.[11] Brugge bu golden yedi dakika sonra, Julien Cools'un attığı golle farkı ikiye çıkardı. Liverpool savunmasında Emlyn Hughes ve Tommy Smith, ilk yarının bitimine kadar Belçika ekibinin ataklarını savuşturmayı başardı.[12]

Liverpool teknik direktörü Bob Paisley, ikinci yarıya forvet John Toshack'ın yerine orta saha oyuncusu Jimmy Case'yi alarak başladı. Case'nin girişi oyuna etkisini gösterdi.[12] Maçın 59. dakikasında, Steve Heighway'ın pasında Ray Kennedy 18 metre (20 yd) mesafeden yaptığı vuruşla Liverpool'un ilk golünü attı.[4] İki dakika sonra Kennedy'nin direkten dönen şutunu tamamlayan Case skora dengeyi getirdi.[11]

Üç dakika sonra Liverpool Heighway'ın ceza sahasında düşürülmesiyle penaltı kazandı ve Kevin Keegan bu penaltıyı gole çevirerek takımını 3-2 öne geçirdi.[4] Oyunun kalan dakikalarında Liverpool farkı artırma şansını yakalasa da başarılı olamadı. Maçta başka gol olmadı ve Liverpool 3-2 kazandı.[13]

DetaylarDüzenle

28 Nisan 1976
19:30 BST
Liverpool   3-2   Club Brugge
Kennedy   59'
Case   61'
Keegan   65' (pen.)
Rapor
[7]
Lambert   5'
Cools   15'


 
 
 
 
 
 
 
 
Liverpool
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Club Brugge
GK 1   Ray Clemence
RB 2   Phil Neal
LB 3   Tommy Smith
CB 4   Phil Thompson
LM 5   Ray Kennedy
CB 6   Emlyn Hughes (k)
ST 7   Kevin Keegan
ST 8   David Fairclough
RM 9   Steve Heighway
ST 10   John Toshack   46'
CM 11   Ian Callaghan
Yedekler:
MF 12   Jimmy Case   46'
GK 13   Peter McDonnell
DF 14   Joey Jones
MF 15   Brian Hall
MF 16   Terry McDermott
Teknik direktör:
  Bob Paisley
GK 1   Birger Jensen
RB 2   Fons Bastijns (k)
CB 3   Eduard Krieger
CB 4   Georges Leekens
LB 5   Jos Volders
MF 6   Julien Cools
MF 7   René Vandereycken
MF 8   Daniël de Cubber
FW 9   Roger Van Gool
FW 10   Raoul Lambert
FW 11   Ulrik le Fevre
Yedekler:
GK 12   Hugo Pieters
RB 13   Norbert De Naeghel
MF 14   Dirk Sanders
FW 15   Konrad Holenstein
FW 16   Dirk Hinderyckx
Teknik direktör:
  Ernst Happel

İkinci ayakDüzenle

ÖzetDüzenle

 
İkinci ayağa ev sahipliği yapan Olympiastadion.

Liverpool ikinci ayak öncesi bir gol farkıyla kazanmış olsa da, deplasman golü kuralı sayesinde Brugge'ün gol yemeden atacağı bir gol yarışmayı kazanması için yeterli olacaktı.[15] Belçika ekibi 11. dakikada öne geçmeyi başardı. Liverpool ceza sahasında defans oyuncusu Smith'in eline çarpan top, Brugge'e penaltı kazandırdı. Lambert, penaltıyı gole çevirdi ve Brugge'ü 1-0 öne geçirdi. Bu golle birlikte toplam skorda 3-3'e geldi.[16] Liverpool bu gole dört dakika sonra yanıt vererek skoru eşitledi. Brugge ceza sahasının dışından kazanılan serbest vuruşta, Keegan topu kalecinin solundan ağlara gönderdi ve maça dengeyi getirdi. Bu golle birlikte Liverpool toplamda 4-3 öne geçti. Bu gol, Brugge'ün bütün sezon boyunca UEFA Kupası'nda evinde yediği ilk gol oldu.[16]

Brugge'ün kupayı kazanmak için bir gole ihtiyacı vardı ve bu nedenle takım olarak hücuma çıktı. Liverpool ise avantajını korumak için Keegan hariç tüm oyuncularını savunma pozisyonuna çekti.[15] Liverpool 34. dakikada öne geçme fırsatını yakaladı. Kennedy'nin serbest vuruştan verdiği pasla, Brugge ceza sahasında topla buluşan Smith'in şutu kalenin yanından dışarı çıktı.[16] Maçın son 5 dakikasında Brugge baskısını artırdı. Ulrik le Fevre ve Roger Van Gool'ün atak organizasyonu sonrasında Liverpool savunmasını aşarak topla buluşan Lambert'in şutu, Liverpool kalecisi Clemence'i geçmesine rağmen direkten döndü.[16] Maçın bitimine 4 dakika kala, Liverpool ceza sahasında Cools'un şutu kaleci Clemence tarafından kurtarıldı.[16] Kalan dakikalarda iki takımda skoru değiştiremedi ve maç 1-1 berabere tamamlandı.

Liverpool bu beraberlikle birlikte, iki maçın toplamında rakibini 4-3 mağlup etti ve 1973'teki ilk şampiyonluğundan sonra ikinci kez kupayı müzesine götürdü. Ayrıca lig ve UEFA Kupası'nı kazanarak, kendi tarihinde ikinci kez duble yaptı. Liverpool teknik direktörü Bob Paisley, ikinci maçın ardından şunları söyledi: "İkinci yarı hayatımın en uzun 45 dakikasıydı. İngiltere'yi temsil etmekten gurur duyduk. Ülkeyi hayal kırıklığına uğratmadık ve çocuklarımızla gurur duyuyoruz."[17]

DetaylarDüzenle

19 Mayıs 1976
21:00 OAZD
Club Brugge   1-1   Liverpool
Lambert   11' (pen.) Rapor
[7]
Keegan   15'
Olympiastadion, Brugge
Seyirci: 29.423[14]
Hakem: Rudi Glöckner (Doğu Almanya)


 
 
 
 
 
 
 
 
 
Club Bruges
 
 
 
 
 
 
 
 
Liverpool
GK 1   Birger Jensen
RB 2   Fons Bastijns (k)
CB 3   Eduard Krieger
CB 4   Georges Leekens
LB 5   Jos Volders
MF 6   Julien Cools
MF 7   René Vandereycken
MF 8   Daniël de Cubber   68'
FW 9   Roger Van Gool
FW 10   Raoul Lambert   75'
FW 11   Ulrik le Fevre
Yedekler:
GK 12   Hugo Pieters
RB 13   Norbert De Naeghel
FW 14   Dirk Hinderyckx   68'
MF 15   Dirk Sanders   75'
Teknik direktör:
  Ernst Happel
GK 1   Ray Clemence
RB 2   Phil Neal
LB 3   Tommy Smith
CB 4   Phil Thompson
LM 5   Ray Kennedy
CB 6   Emlyn Hughes (k)
ST 7   Kevin Keegan
CM 8   Jimmy Case
RM 9   Steve Heighway
ST 10   John Toshack   62'
CM 11   Ian Callaghan
Yedekler:
FW 12   David Fairclough   62'
GK 13   Peter McDonnell
DF 14   Joey Jones
MF 15   Brian Hall
MF 16   Terry McDermott
Teknik direktör:
  Bob Paisley

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle

Genel
  • Hale, Steve; Ponting, Ivan (1992). Liverpool In Europe. London: Guinness Publishing. ISBN 0-85112-569-7. 
  • Hutchings, Steve; Nawrat, Chris (1995). The Sunday Times Illustrated History of Football: The Post-War Years. London: Chancellor Press. ISBN 1-85153-014-2. 
  • Kelly, Stephen F. (1988). You'll Never Walk Alone. London: Queen Anne Press. ISBN 0-356-19594-5. 
  • Liversedge, Stan (1991). Liverpool: The Official Centenary History. London: Hamlyn Publishing Group. ISBN 0-600-57308-7. 
Özel
  1. ^ Liversedge (1991) s. 179.
  2. ^ Kelly (1988) s. 117.
  3. ^ Ponting (1992) s. 96.
  4. ^ a b c Ponting (1992) s. 99.
  5. ^ Liversedge (1991) s. 180.
  6. ^ a b Ploquin, Phil; Nackaerts, Luc; Coolsaet, Jeroen (20 Ekim 2011). "Belgium - Final Tables 1895-2008". Rec. Sport. Socces Statistics Foundation (RSSSF). 14 Mart 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2011. 
  7. ^ a b c d e f Ross, James M. (9 Ocak 2008). "UEFA Cup 1975-76". Rec. Sport. Soccer Statistics Foundation (RSSSF). 17 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2011. 
  8. ^ "History". Union of European Football Associations (UEFA). Erişim tarihi: 13 Aralık 2011. 
  9. ^ Ross, James M. (9 Ocak 2008). "Cup Winners' Cup 1970/71". Rec. Sport. Soccer Statistics Foundation (RSSSF). 7 Ocak 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Aralık 2011. 
  10. ^ Kelly (1988) s. 113.
  11. ^ a b Wood, Chris. "Great matches: Liverpool beat Bruges over two legs". LFC History. 2 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2011. 
  12. ^ a b Ponting (1992) s. 92.
  13. ^ Liversedge (1991) s. 181.
  14. ^ a b "UEFA Cup finals" (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. s. 2. 16 Şubat 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2013. 
  15. ^ a b Hutchings; Nawrat (1995) s. 141.
  16. ^ a b c d e "Liverpool clinch it". Daily Mirror. London. 20 Mayıs 1976. 
  17. ^ Ponting (1992) s. 93.

Dış bağlantılarDüzenle