Şinto

Japonların politeistik (çok tanrılı) geleneksel halk dini

Şinto (Kanji:神道 Shintō, Kami no Michi) veya Şintoizm Japonya'nın yerli, Japonların millî dinidir. Eskiden Japonya'nın resmî diniydi. Sadece Japonya'da ibadetlere katılan 119 milyon kişi vardır.[1] Dünya'nın en eski dinlerinden olan Şinto bir tür animizmdir ve ayrıca şamanistik uygulamaları da içerir.

Japonya'nın en eski mabedlerinden İzumo Tayşa - Hayden ve Honden

Şinto inancında ibadet edilen ruhlara (tanrılara) "kami" denir. Bu terim hayat için önemli olan rüzgâr, yağmur, ağaç, dağ, ırmak ve bereket gibi anlayış ve şeylerin şeklini alan kutsal ruhlar olarak tercüme edilebilir. Bazı kamiler yerel olup sadece belirli bir yerin ruhu veya koruyucusu iken bazıları büyük doğal oluşumları, nesneleri ve işlemleri temsil ederler (Güneş Tanrıçası Amaterasu gibi). Her kaminin kendine has bir karakteri olduğuna inanılır ve doğadaki her türlü olay kamilerin içinde bulundukları ruh hâllerine göre yorumlanır. Kızgın kamiyi yatıştırmak veya kamiyi yüceltmek için festivaller düzenlenir.

Şinto kelimesi iki kanjinin birleştirilmesinden oluşturulmuştur: "神" şin/kami (yani "tanrılar" veya "ruhlar") ve "道" tō/michi (yani "yol"). Yani terim, "tanrıların yolu" (Kami no Michi) anlamına gelir.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra Şinto resmî din olma özelliğini kaybetmiştir; bu durumda ABD'nin Japon militarizmini ortadan kaldırma girişimlerinin de etkisi vardır; savaştan sonra silahsızlandırılan Japonya'da feodal kültürü yansıtan Şinto uygulama ve öğretileri, savaş dönemindeki ününü kaybetmiştir ve bugün uygulanmayıp öğretilmemektedir. Diğer uygulama ve öğretiler ise günlük etkinlikler olarak varlıklarını sürdürmektedir. Şu anda Japonya'da daha çok barışçı bir din olan Budizm hâkimdir; ancak Budizm, Japon kültürüne yerleşebilmesini Şinto'nun hoşgörülü doğasına borçludur. Bu iki inanç sistemi birbirine o kadar karışmıştır ki bu birlikteliğe "Shinbutsu/神仏" yani "Kami-Hotoke" denilmiştir. Özellikle II. Dünya Savaşı'nda sürdürülmüş olan saldırgan siyasetten kaynaklanan toplumsal yıkımların giderilmesi açısından Japonya'da milliyetçiliğin diğer simgeleri gibi Şintoizm de değer yitimine uğramış ve barışçı, uzlaşımcı nitelikler taşıyan Budizm batılılaşma, liberalleşme eğilimiyle birlikte güç kazanmıştır.[2]

TatbikatDüzenle

 
Temizu Havuzu—İtsukuşima Cinca

Birçok uygulama arasında, mabed ziyaretinde (Omairi) herhangi bir giriş kapısında saygıyla baş eğerek selamlanır. El yıkama havuzu varsa su ile eller ve ağız yıkanır. Buna Temizu denilir:

Maşrapa sağ ele alınıp su doldurulur. Biraz sol ele dökülür, maşrapa sol ele aktarılır ve biraz sağ ele dökülür. Maşrapa yine sağ ele alınıp sol elin avucuna su dökülür. Bununla ağza su verilir, sessizce çalkalanır ve sessizce sol avuca tükürülür. Sonra maşrapa iki el ile tutularak düşey olarak çevrilir ki kalan su tutma yeri ve eller üzerinden aksın. Ardından maşrapa alınan yere geri koyulur.

KaynakçaDüzenle