İsrail Savunma Kuvvetleri

İsrail'in tüm askeri güçleri

İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF; İbraniceצְבָא הַהֲגָנָה לְיִשְׂרָאֵל Bu ses hakkındaTsva ha-Hagana le-Yisra'el , lit. "İsrail Savunma Ordusu"; Arapçaجيش الدفاع الإسرائيلي), İsrail'i karadan, havadan ve denizden gelebilecek her türlü saldırıya karşı korumakla görevli olan askerî kuvvet. İsrail Kara Kuvvetleri, İsrail Hava Kuvvetleri, İsrail Hava Savunma Kuvvetleri ve İsrail Deniz Kuvvetleri'nden askeri birliklerden oluşmaktadır. Çoğu ordudan farklı olarak hava kuvvetleri ve donanma da dahil olmak üzere tüm kolordularda aynı rütbe adlarını kullanır. İsrail Savunma Kuvvetleri'ne Savunma Bakanı’na bağlı Genelkurmay Başkanı (Ramatkal) başkanlık eder. Aviv Kochavi 15 Ocak 2019'dan beri Genelkurmay Başkanı olarak görev yapmaktadır.

İsrail Savunma Kuvvetleri‎‎
Badge of the Israel Defense Forces.svg
İsrail Savunma Kuvvetleri arması
Flag of the Israel Defense Forces.svg
İsrail Savunma Kuvvetleri bayrağı
Kuruluş 1948
Birimler
Karargâh Tel Aviv
Komuta
Başbakan Naftali Bennett
Savunma Bakanı Benny Ganz
Genelkurmay Başkanı General Aviv Kochavi
Genel Bilgiler
Askerlik yaşı 18
Zorunlu askerlik var
Askere alınması mümkün
olan vatandaş sayısı
1,554,186 erkek, yaş 17-49 (2016 tah.),
1,514,063 kadın, yaş 17-49 (2016 tah.)
Askere alınmaya uygun
olan vatandaş sayısı
1,499,998 erkek, yaş 17-49 (2016 tah.),
1,392,319 kadın, yaş 17-49 (2016 tah.)
Her sene askerlik yaşına
genel vatandaş sayısı
60,000 erkek (2016 tah.),
60,000 kadın (2016 tah.)
Etkin personel sayısı 160.000 (16)
Rezerve personel sayısı 630.000 [1]
Maliye
Harcamalar $18.6 milyar (2015)[2]
GSYİH paydası 6.2% (2015)[2]
Sanayi
Yerli yardımlar

İsrail Havacılık ve Uzay Sanayii
İsrail Askeri Sanayi
İsrail Silah Sanayi
Elbit Systems
Elisra
Elta
Rafael İleri Savunma Sistemleri
Soltam Sistemleri
Plasan
Otomotiv Sanayii
Hatehof
İsrail Tersaneler
SimiGon
BUL Transmark
Havacılık Savunma Sistemleri
İsrail Mühimmat Kolordu

Meprolight
Dış yardımlar  Çekoslovakya (1948)[3]
 Fransa (1955-1966)[4]
 ABD (1968-günümüz)[5]
 Almanya (1998-günümüz)[6]

GlobalSecurity.org'a göre IDF'nin kısa geçmişine rağmen çok fazla savaş ve sınır çatışmalarında yer alması onu dünyadaki en fazla savaş deneyimi/eğitimi almış silahlı kuvvetlerden biri yapıyor.[7] 1948 Arap-İsrail Savaşı, Süveyş Krizi, Altı Gün Savaşı, Yıpratma Savaşı, Karameh Muharebesi, 1973 Arap-İsrail Savaşı, Entebbe Operasyonu, 1973 İsrail'in Lübnan'a saldırısı, 1978 Güney Lübnan çatışması, 1982 Lübnan Savaşı, Birinci İntifada, İkinci İntifada, 2002 Savunma Kalkanı Operasyonu, 2006 Lübnan Savaşı, Gazze Savaşı, 2012 İsrail-Gazze çatışmaları, 2014 İsrail-Gazze çatışması içinde bulunduğu askeri operasyonlardan bazılarıdır.

İsrail Savunma Kuvvetleri kadınları da zorunlu askerliğe tabi tutar. IDF, İsrail toplumunun en önde gelen kurumlarından biridir ve ülkenin ekonomisini, kültürünü ve siyasi sahnesini etkiler. 1965'te İsrail Savunma Kuvvetleri, eğitime katkılarından dolayı İsrail Ödülü'ne layık görüldü.[8]

İsrail Savunma Kuvvetlerinin 1967'den beri nükleer silah kabiliyetine sahip olduğuna inanılıyor, muhtemelen 80 ile 400 arasında nükleer silaha sahiptir.[9]

DoktrinDüzenle

Temel DoktrinDüzenle

Ana doktrini aşağıdaki ilkelerden oluşur:[10]

Temel noktalarDüzenle

  • İsrail tek bir savaşı bile kaybetmeyi göze alamaz
  • Stratejik düzeyde savunma vardır, bölgesel hırs yoktur
  • Siyasi yollarla ve güvenilir bir caydırıcı duruşla savaştan kaçınma arzusu
  • Eskalasyonu önleme
  • Savaşın sonucunu hızlı ve kararlı bir şekilde belirleme
  • Terörizmle mücadele
  • Çok düşük zayiat oranı

SavunmaDüzenle

  • Erken uyarı kabiliyetine sahip küçük bir daimi ordu, düzenli hava kuvvetleri ve donanma
  • Etkin bir rezerv seferberliği ve taşıma sistemi

Karşı saldırıDüzenle

  • Çok kollu koordinasyon
  • Savaşı hızlı bir şekilde düşman topraklarına aktarma
  • Savaş hedeflerine hızlı bir şekilde ulaşma

''Davranış Kuralları''Düzenle

1992'de IDF, uluslararası hukuku, İsrail hukukunu, Yahudi mirasını ve IDF'nin kendi geleneksel kurallarını birleştiren bir davranış kuralları taslağı hazırladı. Adını 'IDF Ruhu' (İbranice: רוח צה"ל‎, Ru'ah Tzahal) koydu.[11]

Temel değerlerDüzenle

  • Devletin, Vatandaşlarının ve Sakinlerinin Savunması
  • Vatan Sevgisi ve Ülkeye Sadakat
  • İnsan onuru

Diğer değerlerDüzenle

  • Görevleri gerçekleştirme ve zafere giden yolculukta kararlılık
  • Sorumluluk
  • Güvenilirlik
  • Kişisel Örnek
  • İnsan hayatı
  • Silahların Saflığı
  • Profesyonellik
  • Disiplin
  • Yoldaşlık
  • Görev Anlayışı

Terörle mücadelede askeri etikDüzenle

2005'te Asa Kasher ve Amos Yadlin, Journal of Military Ethics'te "Terörle Mücadelenin Askeri Etiği: İsrail Perspektifi" başlığı altında ortak bir makale yayınladı. Makale, Filistinli kişi ve örgütler tarafından gerçekleştirilen eylem ve faaliyetlere karşı IDF'nin yapacağı mücadeleye ilişkindi.[12]

Bu makalede Kasher ve Yadlin, teröristleri öldürmenin, yakındaki sivilleri vurma pahasına bile olsa haklı olduğu sonucuna vardı. Asa Kasher 2009 yılında Haaretz'e verdiği bir röportajda, İsrail Silahlı Kuvvetleri'nin etkili bir kontrole sahip olmadığı bir bölgedeki askerlerin canlarının korunmasının, düşman sivillerinin yaralanmasını önlemekten daha öncelikli olduğunu söyleyerek bu görüşü doğruladı.[13]

Makale yeni bir 'Davranış Kuralları' yazılması için Moshe Ya'alon'a yönelik yazılmıştı. Moshe Ya'alon makalenin görüşlerini onaylasa ve askeri forumlardan önce makaleyi defalarca sunduğu bildirilse de, makale ne Ya'alon ne de halefleri tarafından hiçbir zaman bağlayıcı bir IDF belgesine veya gerçek bir "kurala" dönüştürülmedi. Yine de, sivil nüfusun olduğu bir bölgede teröristlere karşı yapılan düşük yoğunluklu bir savaşta askerlere doğru davranışın ne olduğunu vurgulamak için belgenin bir eğitim materyali olması amacıyla uyarlandığı bildirildi.[14]

Bugün itibarıyla 'IDF Ruhu' hala resmi olarak savunma birlikleri için geçerli olan tek bağlayıcı ahlaki kod olarak kabul edilmektedir. 2009 yılında Amos Yadlin (o zamanki Askeri İstihbarat başkanı), Asa Kasher ile birlikte yazdığı makalenin resmi bağlayıcı bir kanun olarak onaylanmasını önerdi ve mevcut kodun ordunun en acil sorunlarından birini yeterince ele almadığını savundu: ''sivil nüfus içinde faaliyet gösteren terör örgütlerine karşı asimetrik savaş''.[15]

BütçeDüzenle

2011'de başbakan Benjamin Netanyahu sosyal yardımları karşılamak için savunma bütçesinde önemli kesintiler yapmak üzere harekete geçti.[16] Genelkurmay, önerilen kesintilerin silahlı kuvvetlerin savaşa hazırlığını tehlikeye attığı sonucuna vardı.[17] İsrail, 2012'de silahlı kuvvetlerine 15,2 milyar dolar harcadı. Bu onu gelişmiş ülkeler arasında savunma harcamalarının GSYİH'ye oranının en yüksek olduğu ülkelerden biri haline getirdi.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Ülkelerin Askeri Güçleri". 20 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2017. 
  2. ^ a b The Military Balance 2016, International Institute for Strategic Studies, 9 Şubat 2016, s. 19  - Includes US Foreign Military Assistance
  3. ^ New Perspectives on Israeli History: The Early Years of the State, By Laurence Jay Silberstein, (NYU Press 1991), 232
  4. ^ France & Iraq: Oil, Arms And French Policy Making in the Middle East, I.B.Tauris, 2 April 2006, By David Styan page 39–47
  5. ^ Charles Levinson (14 Ağustos 2010). "U.S., Israel Build Military Cooperation". Wall Street Journal. 13 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2017. 
  6. ^ Plushnick-Masti, Ramit (25 Ağustos 2006). "Israel Buys 2 Nuclear-Capable Submarines". The Washington Post. 30 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Haziran 2010. 
  7. ^ "Israel Defense Forces - Israel". www.globalsecurity.org. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  8. ^ web.archive.org https://web.archive.org/web/20110511190949/http://cms.education.gov.il/EducationCMS/Units/PrasIsrael/Tashkag/Tashlab_Tashkag_Rikuz.htm?DictionaryKey=Tashka. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021.  Eksik ya da boş |başlık= (yardım)
  9. ^ Landau, Emily B. (2012). "The Worst-Kept Secret: Israel's Bargain with the Bomb (review)". Shofar: An Interdisciplinary Journal of Jewish Studies. 30 (2): 148-150. doi:10.1353/sho.2012.0023. ISSN 1534-5165. 
  10. ^ "Main Doctrine". web.archive.org. 31 Ağustos 2009. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  11. ^ "Ethics". web.archive.org. 31 Ağustos 2009. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  12. ^ Kasher, Asa; Yadlin, Amos (Nisan 2005). "Military Ethics of Fighting Terror: An Israeli Perspective†". Journal of Military Ethics. 4 (1): 3-32. doi:10.1080/15027570510014642. ISSN 1502-7570. 
  13. ^ "The philosopher who gave the IDF moral justification in Gaza". Haaretz.com (İngilizce). Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  14. ^ "Teaching Morality in Armed Conflict". www.jewishvirtuallibrary.org. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  15. ^ "MI: IDF needs new ethics code for war on terror". Haaretz.com (İngilizce). Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  16. ^ "Israel: Generals say defense cuts perilous". UPI (İngilizce). Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021. 
  17. ^ "IDF battle readiness to suffer if budget cut, senior officers warn". Haaretz.com (İngilizce). Erişim tarihi: 16 Mayıs 2021.