"İstanbul'daki ormanlar" sayfasının sürümleri arasındaki fark

hujjh
(hujjh)
İklim ve toprak koşulları arasında büyük farkılılıklar gözlemlenmediği için ormanların doğal yetişme alanı ilin hemen her yanına dağılsa da, yağışın daha bol görüldüğü [[Karadeniz]] kıyılarında, güney kıyıları ve iç bölgelere oranla daha yoğun ormanlar barındırmaktadır. Çarpık kentleşme ve nüfus artışı gibi toplumsal sorunlar, [[İstanbul]]'da orman alanlarının özellikle 1950'lerden sonra hızla gerilemesine yol açmıştır. İstanbul ilinin toplam alanı 537.917,7 hektar olup; günümüzde bunun 238.710,4 hektarını ormanlık alanlar, 299.207,3 hektarını açık alanlar oluşturmaktadır.<ref name="İstanbulOBM">{{cite web |url=http://istanbulobm.ogm.gov.tr/|başlık=Hakkımızda > Tarihçe > İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü|erişimtarihi=7 Ağustos 2010|yayıncı=[[İstanbul Orman Bölge Müdürlüğü]]}} </ref>
 
== Kuzey ormanları ==
 
b hvbnbjghuj
İstanbul'un kuzey ormanları, [[Türkiye'de Karadeniz iklimi|Karadeniz ikliminin]] etkisinde biçimlenmiştir. Kuzey kesimlerde Karadeniz iklim özellikleri gözlemlenmekte; buna bağlı olarak sıcaklık ve yağış miktarı ilin güneyine göre değişiklikler göstermektedir. Kuzeyde yağışın fazlalığı ve sıcaklığın daha elverişli olması, toprakta bol miktarda humus oluşumuna olanak sağlamıştır. Güney kesimlerdeyse kurak dönemin uzunluğu ve don döneminin kısalığı humus oluşumunu azaltmıştır. Bu nedenle kuzeyde nemcil karakterde ormanlar oluşurken, güneyde kuraklığa dayanıklı türlerden oluşan ormanlar gelişmiştir.<ref name="D.B.İ.A. Ormanlar"/>
 
Nemcil ormanlar, en kuzeyde Karadeniz kıyılarından başlayarak içlere kadar sokulurlar. Vadi içlerinde ve yükseltilerin kuzeye bakan yamaçlarında ormanlar en gür ve gelişkin hâllerinde bulunurlar. Bu orman özellikleri, ilin her iki yakasında da hemen hemen aynıdır. [[Çatalca Yarımadası]]'nda da [[Kocaeli Yarımadası]]'nda da kuzey yamaçlar nemcil ormanlarla, güney yamaçlar kuraklığa dayanıklı türlerle kaplıdır. İç kesimlerde Karadeniz etkisinin kaybolduğu bölgelerde çeşitlilik büyük ölçüde azalır ve tekdüze bitki yayılımları başlar.<ref name="D.B.İ.A. Ormanlar"/>
 
[[Dosya:Polonezkoywoods.jpg|thumb|left|250px|Polonezköy'de ormanlık alan]]
 
İstanbul'un kuzey ormanları insan etkisiyle bozulmaya başladığında, yerlerini maki elemanları almaya başlar. Bu makilik alanlar, türce daha az olsa da, iklim ve toprak yapısı nedeniyle daha gürbüz bir yapıda görülürler. Çoğu yerde maki elemanları, [[kocayemiş]], [[defne]] ve [[akçakesme]]lerden oluşur. Kuzeyde yetişen türlere göre daha gür ve boylu olduklarından birer ağaç görünümü alabilirler.<ref name="D.B.İ.A. Ormanlar"/>
 
İstanbul'un kuzey ormanlarında görülen türler arasında [[sapsız meşe]], [[saplı meşe]], [[doğu kayını]], [[Anadolu kestanesi]], [[adi gürgen]], [[gümüşi ıhlamur]], [[adi kızılağaç]], [[ova karaağacı]], [[ova akçaağacı]] ve [[titrek kavak]] sayılabilir. Bunlar içinde sapsız meşe, kuzey ormanları içinde toplamda %75'lik bir paya sahiptir. Bunu Balkanlara özgü [[Macar meşesi]] izler. İstanbul'da sapsız meşenin ardından en çok görülen ağaç türü kestane idi. Ancak 1950-1960'lardan sonra ''[[Phytophthora cambivora]]'' adlı bir [[patojen]]in neden olduğu [[mürekkep hastalığı]]nın tüm İstanbul ormanlarına yayılması sonucu kestaneler bugün hemen hemen İstanbul ormanlarından silinmişlerdir.<ref name="D.B.İ.A. Ormanlar"/>
 
İstanbul ormanları, insan müdahalesi nedeniyle büyük oranda daralmış ve daralmayı sürdürmektedir. Örneğin [[Belgrad Ormanları]] 17'nci yüzyıl sonlarında 13 bin hektarlık bir alana yayılıyor ve Levent-Beşiktaş bölgesine kadar uzanıyordu. Ancak bu oran gittikçe azalarak günümüzde 5,442 hektara kadar gerilemiştir. Orman alanlarının büyük bölümü yakına kadar kente yakacak odun sağlamak amacıyla baltalık olarak değerlendirilmekteydi. Geçmişte baltalık olarak kullanılan ormanların büyük bölümü günümüzde bozulmuş ormanlara dönüşmüşlerdir. Orman alanlarının büyük bir bölümü ise şehirleşme nedeniyle yok olmuştur.
 
== Güney ormanları ==
Anonim kullanıcı