"Sema (tasavvuf)" sayfasının sürümleri arasındaki fark

değişiklik özeti yok
[[Arapça]] bir kelimedir. Farsça'ya da Arapça'dan geçmiş ve anlam farklılaşmasına ve anlam genişlemesine uğramıştır. Değişik Sufi tarikatlarının seremonilerinde yer alan; dua, dua eden kişi, şarkı, dans ve diğer ritüelistik aktivitelerin bazıları için kullanılır.
 
Batı dünyası genellikle Sema deyince sadece bir Sufi tarikatın dans ritüelini, yani sadece [[Mevlevi|Mevleviliğin]] içerdiği kendi etrafında dönerek yapılan dans ve bu dansın altyapısındaki dini, felsefi ve mistik görüşleri anlar. Oysa ki, semanın bir çok formu bu eylemi içermemektedir.
 
Sema ritüelinin güneş tapınmasıyla ilgisi bulunmaktadır. Güneşle ilişkilendirilen bir tanrı olan [[Tammuz]]'un simgesi, Tammuz'un baş harfi olarak T (T'nin üst kısmı aşağıda olan küçük t - haç) sembolüdür. Bu ritüelde güneş sisteminin işleyişi taklit edilerek, gezegenlerin güneşin ve kendi etraflarındaki dönüşü temsil edilir. Semazenlerin kollarını iki yana açarak duruşları da Tammuz'un sembolü olan haç-T şeklini verir. Açık tutulan kolların ucundaki ellerin biri göğe ve diğerinin yere doğru bakmasının kökenindeki felsefi anlayış Budizm ve Hinduizm gibi uzakdoğu dinlerinden kaynaklanır. Bu dinlerin Yin-yang ve yeniden doğuş döngüsü (reenkarnasyon) gamalı haçla (svastika) simgelenir. Gamalı haçın normal haçtan farkı, bu haçın güneş tanrısı Tammuz'un T'sini yeniden doğuş inancıyla birlikte simgelemesidir. Gamalı haçın uçları aşağıya ve yukarıya doğru dönük biçimdedir. Semazenlerin dönerken başlarını eğmeleri de aynı şekilde gamalı haçın uçları dönük şeklini ortaya koymaya yönelik bir duruştur. Güneş tanrısı [[Tammuz]] gerçekte [[Marduk]]'un güneş olma özelliğini gösteren üçlü tanrılarından biri olarak, gerçekte Marduk'un kendisidir. Marduk'un bu üçlü tanrılardan diğer ikisi ise [[Baal]] ve Astarti' ([[İştar]])dır.
 
{{sufizm-taslak}}
Anonim kullanıcı