Beyşehir Gölü: Revizyonlar arasındaki fark

düzenleme özeti yok
(telifli içerik)
Değişiklik özeti yok
 
Gölün tabanı neojen göl tortularıyla doludur. Gölün bir özelliği de içinde pek çok [[ada]]nın bulunmasıdır. Bunlardan bazıları; İğdeli, Akburun, Kızkulesi, [[Mada Adası|Mada]], Yılanlı, Külbent adalarıdır. Gölde bol miktarda [[balık]] vardır.
 
Göl’ün güney ve kuzey kıyıları sığ olup, en derin yeri 10 metreyi bulmaktadır. Göl su seviyesi ve alanı yıllara ve mevsimlere göre değişiklik göstermektedir.
 
1960-1990 göl rasat periyodunda, en düşük seviyesi Ekim 1975’te 1121.96 metre olarak tespit edilmiştir. Bu seviyedeki göl alanı 64.500 hektar olmuştur. Aynı rasat periyodundaki en yüksek su seviyesi, Mart 1981’de 1125.50 metre olarak gerçekleşmiştir. Bu kottaki göl alanı 74.600 hektardır.
 
Gölün beslenimi; Sultan dağları ve Anamas dağlarından inen çaylar ve dereler, güneyindeki ve batısındaki mezozoik kalkerlerin çatlaklarından gelen pınarlar, göl dibindeki kaynaklar ve doğrudan göl yüzeyine düşen yağışlarla olmaktadır. Gölü besleyen toplam 27 adet çay ve dereden en önemlileri; kuzeyde Çarıksaray Deresi, batıda Ozan Çayı, güneyde Eflatun Pınarı (Sarıöz Çayı), Termiye Çayı, Karadiken, Soğuksu ile ili Irmaktır.
 
Gölün boşalımı ise; gölün batısında kuzey-güney doğrultusunda yer alan düdenler vasıtasıyla suyun Manavgat havzasına taşınması, tarımsal amaçlı su kullanımı ve buharlaşma yoluyla gerçekleşmektedir.
 
Akarsuların döküldüğü bölgeler ve sazlıkların yoğun olarak bulunduğu doğu ve kuzey kıyıları bol gıdalı karakter göstermektedir. Ancak, büyük bir bölümü ekolojik olarak orta gıdalıdır.
 
Su ürünleri üretimi yönünden Göller Bölgesindeki en önemli göldür. Başta Sazan olmak üzere Akbalık, Çiçek Balığı, Gövce, Sarıbalık ve Çamura gölde bulunan balık türleridir.
 
Göl alanı iklimsel özellikleri itibariyle, Akdeniz ve İçanadolu iklimleri arasında geçiş özelliği göstermektedir. Göl yüzeyi kışın kısmen veya tamamen donduğu için kuşlar açısından iyi bir kışlama alanı değildir. Ancak, eylül ve ekim aylarında ördekler ve dalgıçlar onbinleri aşan gruplar oluşturur. Sakarmekelerin ve kazlarında eklenmesiyle ekim ayı sonlarında göldeki toplam kuş populasyonu ellibinleri geçer. Bazı yıllar bu sayı birkaç misline ulaşır.
 
Beyşehir Gölü’nün kuluçka alanı olarak önemi 1930’lu yıllardan beri bilinmektedir. Tepeli Pelikanın ilk bilinen kuluçka koloniler Beyşehir Gölü adalarında tespit edilmiştir. Adalar, av baskısı ve insan etkinliklerinden nispeten uzak olması sebebiyle karabataklar, balıkçıllar, martılar ve yırtıcılar için beslenme ve kuluçka alanı olarak önem taşımaktadır. Ayrıcı, eutrophic karakter gösteren ve akuatik canlılar bakımından zengin olan doğu kıyıları ve güneybatı ucundaki sazlıklar, dalgıçlar, yaban ördekleri ve balıkçıllar için kuluçka alanı oluşturduğu gibi aynı zamanda iyi bir beslenme alanıdır.
 
 
 
== Dış bağlantılar ==
89

düzenleme