"Fin İç Savaşı" sayfasının sürümleri arasındaki fark

proleterya ---> proletarya
k (Bot değişikliği Ekleniyor: ga:Cogadh Cathartha na Fionlainne)
(proleterya ---> proletarya)
Savaşın başlarında, öncü kuvvetler güney Finlandiyayı batıdan doğuya katederek ülkeyi ''Beyaz Finlandiya'' ve ''Kırmızı Finlandiya'' olarak ikiye böldüler. Kızıl muhafızlar kuzeyi kontrol altına aldılar, Kuzey, neredeyse tüm endüstriyel ve tarımsal kaynakları kapsıyordu. Beyaz Muhafızlar ise kalan toprakları kontrol altına aldılar fakat onların bölgelerinde küçük tarımsal araziler ve sosyal yapılaşmalar vardı. Karşıt güçlerin yerleşim birimleri sınırın her iki tarafında da mevcuttu: Beyaz alanda endüstriyel kasabalar olan [[Varkaus]], [[Kuopio]], [[Oulu]], [[Raahe]], [[Kemi]] ve [[Tornio]]; kırmızı alanda ise [[Porvoo]], [[Kirkkonummi]] ve [[Uusikaupunki]] bulunuyordu . 1918 şubatında bu kalelerin ele geçirilmesi her iki kuvvet içinde öncelikli hedefti.
 
Kızıllar daha sonra Finlandiya Sosyalist İşçi Cumhuriyeti adını aldılar (Helsinki'nin önderliğinde). [[Kullervo Manner]] başkandı ve diğer üyeler [[Otto Ville Kuusinen]] ve Yrjö Sirola'ydı.<ref>{{Harvnb|Jussila|Hentilä|Nevakivi|1999|pp=108}}</ref> [[Bolşevik Rusya]] Kızıl Finlandiya'yı desteklediğini deklare etti, ancak Kızılların [[demokratik sosyalizm]] görüşü, Lenin'in [[proleteryaproletarya diktatörlüğü]]ne benzemiyordu,<ref>{{Harvnb|Keränen|1992|p=102}}</ref>aslında Lenin ve arkadaşları Finlandiya'yı ilhak etmek istiyorlardı. Sosyal Demokratların çoğu bağımsız kalmak niyetindeydiler;<ref>{{Harvnb|Upton|1981|pp=263&ndash;278}}, {{Harvnb|Manninen|1993}}</ref> savaş devam ederken, Kızıl Muhafızlar Fin demokrasisinde daha baskın hale gelmeye başladılar Kızıl Finlandiya with their weapons, and the most radical Guards and the Finnish Bolsheviks, though few in number, obviously favoured annexation of Finland back to Russia.<ref>{{Harvnb|Upton|1981|pp=255&ndash;265}}, {{Harvnb|Manninen|1993 }}</ref>
The Finnish senate (''the Vaasa Senate'') relocated to the west-coast city of [[Vaasa]], which acted as the capital of [[White Finland]] from [[29 January]] to [[3 May]], and looked to Germany for military and political aid. Mannerheim agreed on the need for German weapons but opposed any intervention by German troops in Finland. The conservatives planned a monarchist political system, with a lesser role for Parliament. A section of the conservatives had always been against democracy; others had approved [[parliamentary system|parliamentarianism]] at first but after the crisis of 1917 and the outbreak of war had concluded that empowering the common people would not work. Moderate non-socialists opposed any restriction of parliamentarianism and initially resisted German military help, but prolonged warfare changed their stance.<ref>{{Harvnb|Upton|1981|pp=62&ndash;64}}, {{Harvnb|Vares|1998|pp=38&ndash;46, 56&ndash;79}}, {{Harvnb|Lackman|2000}}</ref>
The Finnish Civil War was fought along the railways, the vital means of transporting troops and supplies.<ref>{{Harvnb|Ylikangas|1993|pp=15&ndash;21}}</ref> The Red Guards' first objective was to cut the Whites' east-west rail connection, which they attempted north-east of Tampere, at the Battle of Vilppula. They also unsuccessfully tried to eliminate the Whites' bridgehead south of the [[Vuoksi River|River Vuoksi]] at Antrea on the [[Karelian Isthmus]], a threat to their rail connection with Russia.
Anonim kullanıcı