"1550-1562 Osmanlı-Alman Savaşı" sayfasının sürümleri arasındaki fark

 
=== 1553 ===
1553 yılı [[Macaristan]] cephesindeki savaşın bir süreliğine durduğu bir sene oldu. Bunun birinci sebebi, [[Kutsal Roma İmparatorluğu]]'nun barış teklifinde bulunmasıydı. [[V. Karl]] ve Kral Ferdinand tarafından görevlendirilen elçiler François Zay ile Verantius'un Osmanlı topraklarına girişlerini teminen Osmanlı Sarayı tarafından altı aylık ateşkes ilan edildi. 25 Ağustos 1553'te [[İstanbul]]'a varan elçiler 28 Ağustos'ta ise Kanuni Sultan Süleyman'ın huzuruna çıktılar ve (Osmanlıların elindeki) Macar toprakları için 140.000, [[Doğu Macaristan Krallığı|Doğu Macaristan]] (''Erdel'') ve (Almanların elindeki) Orta Macaristan için ise 40.000 düka altını vergi teklif ettiler. Osmanlılar ise ellerindeki Macar toprakları bir yana, Erdel'in dahi müzakere edilemeyeceği karşılığını vererek barış için Erdel'in tahliyesini şart koştular<ref>[https://vdocuments.mx/hammer-bueyuek-osmanli-tarihi-6cilt.html "Büyük Osmanlı Tarihi", Hammer, c.6, s. 58]</ref>. Bu temelde beş yıl süreli bir antlaşma taslağı hazırlandıysa da, 1554 Mayıs ayında [[Viyana]] Osmanlıların Erdel üzerindeki ''kılıç hakkı''nı kabul etmeyerek, buranın tahliyesi talebini reddetti.
1553 yılı Osmanlıların [[Macaristan]] cephesinde hareketsiz kaldıkları bir yıl oldu. Bunun birinci sebebi, bir yıl önce ele geçirilmiş geniş toprakların idarî düzenlemelerinin yapılması ve ele geçirilen çok sayıdaki kalenin berkitilmesiyidi. İkinci ve daha önemli sebep ise, [[Kanuni Sultan Süleyman]]'ın aynı yıl (1554 sonbaharaına kadar sürecek) üçüncü [[Nahcıvan Seferi|İran seferine]] çıkması ve Rumeli ordusunun da sefere katılmasıydı. Bunun neticesinde sınır birliklerine teslim edilen [[Macaristan]] cephesinde sadece [[Gyula]] ve [[Zigetvar]]'a akınlarla yetinilirken, [[Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu]] da gerek bir yıl önce uğradığı ağır kayıpların etkisiyle gerek [[Lutherci|Lutherciler]] ile [[Katolikler]] arasındaki 30 yıla yaklaşan iç savaşın yarattığı yıpranmışlıkla Osmanlılara karşı taarruza geçmeye cesaret edemedi. Nitekim 1552 yılında [[Lutherci]] prensler [[Saksonya Elektörlüğü]], [[Hessen]], [[Prusya Dükalığı]] ve [[Brandenburg]] Kutsal Roma İmparatorluğu'na isyan etmişler, [[Kanuni Sultan Süleyman]] da 10 Mayıs 1552 tarihli name-i hümayunuyla bu prensliklerin hükümdarlarına İmparator [[V. Karl]]'dan korkmamaları için teminat ve takip etmeleri gereken siyaset konusunda tavsiyeler vermişti<ref>"Kanuni Sultan Süleyman", Yılmaz Öztuna, Ötüken Neşriyat, İstanbul (2014) </ref>. (Benzeri bir desteği [[II. Selim]] de 1566 yılından itibaren [[İspanya Krallığı]]'nın egemenliğine karşı ayaklanan [[Hollanda]]'daki prenslere de askerî yardım taahhüdünde bulunmak suretiyle vermeye çalışmıştı<ref>"The Ottoman State and Its Place in World History", Kemal Karpat, Brill (1974), s.53</ref><ref>"The Mediterranean World: From the Fall of Rome to the Rise of Napoleon", Monique O'Connell & Eric R Dursteler, John Hopkins University Press, Baltimore (2016), s. 232</ref>).
 
Osmanlıların da bu dönemde barış müzakerelerine meyletmelerinin nedeni [[Kanuni Sultan Süleyman]]'ın doğudaki [[Safevîler|Safevî]] tehlikesine karşı bizzat sefer kararı almış olması ve iki cephede savaş istememesiydi. Nitekim, Alman elçilerinin ayrılmasından sonra (1554 sonbaharaına kadar sürecek) üçüncü [[Nahcıvan Seferi|İran seferine]] çıktı. Sefere Rumeli ordusu da katıldığından, [[Macaristan]] cephesi sınır birliklerine teslim edildi. Bu çerçevede, Alman elçilerin yanıtına kadar ateşkes hali uzatılırken, karşılıklı bazı akınlar haricinde ateşkese riayet edildi.
1553 yılında [[Akdeniz]]'deki mücadele daha hareketli geçti. [[Sinan Paşa]] ve [[Turgut Reis]] komutasındaki Osmanlı donanması; Antoine Escalin des Aimars komutasındaki [[Fransız Donanması]]yla birleşerek [[Napoli]], [[Sicilya]] ve [[Korsika]] kıyılarını vurduktan sonra, Ağustos ve Eylül aylarında [[Korsika'nın Fethi|Korsika'yı ele geçirdi]].
 
1553 yılı Osmanlıların [[Macaristan]] cephesinde hareketsiz kaldıkları bir yıl oldu. Bunun birinci sebebi, bir yıl önce ele geçirilmiş geniş toprakların idarî düzenlemelerinin yapılması ve ele geçirilen çok sayıdaki kalenin berkitilmesiyidi. İkinci ve daha önemli sebep ise, [[Kanuni Sultan Süleyman]]'ın aynı yıl (1554 sonbaharaına kadar sürecek) üçüncü [[Nahcıvan Seferi|İran seferine]] çıkması ve Rumeli ordusunun da sefere katılmasıydı. Bunun neticesinde sınır birliklerine teslim edilen [[Macaristan]] cephesinde sadece [[Gyula]] ve [[Zigetvar]]'a akınlarla yetinilirkenEsasen, [[Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu]] da gerek bir yıl önce uğradığı ağır kayıpların etkisiyle gerek [[Lutherci|Lutherciler]] ile [[Katolikler]] arasındaki 30 yıla yaklaşan iç savaşın yarattığı yıpranmışlıkla ateşkesi bozarak Osmanlılara karşı taarruza geçmeye cesaret edemedi. Nitekim 1552 yılında [[Lutherci]] prensler [[Saksonya Elektörlüğü]], [[Hessen]], [[Prusya Dükalığı]] ve [[Brandenburg]] Kutsal Roma İmparatorluğu'na isyan etmişler, [[Kanuni Sultan Süleyman]] da 10 Mayıs 1552 tarihli name-i hümayunuyla bu prensliklerin hükümdarlarına İmparator [[V. Karl]]'dan korkmamaları için teminat ve takip etmeleri gereken siyaset konusunda tavsiyeler vermişti<ref>"Kanuni Sultan Süleyman", Yılmaz Öztuna, Ötüken Neşriyat, İstanbul (2014) </ref>. (Benzeri bir desteği [[II. Selim]] de 1566 yılından itibaren [[İspanya Krallığı]]'nın egemenliğine karşı ayaklanan [[Hollanda]]'daki prenslere de askerî yardım taahhüdünde bulunmak suretiyle vermeye çalışmıştı<ref>"The Ottoman State and Its Place in World History", Kemal Karpat, Brill (1974), s.53</ref><ref>"The Mediterranean World: From the Fall of Rome to the Rise of Napoleon", Monique O'Connell & Eric R Dursteler, John Hopkins University Press, Baltimore (2016), s. 232</ref>).
 
1553 yılında [[Akdeniz]]'deki mücadele daha hareketli geçti. [[Sinan Paşa]] ve [[Turgut Reis]] komutasındaki Osmanlı donanması; Antoine Escalin des Aimars komutasındaki [[Fransız Donanması]]yla birleşerek [[Napoli]], [[Sicilya]] ve [[Korsika]] kıyılarını vurduktan sonra, Ağustos ve Eylül aylarında [[İspanya Krallığı]]'nın müttefiki [[Ceneviz Cumhuriyeti|Cenevizliler]]in idaresindeki [[Korsika'nın Fethi|Korsika'yı ele geçirdi]].
 
=== 1554 ===
13.477

düzenleme