"VII. Fernando" sayfasının sürümleri arasındaki fark

k
Bot v3: Kaynak ve içerik düzenleme (hata bildir)
k (Bot v3: Kaynak ve içerik düzenleme (hata bildir))
[[Dosya:Fernando VII y María Cristina de Borbón-Dos Sicilias.jpg|küçükresim|160px|sol|VII. Fernando ve son eşi María Cristina. ([[Luis de la Cruz Ríos]] 1832)]]
 
[[IV. Carlos]] ile [[Parmalı Maria Luisa]]'nın oğluydu. Gençlik yıllarında yönetime annesinin ve babasının güvenini kazanmış olan Başbakan [[Manuel de Godoy]] egemendi; Fernando'nun özel öğretmeni, onun Godoy'a duyduğu kıskançlığı körükleyerek, [[Napolyon Bonapart|Napolyon]]'dan destek istemesi yönünde cesaretlendirdi. Bu gelişmeler karşısında kaygılanan IV. Carlos, Fernando'yu tutuklattı, daha sonra da bağışladı. Godoy'un Fransız birliklerinin [[İspanya]]'ya girmesine izin vermesi üzerine patlak veren Aranjuez Ayaklanması'yla (17 Mart 1808) Carlos tahtı oğlu Fernando'ya bırakmak zorunda kaldı. Ama çok geçmeden [[Napolyon Bonapart|Napolyon]] [[Madrid]]'i işgal etti ve Fernando'yu sınır bölgesine çağırarak, krallık tacını IV. Carlos'a geri vermeye zorladı. Ardından, erkek kardeşi Joseph'i İspanya kralı I. Jose adi ile kral yaptı ve Fernando'yu savaş süresince [[Fransa]]'da tutukladı. [[Napolyon Savaşları]] sırasında [[Fransa]]'da tutuklu kalmıştır.<ref>{{kitap kaynağı | başlık = Spain, 1808–1975 | soyadı = Carr | ad = Raymond | yıl = 1982 | sayfalar = 79–85 79-85}}</ref>
 
Bunun üzerine, İspanyol halkı Fernando adına Fransız istilacılara karşı ayaklandı. 1812'de İspanya'nın bağımsızlığını kazanmış kesiminde, kralın yetkilerini sınırlayan liberal "Cadiz Anayasası" yürürlüğe kondu. [[Napolyon Bonapart|Napolyon]], bu anayasayı yürürlükten kaldırması için VII. Fernando ile [[Valencay Antlaşması]] yapıp Aralık 1813'te onu serbest bıraktı. Fernando ülkesine döndükten sonra krallık yetkilerini geri alarak artık kısmen bağımsız olan İspanyol Amerikası'nda denetimini yeniden kurmaya çalıştı. Ama bakanları, [[Amerika]]'daki ordularına destek birlikleri gönderemedikleri gibi, İngiliz hükümetini de Amerika'nın yeniden fethi için işbirliğine ikna edemediklerinden herhangi bir sonuç elde edemedi. 1820'deki liberal devrimle, Fernando 1812 Anayasası'nın yeniden yürürlüğe konmasını kabul etmek zorunda kaldı.<ref>Carr, s. 105–119</ref>
{{Commons kategori|Ferdinand VII}}
* [http://historiaantiqua.byethost8.com/paginas/antiguoregimen.htm#FernandoVII Historiaantiqua.] "Histori Antica" websitesinde "Fernando VII" {{es icon}}
* {{Kitap kaynağı | soyadı1 = Clarke | ad1 = Henry Butler | soyadı2 = Hutton | ad2 = William Holden | başlık = Modern Spain, 1815–1898 | yıl = 1906 | sayfalar = 1–92 1-92| url = https://books.google.com/books?id=O24OAAAAYAAJ | yayımcı = University Press - Books for college libraries | erişimtarihi = 29 Temmuz 2018 | dil = İngilizce | arşiv-url arşivurl= https://web.archive.org/web/20190610062904/https://books.google.com/books?id=O24OAAAAYAAJ | arşiv-tarihi arşivtarihi= 10 Haziran 2019 | ölüurl = hayır }}
* {{Dergi kaynağı | soyadı = Fehrenbach | ad = Charles Wentz | başlık = Moderados and Exaltados: The Liberal Opposition to Ferdinand VII, 1814–1823. | dergi = The Journal of Risk and Insurance | cilt = 36 | sayı = 5 | tarih = Aralık 1969 | sayfalar = 52–69 52-69| url = https://www.jstor.org/stable/251163 | yayımcı = American Risk and Insurance Association | erişimtarihi = 29 Temmuz 2018 | dil = İngilizce }}
* {{Dergi kaynağı | soyadı = Woodward | ad = Margaret L. | başlık = The Spanish Army and the Loss of America, 1810–1824. | dergi = Hispanic American Historical Review | yıl = 1968 | sayfalar = 586–607 586-607| cilt = 48 | sayı = 4 | tarih = Kasım 1968 | url = https://www.jstor.org/stable/2510900 | yayımcı = Duke University Press | erişimtarihi = 29 Temmuz 2018 | dil = İngilizce }}
 
{{başlangıç kutusu}}
899.791

değişiklik