"Bürünbirimcik" sayfasının sürümleri arasındaki fark

k
Bot v3: Kaynak ve içerik düzenleme (hata bildir)
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.7)
k (Bot v3: Kaynak ve içerik düzenleme (hata bildir))
# Türkçe gibi bazı diller, ses erimesine başvurarak bürünbirimciklere izin vermez. Örneğin, çağırı şeklinde uzunlanan yapı çağrı biçimine dönüştürülerek birimleme bürünbirimciğe gerek kalmaksızın hece ile sağlanır.
 
Genel olarak, tek bürünbirimcikli heceler "hafif", iki bürümbirimcikliler "ağır", üç bürünbirimcikliler "yoğun" heceler olarak adlandırılır. Bazı dillerde, örneğin [[Eski İngilizce]] ve bugünkü İngilizcede, dört bürünbirimciğe sahip yapılar bulunabilmektedir.<ref>{{Kitap kaynağı|başlık=The Cambridge History of the English Language|soyadı=Hogg|ad=Richard|yayıncı=Cambridge University Press|yıl=1992|isbn=0-521-26474-X|editör-soyadı=Hogg|editör-ad=Richard|cilt=1|konumyer=University Press, Cambridge, UK|sayfalar=96|bölüm=3 Phonology and Morphology}}</ref>
 
==Diller==
Eski Yunanda kısa heceler bir bürünbirimcik ve uzun ünlüler ile çift ünlüler iki bürünbirimcik olarak kabul edilmiştir. Böylece, uzun ē ([[eta]]: η), ee şeklinde iki kısa ünlünün bileşimi şeklinde düşünülmüştür.<ref>[http://www.jstor.org/stable/412064 The Inflectional Accent in Indo-European]. Paul Kiparsky. ''Language''. Vol. 49, No. 4 (Aralık, 1973), s. 794–849. [[Linguistic Society of America]].</ref> Eski Yunanda, bir kelimedeki söyleyiş perdesi yalnızca bir bürünbirimcik üzerine yerleştirilirdi. Eski İngilizcede, kısa çift ünlüler ve tek ünlüler tek bürünbirimciklidir. Uzun çift ünlüler ve tek ünlüler iki bürünbirimciklidir. Bir hecenin ünsüzle biten her parçası bir bürünbirimcik barındırır. Ayrıca ikiz ünsüzler kendilerinden önceki heceye bir bürünbirimcik ekler. Modern İngilizcede de, aynı eski İngilizcede olduğu gibi heceler 4 bürünbirimcikten fazla barındıramaz. Aksi takdirde, ses düşmesi yaşanır. İngilizce, Eski İngilizceden beri İngilizcede, tüm anlamlı kelimeler en az iki bürünbirimciğe sahip olmak zorundadır.<ref>Hogg 1992, p. 95-98</ref>
Türkçe hece tabanlı bir dil olup bürünbirimcik barındırmaz. Yalnız hece ve aruz ölçüsü hesabı yapılırken, uzun ünlüler iki ünlü değerinde değerlendirilir ki.<ref>{{Web kaynağı | başlık = Hece, aruz ve serbest ölçü | url = https://www.milliedebiyat.com/index.php/edebiturler/siir/hece-aruz-ve-serbest-olcu | arşivurl = https://web.archive.org/web/20170204004706/https://www.milliedebiyat.com/index.php/edebiturler/siir/hece-aruz-ve-serbest-olcu | arşivtarihi = 4 Şubat 2017 | erişimtarihi = 3 Şubat 2017 | ölüurl = yes evet}}</ref>, bu da ölçüleme durumunda Türkçedeki bazı yabancı kökenli kelimelerin bürünbirimcikler olarak değerlendirildiğini gösterir. Ayrıca [[aruz]] ölçüsü bulunurken kullanılan [[med]] tekniği, bürünbirimcik mantığına farklı bir bakış açısı getirmektedir. [[Luanda]]ca, [[Kiribati|Kiribati dili]], [[Hawaice]], [[Japonca]] ve [[Sanskritçe]], bürünbirimciklerin kullanıldığı dillere verilebilecek diğer örneklerdir.
 
==Ayrıca bakınız==
==Kaynakça==
{{Kaynak başı}}
* {{Kitap kaynağı |ad=John |soyadı=Clark |yazar2=Collin Yallop |yazar3=Janet Fletcher |yıl=2007 |başlık=Introduction to Phonetics and Phonology |baskıbasım=3rd |konumyer=Oxford |yayıncı=Blackwell |isbn=1-4051-3083-0}}
{{Kaynak sonu}}
 
940.354

düzenleme