"Britannicus" sayfasının sürümleri arasındaki fark

değişiklik özeti yok
[[Image:Claudiusreal.jpg|left|thumb|300px|Britannicus'un doğumu anısına bastırılmış [[sestertius]]]]
 
Britannicus, bir ihtimale göre, [[12 Şubat]] [[41]]'de [[Roma İmparatoru]] [[Claudius]] ve karısı [[Messalina]]'nın oğlu olarak doğmuşturmargin<ref>Levick'e göre bu tarih bir yıl hatalıdır</ref>. Claudius'un en büyük oğlu yaklaşık 14 yaşında yaklaşık 20 yıl önce öldüğünden babasının hayatta kalan tek erkek çocuğudur. Bu sepeble, babasının varisi olduğunun bir işareti olarak yine onun [[praenomen]]'ini (Roma yurttaşının ilk adı) alacak şekilde '''Tiberius Claudius Germanicus''' adı verilmiştir. Britannicus'un babası sadece bir ay önce tahta çıkmıştı ve varisi olarak oğlunun doğmasıyla konumunu daha da güçlendirdi. Doğumun anısına, ön yüzünde ''Spes Augusta'' - (imparatorluk ailesinin umudu) yazan [[sestertius|sestertii]] bastırıldı. İki yıl sonra, 43 yılında, Senato tarafından Claudius'a Britanya'nın fethi onuruna '''"Britannicus"''' unvanı verdiverildi. İmparator bu unvanı kendisi için kullanmayı reddetse de oğlu adına kabul etti. Bu onun gelecek kuşaklar tarafından da tanınanacak olduğu adı oldu. Suetonius'a göre Claudius, Britannicus'a çok düşkündü. Kamu etkinliklerinde onu yanında gezdiriyor ve kalabalıklardan da benzer cevabı alabilmek için "İyi şanslar oğlum!" diye bağırıyordu. Erken olgunlaşmış bir çocuk olduğu söylenir.
 
==Annesi Messalina'nın ölümü ==
 
==Üvey kardeşi Nero'nun yükselişi==
Annesinin ölümünün ardından Britannicus'un sorumluluğu Claudius'a geçti. Yetişkin bir varisin eksikliği İmparatoru, özellikle diğer [[Julio-Claudian Hanedanı|Julio-Claudian]]'larca hanedanı devirmeye yönelik tertiplerin tehlikesiyle karşı karşıya bırakıyordu. İddialara göre, daha büyük bir varis bularak aile içindeki çekişmeleri durdurabilmek için son yetişkin Julian olan [[Genç Agrippina]] ile evlendi. Kısa bir süre sonra da Agrippina'nın Britaniccus'tan daha büyük olan ve doğrudan Augustus'un soyundan gelen oğlu [[Nero]]'yu evlat edindi. [[Nero]], Britannicus'un kız kardeşi [[Claudia Octavia]] ile evlendi ve Britannicus'un taht için yeterli olgunluğa ulaşacağı zamana kadar ortak varis olarak adlandırıldı. Nero popüler genç bir adamdı ve evlatlık edinilmesi gerçekten de Claudius'un saltanatının ikinci yarısında ona karşı yapılan tertiplerin azalmasına neden oldu. Britannicus üvey ailesiyle uyum sağlayamamıştı. [[Tacitus]], evlatlık edinilmesinden çok sonraları bile Nero'yu doğum adı "Domitius" olarak çağırmaya devam ettiğini aktarır. Her halukarda bu iddaaların Britannicus'un düşmanları tarafından yapıldığı hatırda tutulmalıdır. Buna, çocukların etkinliklerde birlikte onurlandırılmaları ve Nero'nun erkekliğe dah erken adım atmasının kıskançlığı da dahildir. Nero bu hakaretlere Britannicus'un gayri meşru olduğu ısrarla tekraralayarak karşılık verdi ancak Claudius bu iddaa'ya inandığına dair her hangi bir berlirti vermedi. Tacitus, Agrippina ve Nero'ya karşı muhalif olmak için nedenleri olanlar bu tarışmalardan bir avantaj sağlayabilmek için Britannicus'un etrafında bir grup olduşturdular. Agrippina bu destekçilerden Britannicus'un çevresini değiştirerek misilleme yaptı. Özel eğitmeni ve Messalina tarafından piyon olarak kullanılan Sosibius vakit geçirilmeden bertaraf edildi. Claudius'un bunu, [[Damnatio Memoriae]] uygulanmış eski resmi karısı ile olan bağlantısı nedeniyle bunu kabul etmiş olması muhtemeldir.
After the downfall of his mother, Britannicus' youth became a liability for Claudius. The lack of an adult heir made the emperor vulnerable to conspiracies aimed at overthrowing the dynasty, especially those by other [[Julio-Claudian dynasty|Julio-Claudians]]. It was suggested that he should find an older heir and try to bring an end to strife within the family by marrying [[Agrippina the Younger]], the last adult Julian. Shortly after Claudius married Agrippina, he adopted her son [[Nero]], who was older than Britannicus and a direct descendant of [[Augustus]]. [[Nero]] was married to Britannicus' sister [[Claudia Octavia]] and named joint-heir with Britannicus until such time as the latter came of age. Nero was a popular young man, and his adoption did indeed stave off coup attempts in the second half of Claudius' reign. Britannicus did not get along with his step-family. According to the historian [[Tacitus]], Britannicus continued to refer to Nero by his birth-name, Domitius, long after the adoption. However, it must be remembered that this was an accusation, made by enemies of Britannicus. This included public events where the boys were honored as a pair, and jealousy was heightened by Nero's rise to manhood. Nero reacted to these slights by insisting that Britannicus was illegitimate, but Claudius gave no indication of believing this. Tacitus reports that those who had reason to oppose Agrippina and Nero formed a faction around Britannicus, taking advantage of this discord. Agrippina retaliated against these supporters with force, changing Britannicus' circle. His tutor, Sosibius, had once been a tool of Messalina's, and Agrippina quickly disposed of him. Claudius may have agreed to this because of their links to his old officially [[damnatio memoriae|damned]] wife. Such warring factions would have undermined his very reason for adopting Nero and marrying Agrippina.
 
==Babası Claudius'un ölümü ==
3.983

değişiklik