Siyasetçi: Revizyonlar arasındaki fark

7 kaynak kurtarıldı ve 0 kaynak ölü olarak işaretlendi.) #IABot (v2.0.7
k (Bot: Kaynak ve içerik düzenleme (hata bildir))
(7 kaynak kurtarıldı ve 0 kaynak ölü olarak işaretlendi.) #IABot (v2.0.7)
 
== Medya ve retorik ==
Siyasetçiler konuşmaları ya da kampanya reklamlarındaki söylemleri ile tanınırlar. Özellikle seçmenlere aşina oldukları politik pozisyonlarını geliştirmelerine izin veren ortak temalar kullanmaları ile bilinirler.<ref>Jonathan Charteris-Black, ''Politicians and rhetoric: The persuasive power of metaphor'' (Palgrave-MacMillan, 2005)</ref> Politikacılar gerekliliği nedeniyle medyanın uzman kullanıcıları hâline gelirler.<ref>Ofer Feldman, ''Beyond public speech and symbols: Explorations in the rhetoric of politicians and the media'' (2000).</ref> 19. yüzyılda siyasetçiler, posterlerin yanı sıra gazeteler, dergiler ve broşürleri de yoğun şekilde kullanmışlardır.<ref>Robert J. Dinkin, ''Campaigning in America: A History of Election Practices'' (1989) [https://www.questia.com/library/1904945/campaigning-in-america-a-history-of-election-practices online] {{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20170630071820/https://www.questia.com/library/1904945/campaigning-in-america-a-history-of-election-practices |tarih=30 Haziran 2017 }}</ref> 20. yüzyılda radyo ve televizyon dallarına geçerek televizyon reklamlarını bir seçim kampanyasının en pahalı parçası hâline getirmişlerdir.<ref>Kathleen Hall Jamieson and Keith Spillette, ''The Press Effect: Politicians, Journalists, and the Stories that Shape the Political World'' (2014)</ref> 21. yüzyılda internet ve akıllı telefonlara dayalı sosyal medyaya giderek, bunlara daha fazla dahil oldular.<ref>Nathaniel G. Pearlman, ''Margin of Victory: How Technologists Help Politicians Win Elections'' (2012) [https://www.questia.com/library/120087477/margin-of-victory-how-technologists-help-politicians online] {{Webarşiv|url=https://web.archive.org/web/20170630065750/https://www.questia.com/library/120087477/margin-of-victory-how-technologists-help-politicians |tarih=30 Haziran 2017 }}</ref>
 
Söylenti siyasette her zaman önemli bir rol oynamıştır; rakibin olumsuz söylentileri, kendi tarafı hakkındaki olumlu söylentilere göre daha etkili olur.<ref>David Coast and Jo Fox, "Rumour and Politics" ''History Compass'' (2015), 13#5 pp 222-234.</ref>
Birçok bilim insanı, siyasetçilerin özelliklerini yerel ve ulusal düzeylerde karşılaştırarak ve daha liberal olanları veya daha muhafazakâr olanları kıyaslayarak seçimler açısından daha başarılı ve daha az başarılı olanları karşılaştırırlar.<ref>Timothy S. Prinz, "The career paths of elected politicians: a review and prospectus." in Shirley Williams and Edward L. Lascher, eds. ''Ambition and beyond: career paths of American politicians'' (1993) s: 11-63.</ref> Son yıllarda özel ilgi, kadın siyasetçilerin ayırdedici kariyer yollarına odaklanmıştır.<ref>Elina Haavio-Mannila and Torild Skard, eds. ''Unfinished Democracy: women in Nordic politics'' (2013)</ref> Örneğin, Latin Amerika politikasında "Supermadre" modeli ile ilgili çalışmalar yapılmaktadır.<ref>Elsa M. Chaney, ''Supermadre: Women in Politics in Latin America'' (University of Texas Press, 2014).</ref>
 
Birçok politikacının, binlerce isim ve yüzü hatırlaması ve hikâyeleri ile ilgili kişisel anıları hatırlama becerisine sahip olması bir basketbol oyuncusunun çok uzun boylu olması gibi bir avantajdır. Birleşik Devletler başkanları George W. Bush ve Bill Clinton bu tür anıları ile ünlüydü.<ref>{{Kitap kaynağı|yazar=Iwan W. Morgan|başlık=Assessing George W. Bush's Legacy: The Right Man?|url=https://books.google.com/books?id=8WfFAAAAQBAJ&pg=PA45|yıl=2010|sayfa=45|erişim-tarihi=29 Kasım 2016|arşiv-url=https://web.archive.org/web/20161215011215/https://books.google.com/books?id=8WfFAAAAQBAJ&pg=PA45|arşiv-tarihi=15 Aralık 2016|ölüurl=no}}</ref><ref>{{Kitap kaynağı|yazar=James E. Mueller|başlık=Tag Teaming the Press: How Bill and Hillary Clinton Work Together to Handle the Media|url=https://books.google.com/books?id=dw8SBZ6KRqYC&pg=PA32|yıl=2008|sayfa=32|erişim-tarihi=29 Kasım 2016|arşiv-url=https://web.archive.org/web/20161214190433/https://books.google.com/books?id=dw8SBZ6KRqYC&pg=PA32|arşiv-tarihi=14 Aralık 2016|ölüurl=no}}</ref>
 
Diğer araştırmalarda, politikacıların diğer kişilerin gösterdikleri karmaşık kişiliklerden yoksun olduklarını ve bu nedenle basit zekaya sahip olduklarını göstermiştir.<ref>Politicians' uniquely simple personalities. Gian Vittorio Caprara, Claudio Barbaranelli, Philip G. Zimbardo, 1997</ref>
579.747

düzenleme