"Goeben ve Breslau'nun takibi" sayfasının sürümleri arasındaki fark

→‎Kaçış: + Genelkurmay
(→‎Kaynakça: + Buradan da eklemeler yapalım)
(→‎Kaçış: + Genelkurmay)
Almanya bir süredir [[İkinci Meşrutiyet]] döneminin etkin gücü olan [[İttihat ve Terakki|İttihat ve Terakki Fırkası]] ile yakınlaşmaktaydı. Parti üzerindeki ağırlığını sonunda kullanan Alman hükümeti, Osmanlı savaş bakanı [[Enver Paşa]]'ya gemilerin boğazdan geçmesi için baskı yapmaya başladı. Boğazların [[Rus İmparatorluğu|Rusya]]'ya ulaşmak için dört mevsim boyunca seyrüsefere açık olan tek deniz yolu ve en önemli ikmal hattı olması, Rusya'nın Alman gemilerinin geçişine şiddetle karşı çıkmasına sebep olacaktı. Ayrıca Almanlar Enver Paşa'yı takipteki Britanya gemilerine ateş açılması emri vermeye de ikna etmeyi başardılar. Souchon boğazlara girme izni aldığında gemilerdeki gözcüler, yaklaşan Britanya gemilerinin dumanını ufukta görebiliyordu. Aslen izin, Çanakkale Müstahkem Mevkii Komutanlığı'na 8 Ağustos tarihli ve "Başkumandan vekili Enver" imzalı şifreli telgrafla iletilmişti. Telgrafta, "Almanya Hükümeti'nin ''Goeben'' ve ''Breslau'' ismindeki sefain-i harbiyesinin (savaş gemilerinin) düşmanla muharebeye tutuşmuş olmaları muhtemeldir. Sefain-i mezkure (adı geçen gemiler) boğaza iltica ederlerse duhullerine (girişlerine) müsaade ve kabul ediniz." denilmektedir.<ref>Askeri Tarih Belgeleri Dergisi, sayı 88, Ağustos 1989</ref>
 
Gemiler 1110 Ağustos saat 17.00'tade Çanakkaleiki gemi [[Kütahya (torpido botu)|''Kütahya''ye vardılartorpidobotunun]] kılavuzluğunda içeri alındı, mevcut iki mayın hattını Rumeli yakasındaki geçitten geçti ve saat 19.30'da [[Nara Burnu]]'na demirlediler.{{sfnkdş|LangensiepelGenelkurmay|Güleryüz|19951976|s=2851}} Burada üç gün Çanakkale'nin kuzeyinde bir koyda demirli durumda bekledikten sonra 13 Ağustos'ta [[Erdek]]'te kömür ikmalinin{{kdş|Genelkurmay|1976|s=51}} ardından 16 Ağustos'ta [[Tuzla, İstanbul|Tuzla]]'aya ulaştılar.{{sfn|Massie|2004|s=64}}{{sfn|Noppen|2015|s=18}} Gemilerin İstanbul'a demirlemeleri Rusya, Fransa ve özellikle de Britanya'nın sert protestolarına neden oldu. Osmanlı Devleti savaşta hala tarafsızdı ve uluslararası anlaşmalar gereği Alman gemilerinin boğazlardan geçişini önlemekle yükümlüydü. Bu sorunun etrafından dolanmak üzere Alman büyükelçisinin önerisiyle gemilerin Türk donanmasına katılması kararlaştırıldı.{{sfn|Massie|2004|s=65}} Protestolara cevap olarak söz konusu iki geminin parası peşin olarak ödenmiş olduğu halde Britanya hükümetince gasp edilen iki gemi yerine Almanlardan satın alınmış olduğu bildirilmiştir. Bu gemiler için 500.000 altın lira ödendiği ve isimlerinin ''[[Yavuz (muharebe kruvazörü)|Yavuz]]'' ve ''[[Midilli (kruvazör)|Midilli]]'' olarak değiştirilerek Osmanlı Donanması'na dahil edildiği bildirilmiştir. Britanya, Akdeniz'deki bir tehdidin azalmasından memnuniyet duymuştu.{{sfn|Massie|2004|s=48-49}} 16 Ağustos'ta gemilerin resmi devir töreni yapıldı; Alman bayrakları indirilerek direklere Osmanlı bayrağı çekildi ve Bahriye Nazırı gemileri Osmanlı donanmasına kabul etti, ertesi gün Alman mürettebata [[fes (başlık)|fes]]ler dağıtıldı.{{sfn|Massie|2004|s=65-66}}{{kdş|Genelkurmay|1976|s=52}} Ancak Souchon halen gemilerin kumandanı, Alman mürettebat ise yerinde idi.{{sfn|Noppen|2015|s=18}}
 
== Sonuçları ==
46.539

değişiklik