"Dayı (unvan)" sayfasının sürümleri arasındaki fark

+
(+)
Etiket: 2017 kaynak düzenleyici
 
Dayılık için hiçbir ehliyet ve menşe şartı aranmazdı. En aciz ve cahil yeniçeri bile bu makama göz dikebilirdi. Dayı nazırlarını kendi seçer, eyalet beylerini istediği gibi tayin eder, adaleti yerine getirir ve ecnebi devletler ile müzakerelere girişirdi. Dayılar yeniçerilerin aldıkları aylıktan (ayda 50 sağ akçe ve tayın) başka, para almazlar; fakat beylerden ve diğer memurlardan tevcih (yöneltmek) hakkı ile korsanların aldıkları ganimetlerden hisse alırlar, vazifeye başlayan konsoloslardan ve barış anlaşmalarının imzası veya yenilenmesi halinde, ecnebi devlet reislerinden hediyeler kabul ederlerdi. Sonra müslüman ve yahudi tüccarlar ile ortak olarak para kazanabilirlerdi. Dayıların, devlet hazinesinden ayrı, hususi hazineleri vardı. Birçok dayılar muazzam servetler toplamışlardı; fakat bu servetler, dayılar idama mahkûm olurlarsa devlet hazinesi hesabına geçirilirdi.
 
==Tunus'taki Dayılar listesi==
* İbrâhim Rodosî (1591–1593)
* Musa (1593)
* Uthman (1593–1610)
* Yusuf (1610–1637)
* Usta Murad (1637–1640)
* Ahmed Hoca (1640–1647)
* Muhammad Laz (1647–1653)
* Mustafa Laz (1653–1665)
* Mustafa Kara Kuz (1665–1666)
* Muhammad Hacıoğlu (1666–1669)
* Chaabane Hoca (1669–1672)
* Muhammad Menteşeli (1672–1673)
* Ali Laz (1673)
 
== Yaşamları ==
32.264

değişiklik