"Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme, değiştirildi: 1819 → 1819 (11), Mart → Mart, Ekim → Ekim (2), Aralık → Aralık AWB ile
(→‎top: düzeltme AWB ile)
(düzeltme, değiştirildi: 1819 → 1819 (11), Mart → Mart, Ekim → Ekim (2), Aralık → Aralık AWB ile)
}}
 
'''Chlodwig Carl Viktor Fürst zu Hohenlohe-Schillingsfürst''' (31 Mart [[1819]] - 6 Temmuz [[1901]]), Alman imparatorluk şansölyesi, [[Ekim]] [[1894]]'tem [[Ekim]] [[1900]]'e değin [[Prusya]] başbakanı ve İmparator [[II. Wilhelm]]'in ''Chlodwig Amca''sı. İmparatorun üzerindeki etkisine karşın, aşırılıklarını önleyememiştir.
 
[[Bavyera]]lı bir [[Katolik]] olan ve bir prens ailesinden gelen Hohenlohe hem Hohenlohe-Schillingsfürst prensi, hem de Ratibor und Corvey prensi unvanlarını taşıyordu. Kısa bir süre Prusya devlet hizmetinde bulunduktan sonra Bavyera üst meclisinde yer aldı. [[1848]]'de [[Frankfurt]]'taki geçici Alman hükümetine bağlı bir diplomat olarak görev yaptı.
 
Bavyera'nın, [[Yedi Hafta Savaşı]]'nda ([[1866]]) [[Avusturya]]'nın müttefiki olarak Prusya karşısında yenilgiye uğramasından sonra, [[Aralık]] [[1866]]'da, besteci [[Richard Wagner]]'in önerisi üzerine Bavyera başbakanlığına getirildi. Kuzey Alman Konfederasyonu'yla ittifak kurması ve Alman Gümrük Birliği'nin (''Zollverein'') yenilenmesini desteklemesi, Bavyeralı milliyetçilerin muhalefetine ve [[Mart]] [[1870]]'te iktidardan düşmesine yol açtı.
 
Bavyera'nın 1871'de Alman Devleti'ne katılmasını destekledi. [[Reichstag]]'da başkan yardımcısı, Bundesrat'ta Bavyera temsilcisi olarak görev yaptı. ''Kulturkampf'' (yeni Alman Devleti ile Katolik Kilisesi arasındaki çatışma) sırasında kilisede verilen vaazların siyasi amaçla kullanılmasını yasaklayan bir yasa tasarısına önayak oldu ve [[Cizvit]] tarikatının dağıtılmasını destekledi.
 
Temkinliliği, zekası ve geniş deneyiminden dolayı, [[1894]]'te Caprivi kontu Leo'nun görevden alınmasıyla boşalan şansölyelik makamını dolduracak aday olarak ortaya çıktı. Şansölye olur olmaz Johannes von Miquel, Amiral Alfred von Tirpitz, Adolf Marschall von Bieberstein ve Bernhard von Bülow gibi nüfuzlu kişilerin gölgesinde kaldığını gördü. [[II. Wilhelm]]'in çoşkularının yol açtığı zararları önlemeye ya da onarmaya çalıştıysa da fazla başarılı olamadı. Wilhelm'in Sosyal Demokratlara karşı sert davranma politikasından yana olma politikasına karşın, bozgunculuğa karşın Alman yasasının ([[1894]]) ve Sosyalistlere karşı Prusya yasasının ([[1897]]) çıkarılmasını destekledi.
 
Bülow'un 1897'de dışişleri bakanı olarak uluslararası ilişkilerde Alman nüfuzunu artırmayı amaçlayan yeni bir dünya siyaseti izlemeye başlamasıyla bütünüyle silik bir şansölye durumuna düştü. İstifa edince yerine Bülow geçti.