"D'Hondt sistemi" sayfasının sürümleri arasındaki fark

Yöntemin orantılılığa nasıl yaklaştığına dair bir açıklama ekledim.
(düzeltme AWB ile)
(Yöntemin orantılılığa nasıl yaklaştığına dair bir açıklama ekledim.)
 
Sonuç olarak; bu bölgeden A Partisi 4, B Partisi 2, C Partisi de 1 milletvekili çıkarır.
 
D'Hondt yöntemi, secimler sonucu tüm siyasal partiler arasında ortaya çıkan en yüksek milletvekili sayısı-oy oranını düşürerek orantızıslıgın onüne geçmektedir.<ref name="Sainte1910">{{cite journal |author=André Sainte-Laguë |title=La représentation Proportionnelle et la méthode des moindres carrés |url=http://www.numdam.org/article/ASENS_1910_3_27__529_0.pdf |journal=Annales scientifiques de l'École Normale Supérieure |publisher=l'École Normale Supérieure |volume=27 |year=1910}}</ref><ref name="gallagher">{{cite journal |last=Gallagher |first=Michael |date=1991 |title=Proportionality, disproportionality and electoral systems |journal=Electoral Studies |publisher= |volume=10 |issue=1 |doi=10.1016/0261-3794(91)90004-C}}</ref>
En yüksek milletvekili saysısı-oy oranı avantaj oranı olarak bilinir.
Genel parti sayısının <math>P</math> olduğunu düsünelim. Parti <math>p \in \{1,\dots,P\}</math> için avantaj oranı
::<math>a_p=\frac{s_p}{v_p},</math>
bu denklemde
:<math>s_p</math> – partinin <math>p</math> meclis sandalye payı, <math>s_p \in [0,1],\;\sum_p s_p = 1</math>,
:<math>v_p</math> – partinin <math>p</math> oy payı, <math>v_p \in [0,1],\;\sum_p v_p = 1</math>.
En yüksek avantaj oranı,
::<math>\delta = \max_p a_p,</math>
tüm siyasal partiler arasında en fazla temsil edilen siyasi partinin ne kadar orantısız olarak temsil edildiğini ortaya çıkarır.
D'Hondt yöntemi, siyasal partilere parlamento sandalyesi tahsis eder ve ortaya çıkan en büyük avantaj oranını mümkün olduğu kadar azaltır,
::<math>\delta^* = \min_{\mathbf{s} \in \mathcal{S}} \max_p a_p</math>.
Bu koltuk tahsisi <math>\mathbf{s}=\{s_1,\dots,s_P\}</math>, olası tüm <math>\mathcal{S}</math>’lerin bir öğesidir.
Bu sayede, D'Hondt yöntemi oyları orantılı olarak temsil edilenlere ve kalanlara ayırır ve işlem sonucunda ortaya çıkan fazlalıgı en aza indirir.<ref name="Medzihorsky2019">{{cite journal |author=Juraj Medzihorsky |title=Rethinking the D'Hondt method |url=https://tandfonline.com/doi/full/10.1080/2474736X.2019.1625712 |journal=Political Research Exchange |publisher= |volume=1 |issue=1 |year=2019}}</ref>
Geri kalan oyların genel oranı:
::<math>\pi^* = 1 - \frac{1}{\delta^*}</math>.
<math>p</math> partisinin fazla sandalye sayısı bu şekilde hesaplanır,
::<math>r_p = v_p - (1-\pi^*) s_p,\; r_p \in [0, v_p], \sum_p\,r_p=\pi^*</math>.
 
Bunun nasıl çalıştığını daha iyi anlayabilmek için secimlerde rekabet eden üç siyasal parti düsünün. A partisi oyların yüzde 60,6'sını, B partisi yüzde 25,3'ünü ve C partisi yüzde 14,1'ını almıstır. D'Hondt yöntemi meclis sandalyelerinin yüzde 57,1'ini A partisine, yüzde 28,6'sını B partisine, yüzde 14,1'ini C partisine verir. Bu süreç, A partisine 0.94, B partisine 1.13, C partisine 1.01 avantaj oranı verir. Böylece B en büyük avantaj oranını elde eder. Fazlalıgın toplam payı 1 - 1 / 1.13 = 0,12 veya yüzde 12'dir. Bu, A partisi fazlalıklarının yüzde 10,1, B partisi fazlalıklarının yüzde 0'ı ve C partisi fazlalıklarının yüzde 1,5 olduğu anlamına gelir. Asagıdaki tablo bu durumu özetlemektedir.
 
== Kaynakça ==
Anonim kullanıcı