"Aleksandr İzvolski" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme AWB ile
k (→‎Dış bağlantılar: Düzenleme AWB ile)
(düzeltme AWB ile)
|ödüller =
}}
Kont '''Aleksandr Petroviç İzvolski''' ({{dil-ru|Алекса́ндр Петро́вич Изво́льский}}, {{EskiUsulTarih|18 Mart|1856|6 Mart}}, [[Moskova]] – 16 Ağustos 1919, [[Biarritz]]), Rus diplomat, [[I. Dünya Savaşı]]'nın başladığı yıllarda Büyük Britanya ile [[Britanya-Rusya Antantı|Rusya'nın ittifakının]] ana mimarı olarak hatırlanır.{{sfnKdş|Gooch|1936|p=285–365}}
 
== Hayatı ==
=== Erken dönem kariyeri ===
İzvolski, Polonya kökenli aristokrat bir aileden gelir.{{sfnKdş|Kowner|2006|p=167-168}} [[Sankt-Peterburg]]'daki Tsarskoye Selo Lyceum'u onur derecesiyle bitirdi ve kısa süre sonra ailesi sarayda çok geniş bağlantıları olan Kontes von Toll ile evlendi. Bu bağlantılarla, Prens Lobanov-Rostovsky'nin patronu olduğu Dışişleri Bürosuna katıldı. İzvolski, Belgrad, Münih ve Tokyo'da aldığı görevlerden sonra (1899'dan itibaren) Rusya'nın Vatikan büyükelçisi oldu.
 
Tokyo'da iken, İzvolski [[Japon İmparatorluğu]]'nun [[Kore]] ve [[Mançurya]] üzerinde yükselen gücü ile barışçıl bir uzlaşı önerdi. Artan gerginliği gidermek amacıyla Japon eski Başbakanı [[Itō Hirobumi]]'nin 1902'de St. Petersburg'a bir gezi düzenlemesine yardım etti. Bu çabalar Çar [[II. Nikolay]]'ın gazabını doğurdu ve İzvolski kendisini 1903'ten itibaren [[Kopenhag]]'a nakletti. Bu görevden sonra 1904-1905 [[Rus-Japon Savaşı]] öncesi ve sırasında Japonya ile diplomatik bir çözüm bulunması için baskı yapmaya devam etti.{{sfnKdş|Kowner|2006|p=167-168}} Nisan 1906 ve Kasım 1910 tarihleri ​​arasında Rusya'nın İmparatorluk Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı.
 
== Britanya-Rusya ittifakı ==
Rusya için felaket ile biten Rus-Japon Savaşı ve [[Rus Devrimi (1905)|1905 Rus Devrimi]] sonrasında İzvolski, Rusya'ya on yıl boyunca barış vermeye kararlıydı. Avrupa siyasetinin sorunlarından kurtulmanın ve iç reformlara odaklanmanın Rusya'nın çıkarına olduğuna inanıyordu. [[Meşrutî monarşi|Anayasal monarşist]] olarak, Dışişleri Bakanlığı'nda reformu ve modernizasyonu üstlendi.
 
Daha pratik siyaset alanında, İzvolski Rusya'nın geleneksel düşmanlarıyla - [[Büyük Britanya]] ve [[Japonya]] - kademeli bir yakınlaşmayı savundu. Özellikle kamuoyu ve ordudaki sert gönüllülerden, Japonya'ya karşı intikamcı bir savaş ve Afganistan'a askeri müdahale talep eden çeşitli yönlerden şiddetli bir muhalefetle karşılaşmak zorunda kaldı. Hükümetteki müttefikleri arasında [[Pyotr Stolypin]] ve [[Vladimir Kokovtsov]] yer aldı. 1907 Rus-Japon Anlaşması ile Japonya ile ilişkileri geliştirmeyi sonuçlandırdı.{{sfnKdş|Kowner|2006|p=167-168}}
 
Rus-Japon Savaşı sırasında, Kral [[VII. Edward]] tarafından, ittifak önerisi ile yaklaşıldığında, Dışişleri Bakanı olarak Japonya'nın savaşla zayıflamış Rusya'nın Fransa dışında başka bir müttefike ihtiyaç duyduğunu hissetmesi, politikasının birincil hedefi haline geldi; bu, 1907 yılında [[Britanya-Rusya Antantı]] ile sonuçlandı.
Bir diğer öncelikli hedef, Rusya'nın uzun süredir devam etmekte olan [[İstanbul Boğazı|Boğaziçi]] ve [[Çanakkale Boğazı]]'nın (beraber "Boğazlar" olarak bilinir) Rus savaş gemilerine açma (yani, ön şart olmadan serbest dolaşım izni verilmesi ve Rusya'ya münhasır hak olarak tanınması ) hayata geçirmek, bu Rusya'ya, Akdeniz'e serbest geçiş ve [[Karadeniz Filosu]]nu sadece [[Karadeniz]] bölgesinin sahil savunması için değil ama aynı zamanda onu küresel çıkarlarını desteklemekte kullanma şansı verecekti.
 
1881'de yenilenen [[Üç İmparator Antlaşması|Üç İmparator İttifakı]]'nın gizli maddelerinden birinde, Avusturya-Macaristan, 'uygun gördüğü anda [[Bosna-Hersek]]'i ilhak etme hakkı' olduğunu savundu ve iddianın aralıklı olarak Avusturya-Rusya anlaşmalarında tekrar edildiği belirtildi.{{sfnKdş|Clark|1996|p=83}} Buna Rusya tarafından itiraz edilmedi, ancak St Petersburg şartları dayatmaya devam etti. İzvolski, Çar [[II. Nikolay]]'ında desteğiyle, Rusların Boğazlara erişiminin iyileştirilmesi için Avustuya'nın desteği karşılığında Bosna-Hersek'in ilhakını önerdi.{{sfnKdş|Clark|1996|p=85}} Bu amaçla İzvolski, 16 Eylül 1908'de [[Buchlov]]'un [[Moravya]] kalesinde, Avusturya Dışişleri Bakanı Baron (sonra Kont oldu) [[Alois Lexa von Aehrenthal]] bir araya geldi ve orada Boğazların Rusya'ya açılması ve daha sonraki bir diplomatik konferansta böyle bir açılışı desteklemek karşılığında Avusturya'nın Bosna-Hersek'e katılmasını desteklemeyi kabul etti.
 
Aehrenthal'in, 5 Ekim 1908'de [[Bosna krizi|ilhak]] ilanı, [[Osmanlı İmparatorluğu]] pahasına, [[Berlin Antlaşması (1878)|Berlin Antlaşması]] şartlarının değiştirilmesi önemli bir Avrupa krizi yarattı. İzvolski, Aehrenthal ile herhangi bir anlaşmaya vardığını reddetti.{{sfnKdş|Clark|1996|p=85}} Daha sonra Aehrenthal'ın niyetlerinin önceden bilindiğini bile reddetti ve Bosna-Hersek'in statüsüyle başa çıkmak için çağrılan bir toplantıya başarısız davrandı.{{sfnKdş|Shebeko|1936|p=83}} Diplomasideki 'çıkmaz' ancak, Almanların Rusların eninde sonunda birleşmeyi kabul etmeleri ve Sırbistan'a da aynı şekilde davranmalarını talep ettikleri 1909 yılının St Petersburg notuna göre çözüldü. Alman Başbakanı [[Bernhard von Bülow|Bülow]], Sırbistan'da bir Avusturya savaşı olasılığı olduğunu ve daha doğrudan ihtimal İzvolski'nin orijinal ilhak anlaşmasında kayıtsız kaldıklarını ispatlayan belgeleri Almanlar tarafından serbest bırakılmacağını belirtti. İzvolski hemen destek verdi.{{sfnKdş|Clark|1996|p=85}} Rus [[Panslavizm|pan-Slavcıları]] tarafından (Bosna'yı kendilerinin olduğunun hisseden) Sırplara "ihanet" ettiği düşünülen, şaşkın İzvolski nihayet görevden alındı.
 
Tarihçilik, geleneksel olarak Avusturyalı ilhak krizini Aehrenthal'ın kapısına koyar. Bununla birlikte, tarihçi [[Christopher Clark]], I. Dünya Savaşı'nın sebepleri üzerindeki 2012 yılındaki ''Sleepwalkers'' isimli çalışmasında, şu görüşü sunar "kanıtlar, krizin yaptığı seyir gösteriyor ki İzvolski iş ve itibarını kurtarmak için en abartılı düzende yalan söyledi. Rus dışişleri bakanı, [ilk] Londra'nın Boğazlar'ın Rus savaş gemilerine açılmasına olan talebini destekleyeceği yönünde [ve] ilhakın Rus ulusalcı görüşüne olan etkisini büyük ölçüde küçümseyerek iki ciddi hata yapmıştı, [ne zaman] St Petersburg'daki basın tepkisinin rüzgarını aldı, hatasını fark etti, panikledi ve kendisini Aehrenthal tarafından kandırıldığı üzerine inşa etmeye başladı."{{sfnKdş|Clark|1996|p=86}} İlhak krizini takip eden yıllar, artan 'şovenist halk duygusu' ortamında ve yaşamsal bir ilgi alanında aşağılanma duygusu ile Ruslar önemli bir askeri yatırım programı başlattıkları görülür.{{sfnKdş|Clark|1996|p=162-163}}
 
== Sonraki yaşamı ==
1.331.370

değişiklik