"Germiyanoğlu Süleyman Şah" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme AWB ile
(düzeltme AWB ile)
 
Süleyman Şah, ulemadan [[İshak Fakih|Cemaleddin İshak Fakih]]'i bir heyetle I. Murad'a gönderdi. Beraberinde meşhur Germiyan atları, Denizli'nin ak bezleri ve Alaşehir'in kızıl üzümlerinden hediyeler takdim etti.<ref>...Hemen İshak Fakihi Sültan Murada elçi gönderüp âlâ atlar ve pişkeşler saldı. Ol zamanda Anadoluda altın ve gümüş az olurdu. Muteber olan (Denizli) bezidi. Bir kimseye hil'at kiydirseler olbezden nice hil'atler diktirup hazır dururudu-munhal vaki oldukta giydirirlerdi. Bu İshak Fakih ol bezlerden mübalaga getirmişti. Murat Hana etti, Sultan eğer reva görürsen kızımızı oğlun Sultan Beyazşde karvaşlığa viriyoruz ve birkaç hisarı cihazına tuta virelümki (Kütahya) ve (Simav)ı ve (Eğri göz)ü ve (Tavşanlu) diyicek Sultan Murat dahi hoş ola deyup kabul idüp...(Neşrî, ''Kitab-ı Cihannüma')</ref> I. Murad bu teklifi kabul etti. Gelini getirmek için Bursa Kadısı Koca Mahmut Efendi ve kapıkullarından Emir-i Alem Aksungur Ağa, Çavuşbaşı Demir Han<ref>Hadîdî, ''Tevârih-i Âl-i Osman''</ref>, Yıldırım Bayezid'in dadısı, Kadı Mahmut ve Ak Sungur'ın zevceleri ile üç bin civarında kapıkulu Kütahya'ya gittiler.<ref>Hadidi, "Didi bir gün şehre erkânı devlet, Arusu almaga kimin ola hizmet, Şeh, işittikte baktı saga, sola, Didi miri alem Ak Sungur ağa, Çavuşbaşı Turanhan ağa bile, Sipahtan yarar bin kişiyle, Dahi kadii Bursa pir Efendi, Bile gitmek gerek hatunu, kendi, Suvar olsun bile hem dayi hatun, Ana tabi olup haylı kavatun, Şah emretti Çeri oldu revane, Çeri irişti şahı Germiyane</ref> Bunlardan bazıları çeyiz olarak verilen şehirleri teslim alacak muhafız askerlerden oluşuyordu. Süleyman Şah, düğünün kendisine ait olanını Kütahya'da yaptı. Büyük ziyafetler verildi, hediyeler alındı-verildi ve nihayetinde gelin Aksungur ile [[Yıldırım Bayezid|Bayezid]]'in dadısına teslim edildi. Çeyiz olarak verilen şehirler teslim edildi ve Osmanlılar da oralar asker yerleştirdiler. Süleyman Şah, çaşnigirbaşısını ve onun zevcesini de beraberinde gönderdi. Çaşnigirbaşı ve zevcesi [[Devletşah Hatun]]'un ricası üzerine geri dönmeyerek Sultan Bayezid'in hizmetinde kaldılar. Daha sonra kendisi Kütahya'yı terkederek [[Afyonkarahisar|Karahisar]]'a çekildi.<ref name="ReferenceA"/> Osmanlılar'ın 1381'de yaptıkları asıl düğün çok gösterişli oldu. Düğüne Mısır hükümdarı ile etraftaki Anadolu hükümdarları davet edildi. Nişan merasiminden sonra [[Rumeli]] sıkıntıları dolayısıyla düğün gecikmiştir.<ref>Hayrullah Efendi, T''arih-i Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye''</ref>
 
Süleyan Şah, düğünden sonra yaklaşık beş sene kadar daha yaşamıştır. Kendi adına bastırdığı gümüş paranın bir tarafında ''"Süleyman ibni Mehmet hullide mülkühu"'' yazılıdır. Denizli'de basılmış olan bir diğer sikkesinin bir yüzünde ''"[[Kelime-i şehadet]]"'', diğer tarafında ise ''"Süleyman bin Mehmet Ladik"'' yazılıdır.<ref>Tevhit Bey, ''Tarih Encümeni Mecmuası'', cüz, 13, s, 813</ref> Kendinden küçük kardeşleri vardır.<ref>''Hem ulu oğluyidi Çahşadanun'' (Şeyhoğlu Mustafa, ''Hurşidnâme'')</ref> Süleyman Şah'ın büyük şöhreti, eğitim ve kültüre sahip çıktığı için ve adına eserler yazıldığı içindir. Adına Kabusnâme ve [[Şeyhoğlu Mustafa]]'nın Merzebannâme'si yazılmıştır. Hurşidnâme de onun adına yazılırken eserin yarısında vefat etmiştir.<ref>[[İsmail Hakkı Uzunçarşılı|Uzunçarşılı, İsmail .H.]], ''Kütahya Şehri'', İstanbul Devlet Matbaası, 1932, sayfa, 47</ref> Türbesi Manisa'nın [[Kula, Manisa|Kula]] ilçesindedir.
 
== Kaynakça ==
744.976

değişiklik