Ana menüyü aç

Değişiklikler

düzeltme AWB ile
[[Dosya:Palais de justice 1858.jpg|sağ|300px|thumb|Marie Antoinette'in öldürüldüğü güne kadar mahkûm olarak kaldığı [[Conciergerie]] Hapishanesi]]
 
[[3 Temmuz]] [[1793]] gecesi, bir grup hükümet yetkilisi Marie Antoinette'in oğlunu götürmek üzere hücreye geldi. Küçük veliaht, sürgündeki kraliyet yanlıları tarafından [[XVII. Louis]] ilan edilmişti. Bu nedenle cumhuriyetçi hükümet, henüz sekiz yaşındaki çocuğu ayrı bir yerde tutmaya karar verdi. Louis histerik bir şekilde ağlayarak annesinin arkasına saklandı ve oğluna kalkan olan Marie Antoinette, iki saat boyunca onu yetkililere teslim etmedi. Sonunda yetkililer [[Marie Thérèse]]'yi öldürmekle tehdit edince pes etmek zorunda kaldı. Kraliçe o günden sonra oğlunu bir daha göremedi. Kısa süre sonra Marie Antoinette'in yargılama süreci başladı. Küçük Louis annesinden ayrılmasından iki yıl sonra, [[1795]]'dete, hapishanede öldü.
 
Kraliçe, [[2 Ağustos]] [[1793]] günü, sabaha karşı saat ikide gardiyanlar tarafından uyandırıldı ve üzerini giyinmesi söylendi. Kızından ve görümcesinden ayrılarak [[Conciergerie]] Hapishanesi'ne transfer edildi. Marie Antoinette'e, X. yüzyıl Fransız krallarından [[Hugues Capet]] (Pelerinli Hugues)'ten esinlenerek "Pelerinli Dul" lakabı takılmıştı. Bazen de basitçe "280 no.lu mahkûm" diye hitap ediyorlardı. [[Rosalie Lamorlière]] isimli bir köylü kızı, Marie Antoinette'e yardım etmesi için tahsis edilmişti ama kraliçe, hemen hemen hiçbir şey istemiyordu.
[[16 Ekim]] [[1793]] sabahı, bir gardiyan saçlarını kesmek ve ellerini arkadan bağlamak için geldi. Alelade, römorklu bir at arabası ile [[Paris]] sokaklarında bir saatten fazla dolaştırılarak [[Fransız Devrimi|Devrim]] Meydanı'na ([[Concorde Meydanı]]) getirildi. Arabadan yavaşça indi ve [[giyotin]]e şöyle bir baktı. Kendisine eşlik eden [[papaz]] kulağına, ''" Bu an madam, cesaretinizi kuşanmanız gereken andır"'' dedi. Marie Antoinette papaza dönerek gülümsedi ve ''"Cesaret mi? Tüm sıkıntılarımın sona ereceği bu an, cesaretimin yüzümü kara çıkaracağı an değildir"'' dedi. Bir söylentiye göre daha sonra [[cellat]]ın ayağına bastı ve ''"Özür dilerim mösyö, istemeden oldu"'' dedi.<ref name="lib" /><ref>[http://www.geocities.com/Athens/Acropolis/6537/real-a.htm, A: Last Words of Real People]</ref> Cellatla dalga geçtiği için ceza olarak çırılçıplak soyuldu.
 
12:15'te idam edildi ve başı, çığlıklar atan kalabalığa gösterildi. Marie Antoinette, [[XVI. Louis]] ve Madam [[Elisabeth]]'in (Louis'nin kızkardeşi) cesetleri bugünkü [[Madeleine Kilisesi]]'nin bulunduğu yere tekabül eden büyük mezarlığa gömüldü ve üzerleri [[kireç]]le örtüldü. [[Bourbonlar]]'ın yönetime gelmesinden sonra ([[1814]]) cesetler bulunmaya çalışıldı. [[21 Ocak]] [[1815]]'dete birkaç kemik, grileşmiş bir öbek kalıntı ve bir [[jartiyer]] bulundu. Kalıntılar, [[Fransızlar|Fransız]] kraliyet ailelerinin ebedi istirahat mekanı olan [[Aziz Denis Basilica]]'nın yeraltı [[türbe]]sine nakledildi.
 
== Unvanları ==
 
== Edebiyatta Marie Antoinette ==
[[1845]]'dete [[Alexandre Dumas]] tarafından yayınlanan "Le Chevalier de Maison-Rouge" isimli romanda Marie Antoinette, narin ve nazik bir kadın olarak resmedilir ve yargılanması esnasında, asaletini ve zerafetini muhafaza ettiği belirtilir. Roman ayrıca, genç bir cumhuriyetçi iken kendisini kraliçeyi hapisten kurtarmaya çalışan kraliyet yanlısı bir senaryonun ortasında bulan, Maurice Lindey'in maceralarınını da anlatır. Romandaki olaylar, daha önce bahsi geçen "karanfil olayı"ndan esinlenmiştir.
 
Bunun dışında çeşitli modern romanlar da kraliçenin yaşamından esinlenilerek yazılmıştır; popüler edebiyatın "Marie Antoinette'in Gizli Günlüğü"nden (The Secret Diary of Marie Antoinette) tutun da, [[Katolik]] kilisesinin etkisinin hissedildiği "[[Petit Trianon|Trianon]]" romanına kadar. Fransız tarihçi Chantal Thomas'ın romanı "Les Adieux á la Reine" Marie Antoinette'in Versay Sarayı'ndaki son üç gününü oldukça gerçeğe uygun bir şekilde yansıtır.
1989'da Fransız tarihçi André Castelot "L'Autrichienne" (Avusturyalı) adlı filmin senaryosunu yazmıştır. [[Fransız Devrimi]] esnasında Marie Antoinette'in devrimciler tarafından "Avusturyalı kaltak" olarak adlandırılmasından esinlenen film Pierre Granier-Deferre tarafından yönetilmiştir. Başrolünü Alman [[şantöz]] [[Ute Lemper]]'in oyandığı film [[1793]]'teki mahkeme kayıtlarına dayandırılmıştır.
 
[[1995]]'dete [[James Ivory]] tarafından yapılan, "Jefferson in Paris" (Jefferson Paris'te) adlı film, Fransız Devriminden önceki dönemde [[Amerika]]'nın Fransa büyükelçisi [[Thomas Jefferson]]'un başından geçenleri anlatır. Başrolünü [[Nick Nolte]]'in oynadığı filmde Marie Antoinette [[Charlotte de Turckheim]] tarafından ve XVI. Louis [[Michael Lonsdale]] tarafından canlandırılmıştır.
Amerikalı yönetmen [[Sofia Coppola]]'nın [[Antonia Fraser]]'ın biyografisinden uyarladığı "[[Marie Antoinette (film)|Marie Antoinette]]" adlı filmin çekimlerine 2005 yılında başlanmış ve bazı sahneler [[Versay Sarayı]]'nda çekilmiştir. [[Kirsten Dunst]] Marie Antoinette'i, [[Jason Schwartzman]] [[XVI. Louis]]'yi, [[Asia Argento]] [[Madame du Barry]]'yi, [[Rip Torn]] [[XV. Louis]]'yi ve [[Marianne Faithfull]], Marie Antoinette'in annesi İmparatoriçe [[Maria Theresa]]'yı canlandırmıştır. Film ilk kez [[Cannes Film Festivali]]'nde gösterilmiş (2006), seyircilerin kuvvetli alkışını almış ve bir grup izleyici tarafından yuhalanmıştır.<ref>[http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20060525/FILMFESTIVALS01/60525001 rogerebert.com, Cannes Film Festival, Cannes #7: A real movie, yazar:Roger Ebert]</ref> En iyi kostüm dalında Oscar ödülünü almıştır.