"Türk Kurtuluş Savaşı'nda Sovyetler Birliği-Türkiye ilişkileri" sayfasının sürümleri arasındaki fark

k
[[30 Ekim]] [[1918]] tarihinde [[Mondros Mütarekesi]]'nin imzalanmasından sonra [[Osmanlı ordusu]]nun mevcudu azaltılmış, silahlarının önemli bir kısmına el konmuş, [[İstanbul]], [[Trakya]] ve Anadolu'nun birçok bölgesi işgal edilmişti. Boşaltılan bölgelerden çekilen birlikler, 9 kolordu hâlinde yeniden örgütlenmişti.<ref name="Atakan"/><ref name="Çalışkan"/>
 
Anadolu'da "[[yüksek fırın]] ve [[metalurji]]" fabrikaları olmadığından, madeni eşya yapımında ancak hurda demir kullanılabiliyordu. Top, makineli tüfek, hattâ piyade tüfeğinin bile dışarıdan sağlanması gerekiyordu. Ulaşım yolları tümüyle bozuk bir haldeydi. 4.000&nbsp;km. den az uzunluktaki demiryollarının çoğu işgal kuvvetlerinin kontrolündeydi.<ref name="Çalışkan"/><ref name="Hergüner">{{Kitap kaynağı | başlık = Türk Silahlı Kuvvetleri Tarihi I. Kısım | soyadı = Hergüner | ad = Dr. Dz. Kur. Alb. Mustafa | cilt = IV | sayfalar = 35-36 | yayıncı = T.C. Genelkurmay Başkanlığı | yer = Ankara | yıl = 1984 |}}</ref>
 
Mondros Mütarekesi sonrasında kara gücü 115.000 personel, 82 ağır top, 200 sahra topu, 123.191 piyade tüfeği ve 1.370 ağır makineli tüfeğe düşürülmüştü. Ayrıca 9 kolordunun Trakya'daki [[1. Kolordu (Osmanlı)|1.]], Gelibolu ve Çanakkale'deki [[14. Kolordu (Osmanlı)|14.]] ve İstanbul'daki [[25. Kolordu (Osmanlı)|25. Kolordular]] [[İtilaf Devletleri]]'nin baskısı altında olduklarından bunlardan yararlanılamıyor, mevcudun 2/3'ü kullanılabiliyordu.<ref name="Çalışkan"/><ref name="Hergüner2">{{Kitap kaynağı | başlık = Millî Mücadele'de Sovyetlerin Kafkas Limanlarından Yapılan Deniz Nakliyatı ve Enosis Şilebi'nin Ele Geçirilmesi | soyadı = Hergüner | ad = Dr. Dz. Kur. Alb. Mustafa | sayfalar = 509 | yayıncı= 8. Askeri Tarih Semineri Bildirileri I | yer = Ankara | yıl = 2003 |}}</ref>
 
Anadolu'daki çeşitli örgütlenmelerin kaynakları, bu örgütlenmelerin savaştığı yapıların gücünün niteliğine göre daha yetersiz ve kötü durumdaydı. Daha önce [[Osmanlı İmparatorluğu]] döneminde birbiri ardına gelen [[Trablusgarp Savaşı]], [[Balkan Savaşları]], [[I. Dünya Savaşı]] gibi savaşlar nedeniyle oluşan ekonomik zorluklara rağmen halk Mustafa Kemal liderliğindeki örgütlenmeye katkıda bulunuyordu. Halktan toplanan yardımların yanında "millî varlığa zarar vermemek" koşuluyla dış yardımlar da alınmaya başlandı. Bu bağlamda [[Sovyetler Birliği|Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği]] (SSCB) ve [[Hindistan]]'dan ekonomik ve askerî teçhizat yardımları kabul edildi.{{sfn|Acun|2016|s=150}} Bununla birlikte 1920-1922 yılları arasında [[Arjantin]] Türk Ulusal Hareketi'ne altın ve silah tedariği sağladı. Bu yardımlar [[Türk Kurtuluş Savaşı Doğu Cephesi|Doğu Cephesi]] ve [[Türk Kurtuluş Savaşı Batı Cephesi|Batı Cephesi]]'ndeki zaferlerde önemli rol oynadı.<ref>В. Шеремет. Босфор. Moscow, 1995, ps. 241</ref>
 
=== Hazırlık dönemi ===