"Gregori (patrici)" sayfasının sürümleri arasındaki fark

Patrici Gregori'nin, imparator [[Herakleios]] (610-641 arası hükümdar) ve torunu [[II. Konstans]] (641-668 arası hükümdar) ile kan bağı vardır ve muhtemelen Herakleios'un kuzeni [[Nicetas (Herakleios'un kuzeni)|Niketas]]'ın oğluydu.<ref name="ODB">Hollingsworth (1991), p. 875</ref><ref name="DIR">Moore (1999)</ref> [[Afrika Eksarhlığı|Afrika Eksarhı]] ([[Theofanis (aziz)|Theofanis]]'e göre "Afrika ''[[patrikios]]''{{'}}u") olarak Temmuz 645 tarihinde ilk görülür,<ref name="ODB"/><ref name="PmbZ">Winkelmann et al. (2000), pp. 49–50</ref><ref name="PLRE">Martindale, Jones & Morris (1992), p. 554</ref> fakat Herakleios yönetiminde zaten atanmış olabilir.<ref name="DIR"/><ref>Pringle (1981), p. 46</ref>
 
Eksarhlık, o zamanlar, başlıca Ortodoks Kalkedon inancına sahip nüfusla, Kalkedon inancıyla [[Monofizitizm]] arasında uzlaşma girişimi olup Herakleios tarafından 638 yılında geliştirilmiş ve ilerletilmiş [[Monotelitizm]] destekçileri arasında ki çatışma nedeniyle iç karışıklık içindi. Afrika'da Monotelitizm genellikle [[Mısır (Roma eyaleti)|Mısır]]'dan gelen mülteciler tarafından savunuluyordu.<ref name="DIR"/> Gerilimi azaltmak amacıyla Temmuz 645'te Gregory, Eksarhlığın başkenti [[Kartaca]]'da Kalkedon Günah Çıkartıcı Maximus ile Monotelit eski Konstantinopolis Patriği Pyrrhus[[Pirros]] arasında bir teolojik tartışmaya ev sahipliği yaptı. Gregory ikisi arasında bir uzlaşı sağlamaya yardımcı oldu ve PyrrhusPirros, Kalkedon konumunu yeniden kabul etti.<ref name="ODB"/><ref name="DIR"/><ref name="PmbZ"/><ref name="PLRE"/> Ertesi birkaç ay boyunca, Afrika'daki birkaç yerel sinod, Monotelitizmi [[dalalet]] olarak kınamaya başladı.<ref name="ODB"/>
[[Dosya:Europe around 650.jpg|thumb|right|250px|Yaklaşık 650 yılında Akdeniz havzasının politik durumu.]]
 
646'da Gregory Konstans'a karşı bir isyan başlattı. Açıkça görülen sebep, Konstans'ın Monotelitizme destek olması görünsede şüphesiz [[Müslümanların Mısır'ı fethi]]ne ve Bizans Afrika'sına sunduğu tehdide bir karşılıktır.<ref name="ODB"/> Konstantinopolis'deki imparatorluk hükümetinin Müslümanların ilerlemesini durdurması konusundaki başarısızlığı göz önüne alındığında, [[Charles Diehl]]'in sözleriyle "Afrika'nın güçlü valisi, varlıklarını savunmak konusunda beceriksiz olan zayıf ve uzak imparatorluktan ayrılmasına yönelik büyük bir cazibe oldu".
 
<!--
 
In 646, Gregory launched a rebellion against Constans. The obvious reason was the latter's support for Monotheletism, but it undoubtedly was also a reaction to the [[Muslim conquest of Egypt]], and the threat it presented to Byzantine Africa.<ref name="ODB"/> Given the failure of the imperial government in Constantinople to stop the Muslim advance, it was, in the words of [[Charles Diehl]], "a great temptation for the powerful governor of Africa to secede from the feeble and remote empire that seemed incapable of defending its subjects". Doctrinal differences, as well as the long-established autonomy of the African exarchate, reinforced this tendency.<ref>Diehl (1896), pp. 554–556</ref> The Arab chronicler [[al-Tabari]] on the other hand claims that Gregory's revolt was provoked by a levy of 300 pounds of gold demanded by Constans.<ref name="PmbZ"/> Arab sources claim that after he was proclaimed emperor he minted coins with his own effigy, but none have so far been found.<ref name="PmbZ"/><ref name="Diehl557">Diehl (1896), p. 557</ref><ref>cf. {{cite journal | last = Guery | first = R. | chapter = Le pseudo-monnayage de l'usurpateur Grégoire, patrice d'Afrique. | journal = Bulletin de la societé francaise de numismatique | year = 1981 | pages = 66–68 | language = French}}</ref> It seems that both Maximus the Confessor and [[Pope Theodore I]] encouraged or at least supported Gregory in this venture. Thus the Pope supposedly sent an envoy to convey a dream by Maximus, according to which two rival choirs of angels shouted "Victory to Constantine [Constans] ''[[Augustus (honorific)|Augustus]]''" and "Victory to Gregory ''Augustus''", with the former gradually falling silent and the latter winning out.<ref name="ODB"/><ref name="PLRE"/><ref>Diehl (1896), pp. 556–557</ref> The revolt seems to have found broad support among the populace as well, not only among the Romanized Africans, but also among the [[Berbers]] of the interior.<ref name="Diehl557"/>
Doktrinden farklılıkların yanı sıra Afrika'daki exarchate'in uzun süredir var olan özerkliği bu eğilimi güçlendirdi. [6] Diğer taraftan Arap yazar-Tabari, Gregory'nin isyanının Constans'ın talep ettiği 300 pound altın ile provoke edildiğini iddia ediyor. [3] Arap kaynakları, imparator ilan edildikten sonra madeni paraları kendi eserleri ile vurduklarını iddia ederken, bugüne kadar hiçbirisi bulunamadı. [3] [7] [8] Hem Maximus Confessor'u hem de Papa Theodore'u teşvik ettiğim ya da en azından bu girişimde Gregory'yi desteklediği görülüyor. Böylece Papa iki rakip melek korosunun "Constantine Constantine [Constans] Augustus'a Zafer" ve "Zafer Gregory Augustus" diye bağırarak, bir kısmı da Maximus'un rüyalarını iletmesi için bir elçi göndermişti; birincisi kademeli olarak sessiz kaldı ve ikincisi kazandı üzerinden [1]. [4] [9] İsyan, yalnızca Romalı Afrikalılar arasında değil, iç taraftaki Berberler arasında da halk arasında geniş bir destek bulduğu görülüyor.
 
In 646, Gregory launched a rebellion against Constans. The obvious reason was the latter's support for Monotheletism, but it undoubtedly was also a reaction to the [[Muslim conquest of Egypt]], and the threat it presented to Byzantine Africa.<ref name="ODB"/> Given the failure of the imperial government in Constantinople to stop the Muslim advance, it was, in the words of [[Charles Diehl]], "a great temptation for the powerful governor of Africa to secede from the feeble and remote empire that seemed incapable of defending its subjects". Doctrinal differences, as well as the long-established autonomy of the African exarchate, reinforced this tendency.<ref>Diehl (1896), pp. 554–556</ref> The Arab chronicler [[al-Tabari]] on the other hand claims that Gregory's revolt was provoked by a levy of 300 pounds of gold demanded by Constans.<ref name="PmbZ"/> Arab sources claim that after he was proclaimed emperor he minted coins with his own effigy, but none have so far been found.<ref name="PmbZ"/><ref name="Diehl557">Diehl (1896), p. 557</ref><ref>cf. {{cite journal | last = Guery | first = R. | chapter = Le pseudo-monnayage de l'usurpateur Grégoire, patrice d'Afrique. | journal = Bulletin de la societé francaise de numismatique | year = 1981 | pages = 66–68 | language = French}}</ref> It seems that both Maximus the Confessor and [[Pope Theodore I]] encouraged or at least supported Gregory in this venture. Thus the Pope supposedly sent an envoy to convey a dream by Maximus, according to which two rival choirs of angels shouted "Victory to Constantine [Constans] ''[[Augustus (honorific)|Augustus]]''" and "Victory to Gregory ''Augustus''", with the former gradually falling silent and the latter winning out.<ref name="ODB"/><ref name="PLRE"/><ref>Diehl (1896), pp. 556–557</ref> The revolt seems to have found broad support among the populace as well, not only among the Romanized Africans, but also among the [[Berbers]] of the interior.<ref name="Diehl557"/>
 
In 642–643, the Arabs had seized [[Cyrenaica]] and the eastern half of [[Tripolitania]], along with [[Tripoli]]. It was only an order from Caliph [[Umar]] (r. 634–644) that halted their westward expansion.<ref>Diehl (1896), pp. 557–558</ref>
87.766

değişiklik