Ana menüyü aç

Değişiklikler

 
== Kentin yapısı ve görünümü ==
[[OrtadoğuOrta Doğu]]'dan bakıldığında Atina ilk Avrupa kentidir. [[Avrupa]]'dan bakıldığında ise Batı'dan Doğu'ya geçişin ilk belirtisidir. Ama Atina'yı Doğu ile Batı'nın bir karışımı olarak değerlendirmek de yanlıştır. Atina kendine özgü tarihiyle bir Yunan kentidir. Atina'nın nüfusu 1830'lardan sonra gözle görülür biçimde arttı. 1920'lerde [[Anadolu]]'dan gelen göçmenler, daha sonra da [[II. Dünya Savaşı]] ile 1946-49 arasındaki [[Yunanistan İç Savaşı|iç savaş]] sırasında kırsal bölgelerden kente akın, bu artışı hızlandırdı. 1960'lara gelindiğinde Atina büyük ve kozmopolit bir kent görünümüne bürünmüştü. Halkın çoğunluğu [[Ortodoks]] mezhebine bağlıdır. Atina'daki ruhani meclisçe yönetilen [[Yunan Ortodoks Kilisesi]], [[Yunan dili]]nin, geleneklerinin ve edebiyatının canlı tutulmasında başlıca rolü oynayan kurumlardan biridir.
 
Atina, [[Yunan Bağımsızlık Savaşı]] sırasında tümüyle boşaltılmıştı. 1833'te yalnızca [[Akropolis]]'in kuzeyindeki küçük, dağınık evlerde 4 bin dolayında Atinalı vardı. [[Bavyera]]'dan [[Yunanistan]]'a kral olarak getirilen 18 yaşındaki [[Otto (Yunanistan)|Otho]], kentin iki katlı tek taş yapısında oturmak zorunda kalmıştı. Otho [[Almanlar|Alman]] [[mimar]]lara bir saray yaptırdı. Sarayın aşağısında geniş bir bahçe alan (Sintagma Meydanı) düzenlendi. [[Victoria devri|Victoria dönemi]] [[Londra]]'sında egemen olan mimarlık üslubunda binalar yapıldı. Buna Atina'da Otho üslubu denmektedir. Bu dönemde yeni başkentin yıllık büyüme hızı yüzde 7'ye ulaştı. Nüfusu 1907'de 167,479 oldu. Omonia Meydanı'nın açılmasını, Atina-[[Pire (şehir)|Pire]] demiryolunun yapımı izledi. Sarayın Alman mimarlarının yaptıkları Atina Akademisi, Atina Üniversitesi ve Ulusal Kitaplık binaları [[Yunan Canlandırmacılığı]] üslubundadır.