"İkinci Meşrutiyet" sayfasının sürümleri arasındaki fark

k
k
 
==Birinci dönem, 1908==
Bunu izleyen dönemde, ülkeyi perde arkasından yöneten [[İttihat ve Terakki]] yönetimine karşı bazı çevrelerde gitgide artan bir hoşnutsuzluk görüldü. 6 Nisan 1909 günü muhalif gazeteci [[Hasan Fehmi]] Bey]]'in bir [[İttihat ve Terakki]] fedaisi tarafından öldürülmesi, İstanbul'da büyük bir protesto gösterisine yol açtı. Ve sonunda 13 Nisan 1909'da bazı askerî birliklerin ve [[medrese]] öğrencilerinin katıldığı bir ayaklanma başladı; bazı subaylar ve bazı milletvekilleri linç edildi ve İttihatçı olarak bilinen gazeteler yağmalandı. Eski takvimle yeni takvim arasındaki 13 günlük farktan dolayı [[31 Mart OlayıVakası]] olarak anılan bu ayaklanma, [[Selanik]]'ten gelen [[Hareket Ordusu]] tarafından 24 Nisan'da bastırıldı. 27 Nisan'da yeniden toplanan meclis, [[II. AbdülhamitAbdülhamid]]'i bu ayaklanmadan sorumlu tutarak tahttan indirilmesine ve yaşlı şehzade [[V. Mehmet|Mehmed Reşâd Efendi]] 'nin [[V. Mehmet|V. Mehmed ''( Sultan Reşâd )'']] adıyla yerine geçirilmesine karar verdi.
 
8 Ağustos 1909'da [[Kanun-i Esasi|Kanûn-î Esasî]] üzerinde yapılan bir dizi radikal değişiklikle padişahın yetkileri "sembolik" bir düzeye indirildi. Artık vekiller heyeti (bakanlar kurulu) meclise karşı sorumluydu. Meclisten güvenoyu alamayan vekillerin ve hükümetin görevi sona eriyordu. Meclis başkanını padişah değil, meclis kendisi seçiyordu. Padişaha meclisi kapatma yetkisi tanınmakla birlikte, bu yetki koşullara bağlamış ve üç ay içinde yeni seçimlerin yapılması zorunlu hale getirilmişti. Bu değişikliklerle ilk defa parlamenter sistem uygulanmaya başlanmıştır. Ayrıca toplantı özgürlüğü gibi temel hak ve özgürlüklerden bazıları anayasaya eklendi.