"Kurban" sayfasının sürümleri arasındaki fark

k
(telifli ve ansiklopedik olmayan içerik)
k (→‎Yahudilik'te Kurban: Düzenleme AWB ile)
== Yahudilik'te Kurban ==
{{ayrıca bakınız|Korban|Şehita}}
Antik İsrail'de kurbanların merkeziyeti açıktır; [[Tora]]'nın genelinde ve özellikle [[Levililer (Tevrat)|Levililer kitabının]] başlangıç konularında [[korban|kurban]] sunuları metotlarıyla ilgili detaylı bilgiler aktarılır. Kurbanlar ya kanlı kurbanlardır (hayvan) ya da kansız sunulardır (tahıl ve şarap). Kanlı kurbanlar, hayvanın tamamının yakıldığı "yakımlık sunular" ({{langDil-he|עלה קרבנות}}), hayvanın bir kısmının yakıldığı ve bir kısmının rahibe verildiği "kusur sunuları", ve yine sadece hayvanın bir kısmının yakıldığı "barış sunuları" olarak kategorilere ayrılır. Peygamberlerin dile getirdiğine göre, kurban etme eylemine kişinin dahili ahlak ve iyiliği eşlik etmelidir.
 
[[Kudüs Tapınağı]] yıkıldıktan sonra, [[Samiriler]] dışındaki [[Yahudiler]] ayinsel kurban sunmayı bıraktı.<ref>[http://www.the-samaritans.com/festival.htm The Samaritans .com]</ref> Ortaçağ Yahudi rasyonalisti [[Rambam]], Tanrı'nın gözünde kurbanın, dua ve felsefi meditasyon kadar değeri olmadığını dile getirir. Tanrı, komşu pagan kabilelerin tanrılarıyla iletişime geçmek için kurban yöntemi kullandığından, İsrailoğulları'nın hayvan kurban edilmesine alışık olduğunu bilmektedir; dolayısıyla Rambam'ın görüşüne göre Tanrı ile insan arasında iletişim kurmanın İsrailoğulları tarafından kurban kesmekten geçtiğinin düşünülmesi doğaldır. Rambam'a göre, Tanrı'nın kurban kesilmesine izin vermesi, insanın psikolojik sınırlarına ayrıcalık tanımasından kaynaklanmaktadır. İsrailoğullarının pagan ibadetlerinden dua ve meditasyona bir kerede sıçramasını beklemek gerçekçi olamazdı. Bu konuyla ilgili görüşlerini [[Şaşkınlara Kılavuz]] isimli eserinde de dile getirmektedir.<ref>Book III, Chapter 32. Translated by M. Friedlander, 1904, ''The Guide for the Perplexed'', Dover Publications, 1956 edition.</ref>