"Elektrik" sayfasının sürümleri arasındaki fark

Einstein ile ilgili bölümde noktalama eksikti.
k (Kelime hataları ve çeviri düzeltildi)
(Einstein ile ilgili bölümde noktalama eksikti.)
== Tarih ==
[[Dosya:Thales.jpg|alt=A bust of a bearded man with dishevelled hair|küçükresim|[[Thales]], elektriğin bilinen en eski araştırmacısı]]
Elektriğin var oluşu ile ilgili insanlar en ufak bir bilgi sahibi değilken bile, [[Elektrikli yılan balığı]]<nowiki/>nın şok etkisinin farkındalardı. [[Antik Mısır]]’da M.Ö.BC 2750' de yazılmış bir yazı bu balığı Nil’in fırtınası olarak tanımlamıştır. Bu balık aynı zamanda diğer balıkların koruyucusu olarak görülüyordu. Elektrik balığıyla ilgili yine <nowiki/>Romalı ve Arap bilimciler ve fizikçiler tarafından [[Antik Yunanistan]]'da bahsedilmiştir. Pek çok antik yazar, Pliny the Elder ve Scribonius Largus gibi, kedi balığından ve torpidodan gelen elektrik şokunun hissizleştirdiğini onaylamıştır. Bu şoklar, iletken objelerde yayılabilirler. Muhtemelen ışığın kimliği ve elektrikle ilgili doğruya en yakın ve en eski yaklaşım, Araplardan gelmiştir. On beşinci yüzyıldan önce Araplar tarafından: Rayray (ışın) olarak adlandırılmıştır.
 
Antik kültürlerden Akdeniz taraflarında olanlar belli başlı nesneleri biliyorlardı. Örneğin kehribar parçaları kedinin tüylerine sürüldüğünde, kuş tüyü gibi objeleri çekebiliyordu. M.Ö. 600 BC civarlarında [[Milet]]'liThales [[Thales]]of Miletus, durağan elektrikle alakalı bir dizi gözlem yaptı. [[Mıknatıs]]Magnet gibi maddelerin aksine [[kehribar]]<nowiki/>ınkehribarın oluşturduğu sürtünmeden dolayı olduğunu düşünüyordu. [[Thales]] bu çekimin manyetizmadan olduğunu düşünürken yanılıyordu, ancak daha sonraları bilim [[Manyetizm]] ve elektrik arasında bir bağlantı kanıtlayacaktı. Tartışmaya açık bir teoriye göre, Parthianlar elektro taban hakkında bir bilgi sahibi olabilirlerdi.1836’da pilin keşfine bağlı olarak, galvanik hücreler ve onun doğadaki bilinmez etkisi buna olanak sağlıyordu.
[[Dosya:Franklin-Benjamin-LOC.jpg|alt=A half-length portrait of a bald, somewhat portly man in a three-piece suit.|sol|küçükresim|[[Benjamin Franklin]] yapılan kapsamlı bir araştırma üzerinde elektrik 18. yüzyıl olarak belgelenmiştir tarafından [[Joseph Priestley]] (1767) ''Tarihi ve Mevcut Durumu, Elektrik'', kiminle Franklin yapılan uzun yazışmalar.]]
Elektrik, 1600'lere1600lere, İngiliz bilim adamı [[William Gilbert]] tarafından elektrik ve manyetizma adına dikkatli bir inceleme yapılana kadar biraz daha entelektüel bir merak olarak kaldı. Elektricus adı verilen "kehribara benzer" anlamı taşıyan yeni bir sözcük oluşturdu. Bu ortaklık, İngilizce de “electric” ve “electricty” adı verilen kelimelerin doğmasını sağladı. Yazılı olarak ilk görünümlerini ise 1646 yılında [[Thomas Browne]]’ninBrowne’nin, [[Pseudodoxia Epidemica]] kitabında yaptılar.
 
İlerleyen çalışmalar, [[Otto von Guericke]], [[Robert Boyle]], [[Stephen Gray]] ve [[C.F. du Fay]] tarafından yapıldı. On sekizinci yüzyılda [[Benjamin Franklin]], elektrik hakkında çok geniş bir çalışma yaptı. Haziran 1752’de fırtınalı bir günde, uçurtma ipine bağladığı metal bir anahtarla deney yaptı ve uçurtmaya yıldırım düşmesini umdu. Anahtardan eline zıplayan sparklardan, yıldırımın da elektriksel bir doğa olayı olduğunu kanıtlamış oldu. Aynı zamanda, paradoks bir olay olarak Leyden Jar ‘ı da elektriğin hem pozitif hem negatif yükler içerdiğini kanıtlayarak açıklamış oldu.
On dokuzuncu yüzyılın başlarında, elektrikte ani bir gelişim meydana geldi ve on dokuzuncu yüzyılın sonunda, elektrik mühendisliğinin en büyük keşifleri yapıldı. . [[Alexander Graham Bell]], [[Ottó Bláthy]], [[Thomas Edison]], [[Galileo Ferraris]], Oliver Heaviside, Ányos Jedlik, Lord Kelvin, Sir Charles Parsons, Ernst Werner von Siemens, Joseph Swan,[[Nikola Tesla]] ve George Westinghouse , elektriği inanılmaz bir bilimsel meraka çevirdi ve bunu modern hayata uyguladılar. Bu uygulamalar, ikinci endüstri devrimini tetikledi.
 
1887’de, [[Heinrich Rudolf Hertz|Heinrich Hertz]] elektrotların, ultraviyole ışıklar ile yaratılan elektrik sparkları ile daha kolay aydınlatıldığını keşfetti. 1905’te [[Albert Einstein]], elektriğin kuantlar halinde küçük paketler olarak taşındığını açıkladığı [[Fotoelektrik olay]]<nowiki/>ın deneysel verilerini incelediği bir kâğıt yayınladı. Bu keşif, kuantum devrimine ön ayak oldu. Einstein, 1921 yılında ‘fotoelektrik yasasını keşfi” nedeniyle, [[Nobel Ödülü]]’nü kazandı. Fotoelektrik olayı şu anda güneş panellerinde bulunan foto hücreler tarafından, elektriksel durumlarda çokça kullanılıyor.
 
İlk katı cihaz, kedi fısıltısı detektörü idi. İlk olarak 1900lerde radyo alıcısı olarak kullanıldı. Katı bir kristale temas eden kablo, radyo sinyallerini belirleme amacına hizmet ediyordu. Akımın aktığını iki şekilde anlayabiliriz. Negatif yüklenmiş elektronlar ve pozitif yüklü elektron eksikliklerine delik denir. Bu yükler ve delikler kuantum fiziğince açıklanır. Yapıda kullanılan nesne genelde, yarı iletken bir kristaldir.
Anonim kullanıcı