"Wilm Hosenfeld" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme AWB ile
(Arşiv bağlantısı eklendi)
(düzeltme AWB ile)
Muhafazakâr ve dindar [[Katolik]] öğretmen bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1914'te [[I. Dünya Savaşı]]'na katıldı ve 1917'de yaralandı. Bunun neticesinde [[Demir Haç|2. Sınıf Demir Haç madalyası]] aldı.
 
Hosenfeld, Ağustos 1939'da [[Wehrmacht]]'a transfer oldu ve 17 Eylül 1939'dan 17 Ocak 1945'te Sovyet askerlerince yakalanıp esir edilmesine kadar [[Varşova]]'da kalmıştır. İlk varış yeri olan [[Pabianice]]'de, bir Zindan kampının inşası ve işletilmesiyle ilgileniyordu. Ardından Aralık 1939'da [[Węgrów]]'da konuşlandırıldı ve burada ki taburunda, Mayıs 1940'ın sonunda [[Jadów]]'a 30  km ilerleyinceye kadar kaldı. Nihayet Temmuz 1940'da Varşova'ya transfer edildi ve orada savaşın geri kalan kısmında zamanını geçirdi; çoğunlukla görev yaptığı Wach-Alay Warschau'nun (Varşova Muhafız Alayı) bir bölümü olan Wach-Bataillon'a (muhafız tabur) 660'ya bağlıydı. Bir personel subayı ve tabur spor subayı olarak görev aldı.
 
Hosenfeld, 1935'ten beri [[Nazi Partisi]]'nin bir üyesiydi ve zaman geçtikçe Hosenfeld parti ve politikalarını gördükçe hayal kırıklığına uğradı; Özellikle de Polonyalıların ve özellikle de [[Yahudi]]lere nasıl muamele edildiğini gördü. O ve birkaç Alman Ordusu subayı, işgal altındaki Polonya halkına sempati duydu. Bazı vatandaşlarının yaptıklarından utanıp mümkün olan herkese yardım ettiler.
 
==Hapis ve ölümü==
Hosenfeld, [[Varşova]]'nın yaklaşık 30 &nbsp;km batısında küçük bir Polonya kenti olan [[Błonie]]'deki [[Sovyet]]ler tarafından yakalandı. Savaş suçları işlediği iddialarıyla 25 yıl boyunca zorunlu çalışma cezasına çarptırıldı<ref>Vogel, p. 968-69, back flap</ref> ve Hosenfeld'in [[Abwehr]]'de, hatta [[Sicherheitsdienst]]'te aktif olduğuna inandıkları için Sovyet gizli servisleri tarafından işkence gördü. [[Batı Almanya]]'daki karısına 1946'da gönderdiği bir mektupta, Hosenfeld kurtardığı Yahudileri adlandırdı ve onlarla temasa geçmesini ve kurtulmasını istemek üzere yalvarmasını istedi.
 
1950'de Szpilman ona yardım teklif eden Alman subayının adını öğrendi. Szpilman, özellikle "piç kurusu" olarak gördüğü bir adam olan Polonya gizli polisinin başkanı [[Jakub Berman]]'ın şefaatine başvurdu fakat bundan birkaç gün sonra Berman, Szpilman'ın evini ziyaret etti. Berman Hosenfeld hakkında şöyle konuştu: ''Doktor, eğer Almanlar hala Polonya'da olsaydı, biz onu dışarı çıkarabilirdik. Fakat Sovyetler Birliği'ndeki yoldaşlarımız onun gitmesine izin vermeyecek. Onun casuslukla ilgili bir müfrezeye ait olduğunu söylüyorlar - bu yüzden Polonyalılar gibi yapabileceğimiz hiçbir şey yok ve güçsüzüm''.<ref>Wladyslaw Szpilman, ''The Pianist'', 1999. Pages 220-221.</ref>
1.204.124

değişiklik