"Proto Hint-Avrupa dili" sayfasının sürümleri arasındaki fark

bölüm eklendi.
(teorinin gelişimi kısmı eklendi.)
(bölüm eklendi.)
Proto Hint-Avrupa dili ile ilgili elimizde doğrudan somut bir kanıt bulunmamaktır. Bu varsayımsal dil, günümüz dilbiliminin karşılaştırmalı metodu kullanılarak üretilmiştir. Karşılaştırmalı metod Neogrammarian okulunun ortaya koyduğu ses kurallarını temel almaktadır. Karşılaştırmalı metod dilleri karşılaştırır ve ses kurallarını uygulayarak ortak bir ata dili oluşturur.
 
Hint-Avrupa dili sahasında ilk çalışmaların Sanksritçe, Yunanca ve Latince dilleri arasındaki benzerlikleri ortaya koyup bu dillerin ortak bir atası olduğunu öne süren [[William Jones]] tarafından yapıldığı düşünülmektedir. Lakin 1500'lü yıllarda Avrupalı seyyahların Hint-İran dilleri ile Avrupa dilleri arasındaki benzerliklerin farkında olduğu bilinmektedir.
 
1653 yılında [[Marcus Zuerius van Boxhorn]] Germanik, Romen, Yunan, Baltık, Slavik, Keltik ve İran dillerini kapsayan bir proto dil önermiştir. Bunun dışında 1767 yılında  [[Académie des Inscriptions et Belles-Lettres]]'e gönderilen bir hatıratta bütün hayatını Hindistan'da geçirmiş olan Fransız cizvit Gaston-Laurent Coeurdoux Sanksritçe ve Avrupa dilleri arasında benzerlikleri göstermiştir.
 
Birçok bakımdan William Jones'in bu alandaki çalışmaları öncüllerine göre daha az bir doğruluğa sahiptir, çünkü o Hint-Avrupa dil ailesine Mısır, Japonca ve Çince gibi dilleri de almıştır.
 
1816 yılında Franz Bopp Sanksritçe, Farsça, Yunanca, Latince ve Almanca'nın ortak bir kökeni olduğunu öne sürdüğü 'Sanksritçe'de çekim sistemi üzerine' adlı eserini yayınlanmıştır. 1833 yılında 'Sanksritçe, Zend, Yunanca, Latince, Litovca, Eski Slavik, Gotik ve Almanca'nın Karşılaştırmalı Grameri' adlı bir eser yayınlamıştır.
1818 yılında Rasmus Christian Rask
 
1822 yılında Jacob Grimm 'Deutsche Grammatik' adlı eserinde bugün de Grimm yasası olarak bilinen kuralı formüle etmiştir. Grimm Germanik ve Hint-Avrupa dil ailesi arasındaki ilişkiyi göstermiş ve seslerin bu dil aileleri arasında düzenli bir şekilde değiştiğini göstermiştir.
 
August Scheicher'in 'A Compendium of the Comparative Grammar of the Indo-European, Sanskrit, Greek and Latin Languages (1874–77) was an early attempt to reconstruct the proto-Indo-European language' adlı eseri Proto Hint-Avrupa dilini rekonstrükte etmede ilk girişimlerden biridir.
 
1900'lü yılların başında Proto Hint-Avrupa dilinin bugün de kabul gören ilk tanımlamaları ortaya çıkmıştır. O zamandan sonra en büyük gelişmeler Anadolu ve Tohar dillerinin keşfedilmesi olmuştur. Bunun yanında gırtlak teorisinin gelişmesi de büyük aşamalardan biri olmuştur. Bu teori Proto Hint-Avrupa dilininin fonolojisinin dilbilimsel rekonstrüksiyonunda karşılaştırma yöntemine göre daha düzenli ve doğru sonuç vermektedir.
 
Julius Pokorny'nin Indogermanisches etymologisches Wörterbuch( Hint-Avrupa'nın Etimolojik Sözlüğü,1959) kendi zamanına kadar olan birikimi içermesi ve detaylı bir biçimbilimsel eser olması yönünden kayda değerdir. Kurylowicz'in 1956 yılında yayınlandığı Apophonie adlı eseri Hint-Avrupa dillerinde ses değişimleri üzerinedir. 1960'lardan bu yana Anadolu dilleri ile ilgili bilgi birikimi, Anadolu dillerinin de Hint-Avrupa dil ailesi ile ilişkisini kanıtlamakta yeterli olmuştur.
 
== Alt aileler ==