"Hrvoje Šarinić" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzenleme özeti yok
(Yeni sayfa: "''Hrvoje Šarinić''' ({{IPA-sh|xr̩̂ʋoje ʃǎrinit͡ɕ|pron}}; d. 17 Şubat 1935<ref name="VL">{{cite web | url=http://www.vecernji.hr/biografije/hrvoje-sarinic-230 | title=Hrvoj...")
 
[[Dosya:Hrvoje Šarinić.jpg|thumb|Hrvoje Šarinić, 2007]]
'''Hrvoje Šarinić''' ({{IPA-sh|xr̩̂ʋoje ʃǎrinit͡ɕ|pron}}; d. 17 Şubat 1935<ref name="VL">{{cite web | url=http://www.vecernji.hr/biografije/hrvoje-sarinic-230 | title=Hrvoje Šarinić | work=vecernji.hr | language=Croatian | accessdate=14 December 2014}}</ref>) 1992'den 1993'e kadar Hırvatistan]] Cumhuriyeti'nin 4. Başbakanı olarak görev yapan eski bir Hırvat politikacısı.
 
Šarinić, Sušak, Rijeka]]'da dünyaya geldi ve daha sonra Zagreb Üniversitesi]] Mimarlık, İnşaat ve Jeodezi ve Lisan'nden mezun oldu.
 
Šarinić, Paris, Fransa'da iş hayatına başladı. 1963'ten 1987'ye kadar Fransa'da 24 yıl geçirdiği gibi Hırvatistan ve Fransa]]'nın çifte vatandaşıdır. Hırvatistan'daki ilk demokratik seçimlerden sonra Franjo Tuđman]] hükümetine girdi ve kişisel bürosunun başkanı oldu.
 
1992 tarihli parlamento seçimlerinden sonra Hırvatistan Demokratik Birliği (HDZ) üyesi olarak başbakanlık görevine seçildi.
 
Kabinesi, Tuđman'daki tüm yıllarda olduğu gibi, dış politika ve savaştan daha az endişe ediyordu. Bu konulardan birisi devlete ait şirketlerin özelleştirilmesi idi. Göev süreci boyunca, 1993 yılının başlarında Slobodna Dalmacija]]'nın şimdi rezil bir şekilde ele geçirilmesi de dahil olmak üzere, bu sürecin en tartışmalı olaylarının çoğunu yaşadı. O zamana kadar Hırvat ekonomisi düşmeye devam etti, Šarinić'in kendisi çok popüler olmadı. Bütün bunlar, Bosna-Hersek'teki tırmanan savaşla birlikte, Tuđman'ı Nisan 1993'te Nikica Valentić]] ile değiştirmeye yöneltti.
 
Tuđman'ın yakın danışmanı olarak görev yapmaya devam etti ve bir süre Hırvat güvenlik hizmetlerinin başında bulundu.
 
Diplomatik misyonları ve Slobodan Milošević]] ile yaptığı sık görüşmeler nedeniyle kamuoyunun dikkatini çekti. Bu görevlerden birinin ardından eski Yugoslav savaşlarının sonuçlarından birinin "Küçük Büyükşehir Sırbistan" olması gerektiğini ileri sürerek çok sayıda tartışma yarattı.
 
1995 yılında hükümetin Erdoğan Anlaşması'ndaki resmi temsilcisiydi.