"Bâtınîlik" sayfasının sürümleri arasındaki fark

İbn Teymiyye Selefi fırkanın otoritesidir
(→‎Bektaşiler’in Türk diliyle neşriyatı: iç bağlantı dz., yazış şekli: Türkçe’n → Türkçen AWB ile)
(İbn Teymiyye Selefi fırkanın otoritesidir)
'''Bâtınîlik''' kelimesi Arapça [[Bâtın]]'dan üretilmiştir. Bâtın; gizli olan, bir şeyin gerçeği, iç yüzü anlamına gelir. Aynı zamanda [[İslam]]i anlayışta [[Allah'ın 99 adı]]ndan biridir.
 
Terim ilk defa İranlı [[Gazali]] gibi sünni otoriteler tarafından bu görüşleri benimseyen kişilere yönelik suçlayıcı bir bir anlam yüklenerek de kullanılmaktadır. Tarihte en iyi bilinen örnekleri [[İsmaili]]lerdir. Al kirmani ve ''[[İmâmet (İsmâilî-Pamir Alevîliği i'tikadı)]]'' kurucusu olan ''[[Muin’ed-Dîn Nâsır-ı Hüsrev]] '' gibi [[Fatımi]]-[[İsmâilî]] yazarların bunun aksini savunmalarına rağmen, Gazali ve diğer bir kısım sünni otoritelere göre bu guruplar dini metinlerin, ibadet ve kuralların [[zahirilik|zahiri]] (dış) anlamlarını reddetmektedirler. Diğer bir sünni[[Selefi]] otorite olanbaşı [[İbni Teymiyye]] bazı şii gurupları, sufi ve [[İbn Rüşd]] gibi filozofları batıniyye şeklinde olarak vasıflandırmıştır.
 
Bâtınîlik sadece bir akım ya da gurup değildir. Tarihte ve günümüzde derin etkileri olan bir [[düşünce]] [[sistem]]idir. Örneğin Kur'anda geçen salat, secde, rüku veya abdest gibi kavramlar [[sünnilik|sünni]] gelenekte şekil, kapsam, miktar gibi ayrıntılı emirler gibi algılanır ve ele alınırken [[Alevi]]'lerin [[cem]] törenlerinde aynı kavramlar [[sembolizm|sembol]]ik olarak, şekle ve miktara bağlı olmadan, manevi anlamlarıyla temsil edilirler.
2.251

değişiklik