"Henri Matisse" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme AWB ile
(Giriş kısmında tarihlere d. ve ö. ekledim.)
(düzeltme AWB ile)
Matisse’in en sabırlı modeli olan karısı Bayan Matisse, onun bir diğer erken dönem başyapıtına da konu oldu. [[1905]] yılında tamamlanan ''[http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/matisse/green-stripe/matisse.green-stripe.jpg Bayan Matisse:Yeşil Çizgi]'' saf, yalın renkli düzlemlerle kurgulanmış kompozisyonuyla, sanatçının üslup eğilimini ortaya koymaktadır. Bu resimden kısa bir süre sonra ''[http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/matisse/matisse.bonheur-vivre.jpg Yaşama Sevinci]'' adlı büyük boyutlu yağlıboya çalışmayı gerçekleştirdi. Bu resimde, belirgin kontürlerle sınırlanmış nesne ve figürler, saf renklerle tanımlanmıştır. Matisse’in sanatının ana izleği, resimleri aracılığıyla yaşama sevincini yansıtmaktır ve bu doğrultuda renk, ışık ve resmin konusundan yararlanmayı amaçlar. Yaşama Sevinci, [[1906]] yılında Salon des Indépentants’da sergilendi ve yine tepkileri üzerine çekti. [[Paul Signac]] bile onun yanlış yönde ilerlediği görüşündedir. Buna karşılık Leo Stein, resmi modern zamanların baş yapıtı olarak nitelendirerek satın aldı.
 
[[1906]] yılında Matisse tekrar Akdeniz’in çağrısına cevap verdi ve [[Cezayir]]’e giderek [[Biskra Vahası]]’nı ziyaret etti. Buradan resimlerinde faydalanacağı çiniler, kıyafetler ve diğer yöresel nesnelerle döndü. [[İslam]] ve doğu sanatı onun üzerinde belirgin bir etkiye sahip oldu.
 
Matisse sadece çinilere değil, doğu halılarına da ilgi duymuştur. Doğu halılarındaki dekoratif unsurlar, saf renkler, soyut biçimler ve düzeyler önem taşımaktaydı. Matisse’in resimlerindeki iki boyutluluk ve dekoratif unsurların artan önemi Gauguin’in 19. yüzyıl sonunda ortaya koyduğu tavrın bir devamı niteliğindeydi. [[1908]] yılında yaptığı ''Kırmızıdaki Uyum'' onun doğu sanatına ve dekoratif unsurlara verdiği önemin bir sonucudur. Resimde masa örtüsü ve duvarın kırmızı renkte olması ve mavi kıvrımlı motiflerin hem masada hem de duvar yüzeyinde tekrar etmesi, resim yüzeyinin iki boyutluluğunu vurgular. Sanatçı [[1907]]-[[1909]] yılları arasında ders verdiği bir resim okulu da açtı fakat daha sonra sanat çalışmalarına yoğunlaşabilmek amacıyla bunu kapattı. [[1909]] yılında, [[Moskova]]lı bir iş adamı olan ve Matisse’in resimlerini toplayan Shchukin ona resim sipariş etmiştir. Matisse’in Rus koleksiyoner için yaptığı ''[http://www.abcgallery.com/M/matisse/matisse91.html Dans]'' ve ''[http://www.abcgallery.com/M/matisse/matisse86.html Müzik]'' adlı büyük boyutlu çalışmalar; saf renk kullanımı, belirgin dış çizgilerle sınırlanmış figürleri ve yaşama sevincini yansıtan temalarıyla Matisse’in baş yapıtları arasında yer aldılar.
 
Dans’ta elele tutuşmuş daire şeklinde dans eden figür grubu ilginç bir şekilde [[Ambroggio Lorenzetti]]’nin [[Siena]]’da Palazzo Pubblico’nun duvarlarında yer alan iyi yönetim freskindeki dans eden figürleri anımsatır. Matisse, [[1907]] yılında bu şehri ziyaret ettiğinde Lorenzetti’nin büyük boyutlu freskini görmüş ve dans eden figürleri dikkatle incelemiş olmalıdır. Müzik ise her biri izleyiciye dönük düz mavi-yeşil bir fon üzerindeki beş adet kırmızı figürden oluşmuş oldukça sade bir kompozisyondur. Figürlerin dizilişleri belirgin bir biçimde notaların dizilişlerini andırır. Her iki resim de [[1910]]'da Sonbahar Salonu’nda sergilendi.
Matisse, savaşın ardından zamanının büyük bölümünü [[Nice]] şehrinde geçirmeye başladı. [[1918]]/[[1919|19]] tarihli ''[http://www.abcgallery.com/M/matisse/matisse59.html Keman Kutulu İç Mekan]'' onun yeniden canlanan renk ve ışık ilgisini yansıtır. Bu dönemde ayrıca, dekoratif yönü ağır basan bir dizi ''Odalık'' resmi gerçekleştirmiştir.
 
[[1930]]’lu yıllar ile birlikte resimlerinde biçimler iyice yalınlaşmaya ve dekoratif unsurlar önem kazanmaya başladı. [[1931]]-[[1933|33]] yıllarında gerçekleştirdiği ve üç parçadan oluşan büyük ''Dans frizi'' bunun en somut örneğidir. Dans’la birlikte [[1935]] tarihli ''[http://www.abcgallery.com/M/matisse/matisse113.html Pembe Nü]'' ve [[1939]] tarihli ''[http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/matisse/matisse.musique.jpg Müzik]'' onun yinelenen temalarının farklı ele alınışlarıdır.
 
1940’lı yıllar [[II. Dünya Savaşı]]’na ve onu giderek yatağa bağımlı hale getiren hastalığına rağmen yoğun bir şekilde üretmeye devam ettiği bir dönem oldu. ''Jazz'' adlı kitap için [[1947]] yılında gerçekleştirdiği, kesilmiş kâğıt üzerine guaj tekniğindeki çalışmalar Matisse’in yerleşmiş sanat anlayışının farklı bir sunumunu oluşturur. ''[http://www.abcgallery.com/M/matisse/matisse119.html İkarus]'' bu çalışmalardan belki de en tanınmış olanıdır. İlerlemiş yaşlarında gerçekleştirdiği çalışmalarından biri de [[1943]] yılından beri yaşamakta olduğu Vence’deki Rosarie Şapeli için yaptığı tasarımlardır. Kesilmiş renkli kâğıtlarla hazırladığı taslaklar şapelin vitrayları olarak uygulanmıştır. Ayrıca beyaz seramik yüzeyler üzerine siyah çizgilerle gerçekleştirdiği büyük ölçekler Meryem ve Çocuk İsa, Aziz Dominik ve Kutsal haçla ilgili desenler yer alır. Matisse hayatının son dönemlerinde kesilmiş renkli kâğıtlarla gerçekleştirdiği çalışmalara yoğunlaştı. İlerleyen yaşı ve onu neredeyse yatağa bağlayan hastalıklar eserlerini bu farklı teknikte uygulamasına neden olmuş olabilir. [[1952]] tarihli ''[http://www.abcgallery.com/M/matisse/matisse118.html Mavi Nü]'' bu eserlerden en tanınmış olanıdır.
 
{{Otorite kontrol}}
 
{{DEFAULTSORT:Matisse, Henri}}
[[Kategori:Fransız ressamlar]]
[[Kategori:Fovizm]]
[[Kategori:Edward devri]]
 
[[Kategori:1869 doğumlular]]
[[Kategori:1954 yılında ölenler]]
1.308.135

değişiklik