"Boshin Savaşı" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme AWB ile
k (arkaplan → arka plan)
(düzeltme AWB ile)
|sonuç = [[Tokugawa Bakufu]]'nun sonu<br />[[Meiji Restorasyonu|İmparatorluk rejiminin]] zaferi
|coğrafi_değişiklikler =
|savaşan1 = [[Dosya:Flag of the Japanese Emperor.svg|22px]] İmparatorluk:<br />[[Dosya:Flag of Satsuma domain.svg|10px]] [[Satsuma-han]]<br />[[Dosya:Flag of Choshu domain.svg|10px]] [[Chōshū-han|Chōshū-han]]<br />[[Dosya:Flag of Tosa domain.svg|10px]] [[Tosa-han]]<br />[[Dosya:Flag of Hiroshima domain.svg|10px]] [[Hiroşima-han]]<br />[[Saga-han]]
|savaşan2 = [[Dosya:Tokugawa family crest.svg|22px]] Eski [[Tokugawa Bakufu]]<br />[[Dosya:Flag of Ouetsu Reppan Domei or the Northen Alliance in Japan.svg|22px]] [[Ōuetsu Reppan Dōmei]]<br />[[Dosya:Flag_of_the_Republic_of_Ezo.svg|22px]] [[Ezo Cumhuriyeti]]<br />
|savaşan3 =
'''Boşin Savaşı''' {{nihongo||戊辰戦争|Boşin Sensō|Ejderha Yılı Savaşı}} 1868 yılından 1869 yılına kadar Japonya’da iktidarda bulunan Tokugawa Şogunluğu ile iktidarın imparatorluk hanedanına dönmesini isteyenler arasında yaşanan iç savaş.
 
Savaşın temelleri [[Japonya]]’nın dış dünyaya açılmasıyla beraber şogunluğun dış ilişkilerdeki tutumundan rahatsızlık duyan çok sayıda asilzade ve [[samuray]]dır. [[Chōshū|Chōshū]] ve [[Satsuma]] bölgelerinde özellikle güçlü olan bu akım genç [[Meiji (imparator)|Meiji İmparatorunu]] da etkilemeyi başarır. Durumunun kritikliğini anlayan iktidardaki şogun [[Tokugawa Yoshinobu|Tokugawa Yoşinobu]] imparator lehine iktidardan çekilir. Yoshinobu, bu şekilde davrnarak ileride kurulacak olan yönetimde hem kendisine pay verileceğini, hem de egemenlik alanına dokunulmayacağını düşünür. Ancak imparatorluk güçlerinin askeri harekatları, [[Edo]] (günümüzdeki [[Tokyo]]) ve Chōshū ile Satsuma yönetimlerinin baskısı sonucu Tokugawa egemenliğine son veren imparatorluk kararı sonucu savaşı başlatacak olan ilk çatışmalar çıkar. Yoshinobu, varlığının sallantıda olduğunu anlayarak [[Kyoto]]’da bulunan imparatorluk sarayını alabilmek için saldırır. Askerî muharebeler hızla küçük ama disiplinli ve modern imparatorluk ordusunun lehine sonuçlanır. Bir dizi muharebe sonucunda Edo düştü ve Yoshinobu kişisel olarak teslim oldu. Tokugawa tarafında savaşanlar önce [[Honshū|Honşu]]’nun kuzeyine daha sonra da [[Hokkaidō]]’ya geçerek [[Ezo Cumhuriyetini]] kurdular. [[Hakodate Savaşı]]'ndaki mağlubiyet sonrasında bu son kale de düştü ve tüm Japonya’da imparatorluk egemen oldu. Bu süreç [[Meiji Restorasyonu]] olarak da adlandırılmaktadır.
 
İç savaşta yaklaşık 120 bin asker silah altına alınacak ve bunlardan 3500 tanesi hayatını kaybedecektir. Savaştan zaferle çıkan imparatorluk taraftarları Japonya’nın modernizasyon sürecini devam ettireceklerdir. Kazanan tarata yer alan [[Saigō Takamori]]'nin ısrarları üzerine Tokugawa yandaşları affedildi ve yeni kurulan iktidarda önemli sorumluluklar aldılar.
=== Şōgun yönetimine karşı memnuniyetsizlik ===
 
1854 yılından ikiyüzyıl önce Japonya dış dünyayla ilişkilerin oldukça sınırlı bir düzeye indirmişti. Kore ile [[Tsushima|Tsuşima]], Çin ile [[Ryūkyū]] ve Hollanda ile [[Dejima|Decima]]’daki ticaret limanları aracılığıyla ticari ilişki sürdürülüyordu<ref>Jansen, s.210-215</ref>. 1854 yılında [[Matthew C. Perry]] komutasındaki ABD donanması silah zoruyla ülkeyi dünya ticaretine açınca ülkede hızlı bir dış ticaret ve batılılaşma meydana gelecektir. ABD ile imzalanan adil olmayan dış ticaret antlaşmaları yüzünden Şogun yönetimi iç muhalefetle karşı karşıya gelecektir. Bu muhalif hareket “sonnō jōi”<ref>Kelime anlamı “İmparatora boyun eğ, barbarları kov!” olarak çevrilebilir.</ref> hareketinde cisimleşecektir<ref>Hagiwara, s.34</ref>.
 
İmparator [[Kōmei (imparator)|Kōmei]] bu yönde muhalefete hak verecek, yüzyıllardan boyu gelen geleneği bozarak, devlet işlerinde aktif bir rol almaya başlayacaktı. Yapılan antlaşmalara açıkça karşı çıkacak ve şogun yönetimini eleştirecektir. Bu yoldaki çabaları 1863 yılında yayınladığı “Barbarların kovulması emri” ile zirveye çıkacaktır. Şogun yönetiminin bu emri uygulamaya yanaşmayacağı önceden belli olsa da bu emri sayesinde Şogun yönetimi eleştirilri hale gelmiş ve Japonya’da yabancılara karşı saldırılar başlamıştır<ref>Bu dönemde 1862 yılında Yokohama’da öldürülen İngiliz tüccar Charles Lennox Richardson için Şogun yönetimi Birleşik Krallık hükûmetine 100 bin pound ödeme yapmıştır. Olay, [[Namamugi Olayı]] olarak bilinmektedir.</ref>. 1864 yılına gelindiğinde yabancılara karşı saldırılara şiddetli cevaplar verilmiştir. Bu kapsamda İngiltere’nin Kagoşima’yı bombalaması ve yabancı kuvvetlerin ortak harekatla Şimonoseki’yi bombalaması öne çıkan örneklerdir.
[[Dosya:AizuCastle.jpg|thumb|180px|Aizu Wakamatsu Kalesi (tesliminden hemen sonra çekilmiştir)]]
 
Yoshinobu’nun teslim olmasından<ref>Tokugawa Yoshinobu teslim olduktan sonra ev hapsinde tutulur. Tüm sıfatları ve toprakları elinden alınır. Ülke siyasetine dair bir iddia taşımadığının anlaşılması üzerine serbest bırakılır. Atalarının memleketi olan Shizuoka’ya gider ve inzivaya çekilir.</ref> sonra Japonya’nın büyük bir kısmı imparatorun otoritesini kabul etse de kuzeyde Aizu klanının öncülüğünde direniş sürer<ref>Bolitho, s. 246; Black, s. 214</ref>. Mayıs ayına gelindiğinde çok sayıda kuzey daimyosu imparatorluk ordularına karşı savaşmak için bir ittifak oluştururlar. Kuzey İttifakı olarak adlandırılacak bu oluşum Sendai, Yonezawa, Aizu, Shonai ve Nagaoka bölgelerinden oluşmaktadır ve 50 bin kişilik askeri kuvvete sahiptir. İmparatorluk ailesine bağlı prenslerden Tokugawa Şogun yönetimine bağlı savaşçılarla beraber kuzeye kaçmış olan bir tanesi ittifakın başına İmparator Tobu olarak geçirilerek oluşuma yasallık kazandırılmak istenir.
 
Şogun yönetimi donanma komutanı Enomoto ve beraberindeki gemiler 26 Ağustos günü Sendai Limanına ulaşır. Kuzey İttifakı askerleri sayıca üstün konumda olsa bile teçhizat açısından çok zayıftır ve geleneksel silahlarla donatılmışlardır. Modern silah ve ekipmandan yoksun olan birlikler ağaçtan yapılan toplar kullanılmaya çalışılmıştır. Alman silah taciri Henry Schnell aracılığıyla 2 bin Fransız tüfeği satın alınmıştır.
İmparatorluk donanması Miyako Limanına 20 Mart günü ulaşır. Deniz harekatının bu yönden geleceğini önceden kestiren Ezo savaşçıları [[Kotetsu zırhlısı]]nı ele geçirme planı yaparlar. [[Hijikata Toshizō]] komutasındaki üç savaş gemisi sürpriz bir saldırı için harekete geçerler ve [[Miyako Körfezi Deniz Muharebesi]] olarak bilinen muharebe meydana gelir. Muharebe Tokugawa tarafı için yenilgiyle sonuçlanır. Kötü hava koşulları, gemilerdeki motor sorunları ve imparatorluk askerleri tarafından yoğun olarak kullanılan modern Gatling tüfeği yüzünden gemilere çıkmaya çalışan samuraylar yenilirler<ref>Fransız astsubayı Collache da bu saldırıya katılan gemilerdedir. Saldırının başarısız olacağının anlaşılmasından sonra gemisini karaya oturtup kaçmaya çalışır. Sonrasında teslim olacak ve Tokyo’daki hapishaneye sevk edilecektir. Sonunda Fransa’ya dönerek hikâyesini "Une aventure au Japon" adlı eserde anlatacaktır.</ref>.
 
İmparatorluk kuvvetleri Japonya’daki durumlarını iyice sağlamlaştırdıktan sonra Nisan 1869’da yeniden adaya geleceklerdir.
 
{{Ana madde|Hakodate Körfezi Deniz Muharebesi}}
=== Savaş gemileri ===
 
Savaş gemilerinde de benzer bir durum görülür. Kōtetsugibi son model gemilerin yanı sıra buharlı gemiler, hatta gelenesel yelkenli gemiler deniz muharebeleirnde yer alır. Daha modern bir donanmaya sahip olan Şogun yönetimi Fransız yapımı olan ve Amerikan İç Savaşında savaşmış olan Kōtetsu’yu satın almış ancak geminin gelmesi savaşan taraflara silah yardımının durdurulmasıyla gecikmiştir<ref>Kōtetsu Toba-Fushimi Muharebesinden hemen sonra görev yapmaya başlayacaktır.</ref>.
 
=== Üniformalar ===
1.204.522

değişiklik