Ana menüyü aç

Değişiklikler

Gerekçe: + telif hakkı ihlali (Tek değişiklik çakışıyor ve ayrı şekilde geri alınamıyor. Lütfen telifli eklemelerde değişiklik yapmayın)
Tanınmış bir aileden olup Merv şehri reislerinden birinin oğludur. Bu sebeple çocukluğu ve gençliğinin bir kısmı bolluk, zenginlik içinde geçti. Gençliğinde kendisini oyun ve eğlenceye verdi. Babası vefat edince kendisine çok büyük bir servet kalmıştı. Günlerini eğlence alemlerinde sarhoş olup meyhane köşelerinde sızarak geçiriyordu.
 
Gençliğinde İmamalim [[Musave el-Kâzım]]velî aleyhisselam'ın*bir kişinin nasihatlerinden etkilenip tövbe ettiyse de kötü arkadaşlarının tesiriyle tekrar eski hayatına döndü. Babasından kalan serveti için kendisinden ayrılmayan arkadaşları onu bir türlü bırakmadılar.
 
Bir gün yine sarhoş ve bitkin olarak evine dönerken yolda üstünde [[Besmele]] yazılı bir kâğıt buldu. İçi sızlayıp yerden aldı. Öpüp, çamurlarını silerek, temizledikten sonra, güzel kokular sürüp, evinin duvarına astı. O gece [[âlim]] ve [[Evliya|velî]] bir zâta, rüyâda; "Git Bişr'e söyle! İsmimi temizlediğin gibi seni temizlerim. İsmimi büyük tuttuğun gibi, seni büyültürüm. İsmimi güzel kokulu yaptığın gibi, seni güzel ederim. İzzetime yemin ederim ki, senin ismini dünyâda ve âhirette temiz ve güzel eylerim." dendi. Bu rüyâ üç defâ tekrar etti. O zât sabah Bişr-i Hâfî'yi arayıp meyhânede buldu. Mühim haberim var diye içerden çağırdı. Bişr geldiğinde; "Kimden haber vereceksin?" dedi. "Sana Allahü teâlâdan haber vereceğim." deyince, ağlamaya başladı. "Bana kızıyor mu, şiddetli azap mı yapacak?" dedi. Rüyâyı dinleyince arkadaşlarına; "Ey arkadaşlarım! Beni çağırdılar, bundan sonra bir daha beni buralarda göremeyeceksiniz." dedi. O zâtın yanında hemen tövbe etti. Bu anda ayağında ayakkabı bulunmadığı için, hiç ayakkabı giymedi. Sebebini soranlara, "Allahü teâlâya tövbe ettiğim, günâh işlememeye söz verdiğim zaman yalın ayaktım. O zaman giymediğim ayakkabıyı şimdi giymeye hayâ ederim" dedi. Bu zamandan sonra ayakkabı giymediği için kendisine yalın ayak mânâsında "Hâfî" lakabı verildi.
 
Tövbe edip eski yaşayışını terk ettikten sonra bir süre [[Merv]]'de ilim öğrenip dayısı Ali bin Harşam'dan ders aldı. Tasavvuf yoluna girip seyahatlere çıktı. [[Mekke]], [[Kufe]], [[Basra]], [[Şam]] ve [[Lübnan]] taraflarına gitti. Bu yüzden Seyyah Sufilerden sayıldı. En sonunda Bağdat'a gelerek yerleşti. Gezdiği yerlerde ve gerekse Bağdât'ta devrinin ileri gelen alimlerinden ilim tahsil etti ve [[hadis]] dinledi. İbrâhim Sa'd, Abdurrahmân bin Zeyd bin Eslem, Hammâd bin Zeyd, Şüreyk bin Abdullah, Muâfâ bin İmrân Mûsulî, Vekî bin Cerrâh, Ebû Bekr bin Iyâş, Hafs bin Gıyâs, Abdullah bin Mübârek, Îsâ bin Yûnus, Abdullah bin Dâvûd el-Hayrî, Ebû Muâviye ed-Darîr, Zeyd bin Ebi'z-Zerka onun ilim tahsîl ettiği ve hadis dinlediği âlimlerden bir kısmıdır.
Bir başka rivayete göre, Musa Kazım birgün sokakta yürürken, evlerin birinden saz ve müzik sesleri duydu. Eşraftan sayılan evin sahibi evini bir meyhane haline getirmiş hoş vakit geçirmekle meşgul idi. Çöpleri dökmek için dışarı çıkan hizmetçi kadın birdenbire İmam'ı görünce durarak selam verdi. Musa Kazım, "Bu evin sahibi özgür mudur yoksa köle mi?" diye sorduğunda, hizmetçi kadın, "özgürdür" dedi. Hazret şöyle buyurdu: "Özgür ve hür olduğu belli oluyor. Eğer kul ve köle olsaydı Allah'tan korkar ve böyle kötü işler yapmazdı". Hizmetçi eve döndüğünde ev sahibi ona "niçin geç geldin?" diye sorduğunda kadın, tüm olup biteni ve İmam'ın sözlerini ona anlattı. Adam İmam'ın sözleri üzerine düşünceye daldıktan sonra ansızın ayağa kalkarak yalın ayaklarıyla İmam'ın arkasından koştu. İmam'a yetişerek selam verip ona pişman olduğunu anlattı ve tövbe etti. O günden sonra, ayyaşlık yaptığı evi [[mescid]] ve ibadet mahalli haline getirdi. O günün anısına (yalın ayakla dışarı çıktığı için) herzaman "Büşr-i Hafi" yani yalın ayaklı Bişr olarak anıldı.
 
Tövbe edip eski yaşayışını terk ettikten sonra bir süre [[Merv]]'de ilim öğrenip dayısı Ali bin Harşam'dan ders aldı. Tasavvuf yoluna girip seyahatlere çıktı. [[Mekke]], [[Kufe]], [[Basra]], [[Şam]] ve [[Lübnan]] taraflarına gitti. Bu yüzden Seyyah Sufilerden sayıldı. En sonunda Bağdat'a gelerek yerleşti. Gezdiği yerlerde ve gerekse Bağdât'ta devrinin ileri gelen alimlerinden ilim tahsil etti ve [[hadis]] dinledi. İbrâhim Sa'd, Abdurrahmân bin Zeyd bin Eslem, Hammâd bin Zeyd, Şüreyk bin Abdullah, Muâfâ bin İmrân Mûsulî, Vekî bin Cerrâh, Ebû Bekr bin Iyâş, Hafs bin Gıyâs, Abdullah bin Mübârek, Îsâ bin Yûnus, Abdullah bin Dâvûd el-Hayrî, Ebû Muâviye ed-Darîr, Zeyd bin Ebi'z-Zerka onun ilim tahsîl ettiği ve hadis dinlediği âlimlerden bir kısmıdır.
 
Onun yaşadığı yıllarda önemli bir şehir olan Bağdat'ta, [[Ahmed bin Hanbel]], Süfyân-ı Sevrî Fudayl bin Iyâd, Muâfa bin İmrân ve [[Mâlik bin Enes|İmam-ı Mâlik]] gibi alimlerin meclislerinde ve sohbetlerinde bulunup onlardan feyz aldı. Buanlardan [[Hanbeli]] mezhebinin kurucusu Ahmed bin Hanbel, Bişr-i Hâfî'yi çok severdi.
Bişr-i Hâfî bütün ömrünü ilim öğrenmekle ve öğretmekle geçirdi. [[Tasavvuf]] yolunda büyük makâmlara erişmişti. [[841]] (H.227) yılının [[Rebiülevvel]] ayında [[Bağdat]]'ta vefât etti. Allah ondan razı olsun.
 
== GüncelBir sanattaZamanlar Sarhoştu ==
Yazar [[Hüseyin Aydemir]]'in hayatını konu aldığı "Bişri Hafi" romanı gazetede yayınlandıktan sonra radyo tiyatrosu olarak piyasayapiyasa sürüldü. Ardından "Bir Zamanlar Sarhoştu" adıyla [[1992]] yılında [[Yücel Çakmaklı]] tarafından sinemaya uyarlandı. Adana'lı amatör bir tiyatro grubu bu romanı "Yalın Ayaklı Sultan" ismiyle sahneye aktardı.
 
Ayrıca ''Kolera'' isimli rap sanatçısı 2008 yılında çıkardığı "İnziva" albümünde "Bu Yakanın Delisi" şarkısında Bişr-i Hâfi'ye şöyle bir atıf yapmaktadır.
"Çakıl taşlı yollar yordu beni
Keşke yürüse yanımda bişr-i hafi