Alkol fermantasyonu: Revizyonlar arasındaki fark

düz.
(ilk sürüm)
 
(düz.)
[[Glikoliz]]de bir molekül [[glikoz]] (C<sub>6</sub>H<sub>12</sub>O<sub>6</sub>) parçalanarak [[pirüvat]]a (C<sub>3</sub>H<sub>3</sub>O<sub>3</sub>) dönüşür. Bu süreçte glikozdan iki [[gliseraldehit]]-3-[[fosfat]] (G3P) molekülü elde edilir. Bunun ardından bir [[nikotinamid adenin dinükleotit]] (NAD<sup>+</sup>) molekülü G3P'den bir hidrojen atomu çıkararak G3P'yi 3-bifosfogliserata dönüştürür, NAD<sup>+</sup>'yı da NADH'ye.
 
Oksijen olduğu zaman NADH'deki hidrojen başka moleküllere aktarılarak sonunda oksijenle reaksiyona girer ve su (H<sub>2</sub>O) meydana getirir (ve bu yolla hücreye enerji sağlayan [[ATP]] üretilir). Böylece NADH tekrar NAD+'ya dönüşür ve yukarıda belirtilen tepkimede tekrar kullanılabilir. Yeterince oksijen olmadığı durumlarda hücredeki tüm NAD<sup>+</sup>, NADH'ye dönüşür ve ondan sonra G3P daha fazla 3-bifosfogliserata dönüşemez. NADH'deki hidrojeni alacak başka bir bileşik olmazsa daha fazla ATP üretilemez. Fermantasyon böylesi bir bileşik sağlar.
 
Etanol fermantasyonunda pirüvattaki iyonlaşmış [[karboksil]] grubu (COO<sup>-</sup>) ondan kopup bir molekül [[karbon dioksit]] olarak ortama salınır. Arta kalan molekül, [[asetaldehit]] (C<sub>2</sub>H<sub>4</sub>O), NADH'deki hidrojeni alarak ortamda bulunmayan oksijenin işlevini görür. Bu hidrojen, glikolizin daha evvelki bir aşamasında açığa çıkan bir H<sup>+</sup> iyonu ile beraber, asetaldehide eklenir ve [[etanol]] (C<sub>2</sub>H<sub>6</sub>O) meydana gelir.
19.235

düzenleme