"V. Felipe" sayfasının sürümleri arasındaki fark

değişiklik özeti yok
[[XIV. Louis]]'nin ajanları ([[Jean Orry]]) İspanya'da bir değişiklik yapmaya çalışırken, Felipe İtalya Seferi'ne katıldı (1703), sonra, 1705'te karaya çıkarak kendine taraftarlar bulan Arşidüke karşı İspanya'yı savunmak üzere geri döndü. İki kez Madrid'den kovulan (1706 ve 1710) XIV. Louis'nin torunu, büyükbabasına rağmen, [[Villaviciosa Muharebesi]]'nde kazandığı zaferle (Aralık 1710) güçlenerek, tahttan çekilmeyi reddetti; ama Katalonya ancak 1714'te boyun eğdi. Savaşın sonunda imzalanan [[Utrecht Antlaşması|Utrecht]] ve [[Rastatt Antlaşması|Rastatt]] antlaşmalarıyla Fransa tahtından vazgeçme ve İspanyol Felemenki, Milano, Napoli, Sardinya, Sicilya, Minorca ve Cebelitarık'ı bırakmak zorunda kaldı.
 
Felipe'nin hükümdarlığının ilk 13 yılında, İspanya sarayı Fransa'nın nüfuzu altında kaldı; Fransa'nın Madrid büyükelçisi devlet konseyine doğrudan karışabilecek bir konum elde etti. Felipe, eylül 1701'de evlendiği [[Savoia'lı María Luisa]]'dan iki çocuğu (Luis ve Fernando) oldu. İlk karısının ölümünden (Şubat 1714) sonra, kendisine iki erkek çocuk daha (CarlsoCarlos ve Felipe) veren, Parma dükünün yeğeni ve üvey kızı Prenses [[Isabel de Farnesio|Elisabetta Farnese]] (Isabel de Farnesio) ile evlendi (Aralık 1714). Tembel, çekingen ve sinirleri zayıf olan V. Felipe iki karısı ile "camarera mayor" olan Ursins Prensesi'nin etkisinde kaldı.
 
Felipe kısa sürede, İtalya'daki toprakları kendi oğullarına bağlama tutkusundaki Elisabetta'nın etkisine girdi. Farnesio, Ursins Prensesi ve Orry'nin görevlerine son verdi ve [[Giulio Alberoni]]'yi başbakan seçtirdi. Bunun üzerine, Felipe İtalya'yı yeniden fethe girişti, Sardinya ve Napoli'ye saldırdı (1717). Bu saldırı, İspanya'nın [[Avusturya Arşidüklüğü|Avusturya]], [[İngiltere]], [[Fransa]] ve [[Felemenk Cumhuriyeti]]'nden oluşan Dörtlü İttifak ile çatışmaya girmesine neden oldu. Passero Deniz Savaşı'ndaki yanilgiden (Ağustos 1718) sonra Dörtlü İttifak'a boyun eğmek zorunda kaldı.
Dubois'nin isteğiyle Alberoni'yi görevinden uzaklaştıran (1719) ve Paris ile iyi ilişkiler kuran Felipe (bu arada sinir hastalığı giderek artıyordu), büyük oğlu Luis lehine tahttan feragat ettiyse de (10 Ocak 1724), Luis'in Ağustos 1724'te [[çiçek hastalığı]]ndan ölmesi üzerine yeniden başa geçti (31 Ağustos 1724).
Viyana Antlaşması'yla (1731) onaylanan Sevilla Antlaşması (1729), Isabel de Farnesio'dan olan büyük oğlu [[III. Carlos|Don Carlos]]'a (sonradan İspanya Kralı III. Carlos) [[Parma]], [[Piacenza]] ve [[Toscana]]'yı ele geçirme umudunu verdi. [[Polonya Veraset Savaşı]]'nda (1734-1736) İspanya'nın [[VI. Karl (Kutsal Roma İmparatoru)|VI. Karl]]'a karşı savaşması, kralın büyük oğlu Carlos'a Lorraineli François'ya kalan dukalıkları [[Napoli]] ve [[Sicilya]] ile değiştirmek (Viyana 1738) olanağını sağladı. Bakan Patiño'nun (ö. 1736) başlattığı ve Ensenada markisinin sürdürdüğü (1743-1746), deniz kuvvetlerinde ve sömürgelerdeki yenileştirme hareketi, İngiltere'nin savaş ilan etmesine yol açtı (1739). İngiltere, Felipe'nin, "geçiş izni"ni kötüye kullanan İngiliz kaçakçı gemilerini kıyı muhafızlarına kovalattırmasından ve askıya aldığı (1739) asiento ayrıcalığını 1749'da yenilenememesinden rahatsızdı. Felipe Fransa'ya yakınlaşmakla birlikte (Fontainebleau Antlaşması, 1743) İtalya'ya karşı yeni bir savaşa girmekten geri kalmadı (Avusturya Veraset Savaşı) ve bu savaşın sonunu göremeden öldü. Yerine oğlu VI. Fernando geçti.
 
Bakan [[José Patiño]]'nun (ö. 1736) başlattığı ve Ensenada markisinin sürdürdüğü (1743-1746), deniz kuvvetlerinde ve sömürgelerdeki yenileştirme hareketi, İngiltere'nin savaş ilan etmesine yol açtı (1739). İngiltere, Felipe'nin, "geçiş izni"ni kötüye kullanan İngiliz kaçakçı gemilerini kıyı muhafızlarına kovalattırmasından ve askıya aldığı (1739) ''asiento'' ayrıcalığını 1749'da yenilenememesinden rahatsızdı. Felipe Fransa'ya yakınlaşmakla birlikte (Fontainebleau Antlaşması, 1743) İtalya'ya karşı yeni bir savaşa girmekten geri kalmadı ([[Avusturya Veraset Savaşı]]) ve bu savaşın sonunu göremeden öldü. Yerine oğlu [[VI. Fernando]] geçti.
 
Felipe döneminin önemli gelişmelerinden biri de Fransız ve İtalyan danışmanlarca gerçekleştirilen yönetsel ve ekonomik reformlar oldu.
57.935

değişiklik