"Ağıt" sayfasının sürümleri arasındaki fark

değişiklik özeti yok
(Gerekçe: + telif hakkı ihlali)
'''Ağıt''', genellikle bir [[ölüm]]'ün ya da acı, üzücü bir olayın ardından söylenen halk [[türkü]]'südür. [[Doğal afet]]'ler, ölüm, hastalık gibi çaresizlikler karşısında [[korku]], heyecan, [[üzüntü]], [[isyan]] gibi duyguları ifade eden ezgili sözlerdir. Ağıt söylemeye '''ağıt yakma''', ağıt söyleyenlere ise '''ağıtçı''' denilmektedir. Ağıtın İslamiyet Öncesi edebiyattaki adı ''sagu''dur ve [[Yuğ]] adı verilen cenaze törenlerinde okunur, divan edebiyatındaki adı ise ''mersiye''dir.
 
== Türklerde Ağıtağıt Geleneğigeleneği ==
 
Türklerde ağıt geleneği çok eskidir. Anadolu’nun hemen her yerinde söylenir. Ağıtlar yarı anonim folklor ürünleri arasında da sayılabilir. Türkçe’de 7, 8 ve 10 heceli ağıtlar yaygındır. En çok rastlanılanı 8 hecelilerdir. Gösteri bölümüyle tiyatro, söyleniş biçimiyle şiirseldir.
 
* [[Yuğ]]
 
[[Kategori:Ağıt| ]]
[[Kategori:Âşık edebiyatı nazım türleri]]
[[Kategori:Anonim halk edebiyatı]]
Anonim kullanıcı